Πυγμαλίωνας Δαδακαρίδης: «Σχεδόν κάθε μέρα έχω έναν καινούργιο παράδεισο»

Πυγμαλίωνας Δαδακαρίδης: «Σχεδόν κάθε μέρα έχω έναν καινούργιο παράδεισο»

Ο Πυγμαλίωνας Δαδακαρίδης μας μιλάει για τον δικό του παράδεισο αλλά και κόλαση.

Πώς διαχειρίζεστε την «αποχώρηση» ενός ανθρώπου από τη ζωή σας;

Φεύγει ένας άνθρωπος γιατί δεν ταιριάζετε. Εσύ θέλεις δεξιά, αυτός θέλει αριστερά. Προσπαθώ να καταλάβω τους λόγους. Όταν το γιατί είναι κατανοητό, είναι σεβαστό. Όταν είσαι πιο μικρός, δεν είναι εύκολο. Όταν έχεις δέκα εμπειρίες στη ζωή σου, κάποια πράγματα είναι πιο εύπεπτα.

 Οι αληθινοί παράδεισοι δεν είναι -όπως λέει ο Μαρσέλ Προυστ- εκείνοι που έχουν χαθεί; Πώς γίνεται αυτό;

Σχεδόν κάθε μέρα έχω έναν καινούργιο παράδεισο. Οι αληθινοί παράδεισοι μπορεί να είναι και εκείνοι που δεν βρήκαμε ποτέ. Ουτοπικό. Ή αυτοί που ζούμε καθημερινά και είμαστε κομπλεξικοί, και έτσι τους κάνουμε κόλαση.

 Για εσάς τι είναι αληθινός παράδεισος;

Η υγεία, η αγάπη, η ηρεμία, η φιλία. Δεν χρειά­ζεται να βιώσω έναν εμφύλιο πόλεμο για να καταλάβω πόσο υγιές κι ωραίο είναι να μπορώ να περπατάω με το σκυλί μου σε έναν δρόμο και να γευόμαστε τα χρώματα και τα αρώματα. Δεν μπορεί όμως να υπάρχει μόνο παράδεισος, μόνο άσπρο. Δεν μπορείς μόνο να αρέσεις. Πρέπει και να μην αρέσεις. Θα πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία.

Και η κόλαση τι είναι;

Ο,τι μας αναιρεί. Από μια κόλαση όμως θα φτιάξεις έναν καινούργιο παράδεισο.

Ποια είναι η σχέση σας με τον χρόνο, με το παρελθόν;

Ήρεμη. Μ' αρέσει να μεγαλώνω ήρεμα. Δεν είμαι μοιρολατρικός σε αυτό το κομμάτι. Το παρελθόν είναι παρελθόν.

 Βιώνετε στη σχέση σας με τους άλλους τον μύθο του Πυγμαλίωνα;

Είναι το όνομα του παππού μου. Φαντάζομαι πως σε κάποια στιγμή στη ζωή μου θα ενσαρκώσω και τον μύθο του Πυγμαλίωνα.

Πηγή: Ελευθερία του Τύπου


Το παρόν διαδικτυακό μέσο ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.