Extra σπάνιο: H Αλίκη Βουγιουκλάκη μαζί με τον Παπαμιχαήλ και τη μητέρα της στην Ανάσταση του 1971
Μια σπάνια και ιδιαίτερα συγκινητική φωτογραφία από το παρελθόν ήρθε στο φως, φέρνοντας στο προσκήνιο μια πιο προσωπική και ανθρώπινη πλευρά της Αλίκης Βουγιουκλάκη. Στο στιγμιότυπο, η αξέχαστη σταρ απαθανατίζεται σε μια οικογενειακή στιγμή, μαζί με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και τη μητέρα της, κατά τη διάρκεια της Ανάστασης.
Τη σπάνια αυτή φωτογραφία δημοσίευσε ο δημοσιογράφος και συλλέκτης Άρης Λουπάσης, ο οποίος συχνά μοιράζεται πολύτιμα αρχειακά στιγμιότυπα από τη «χρυσή» εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, αναδεικνύοντας άγνωστες πτυχές των αγαπημένων προσώπων.
Στη λεζάντα γράφει:
Η Αλίκη Βουγιουκλάκη με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και τη μητέρα της Έμυ, Πάσχα του 1971 το βράδυ της Ανάστασης στην Θεσσαλονίκη, σε μια από εκείνες τις στιγμές όπου η προσωπική τους ζωή συναντά τη λάμψη της δημόσιας εικόνας τους και αποκαλύπτει την ανθρώπινη πλευρά πίσω από τον μύθο. Το αγαπημένο καλλιτεχνικό ζευγάρι επέλεγε πολύ συχνά τη Θεσσαλονίκη για τις θεατρικές του εμφανίσεις συνήθως μετά την Κυριακή των Βαΐων, παραμένοντας για περισσότερο από έναν μήνα. Η σχέση τους με το κοινό της πόλης είχε ξεχωριστή ένταση και ουσία. Ένα κοινό ζωντανό, γενναιόδωρο στο χειροκρότημα, με βαθιά θεατρική παιδεία και αυθόρμητη ανταπόκριση, που στήριζε κάθε τους βήμα με ειλικρινή ενθουσιασμό. Κατά τη διαμονή τους στη συμπρωτεύουσα, οι μέρες του Πάσχα είχαν τη δική τους ξεχωριστή ιεροτελεστία. Μετά την Ανάσταση συνήθιζαν να συγκεντρώνονται σε στενό κύκλο και να απολαμβάνουν την παραδοσιακή μαγειρίτσα και εκλεκτούς μεζέδες στην ιστορική ταβέρνα του "Κρικέλα', κατά κόσμον Γιώργου Κρητικού, με τον οποίο τους συνέδεε σχέση βαθιάς φιλίας και κουμπαριάς, καθώς η Αλίκη είχε βαπτίσει το 1968 τον γιο του.
Το Πάσχα εκείνης της χρονιάς, τους βρήκε να έχουν μόλις ολοκληρώσει έναν ακόμη επιτυχημένο κύκλο εμφανίσεων στο Θέατρο Χατζηχρήστου στην οδό Πανεπιστημίου, με το έργο "Επτά χρόνια γάμου" των Τσιφόρου - Βασιλειάδη σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Παπαμιχαήλ, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή απήχηση που είχαν στο κοινό της εποχής. Παράλληλα, η περίοδος αυτή σηματοδοτούσε και μια νέα δημιουργική αφετηρία, καθώς και οι δύο βρίσκονταν σε πυρετώδεις προετοιμασίες για τη νέα τους θεατρική στέγη, το Θέατρο Αλίκη, στον χώρο του παλαιού κινηματογράφου Μαξίμ, στην οδό Αμερικής 4 στο κέντρο της Αθήνας. Ένα όραμα που θα έπαιρνε μορφή στις 16 Οκτωβρίου του 1971 με τα εγκαίνια της "Βασίλισσας Αμαλίας" του Γιώργου Ρούσσου σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παπαμιχαήλ, με σκηνικά και κοστούμια του σημαντικού ζωγράφου Σπύρου Βασιλείου. Κάποιες εικόνες σαν αυτή μένουν γιατί συμπυκνώνουν έναν ολόκληρο τρόπο ζωής. Μια στιγμή γιορτής μέσα σε μια διαδρομή δημιουργίας, εκεί όπου το προσωπικό και το καλλιτεχνικό βαδίζουν μαζί και αφήνουν το αποτύπωμά τους στον χρόνο.
Δείτε το σπάνιο καρέ:
