Χρονογράφημα: Οι ωραίοι άνθρωποι
Έχω μια υπενθύμιση στο κινητό για εκδήλωση στην Πειραιώς. Το κινητό κλείνει από μπαταρία. Έχω ξεμείνει έξω από το ψυχιατρικό του Κορυδαλλού πασχίζοντας να θυμηθώ λεπτομέρειες. Μάταια. Ξεκινώ.
Παρκάρω κάπου στη μέση της οδού και αρχίζω να την ανεβοκατεβαίνω, μήπως και βρω κάπου κόσμο μαζεμένο -η ευφυΐα ουδέποτε υπήρξε δυνατό μου σημείο.
Βγαίνει από αυτοκίνητο ένας τυπάς με μια βαλίτσα, τί ψάχνεις, μου λέει, μια εκδήλωση, του λέω, σε ποιον αριθμό, μου λέει, δε θα έψαχνα, αν ήξερα, του λέω, στάσου μου λέει και βγάζει το έξυπνο τηλέφωνο. Πες τί ξέρεις και θα γκουγκλάρω μου λέει, έχεις ακατάστατο αμάξι, όπως εγώ -περίεργο για άνδρα- και μου είναι οικείο του λέω, έλειπα τρεις μήνες Αμερική, μου λέει, τώρα ψαρώσαμε, του λέω, για αποπροσανατολισμένη έχεις πολλή όρεξη, μου λέει, δεν την χάνω εύκολα, του λέω.
Διαβάστε περισσότερα στο CNN.gr
