Βίκυ Καρατζόγλου: Θέλει χρόνο για να καταλάβεις πως δεν φταις εσύ για το «θάρρος» που πήραν κάποιοι

Με μια πορεία που χτίστηκε με επιμονή, ευαισθησία και αλήθεια, η ίδια δεν αντιμετώπισε ποτέ τη μουσική ως επάγγελμα μόνο, αλλά ως τρόπο να επικοινωνεί με τον κόσμο. Στη σκηνή αφήνεται στη στιγμή, στη συγκίνηση, στο βλέμμα του άλλου. Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε μια νότα και μια σιωπή, γεννιούνται εκείνες οι στιγμές που μένουν γιατί το τραγούδι, όταν είναι αληθινό, βρίσκει πάντα τον δρόμο του προς την καρδιά.

Η Βίκυ Καρατζόγλου με αφορμή τις εμφανίσεις της με τον Μανώλη Μητσιά στο θέατρο Άλσος αλλά και την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας άνοιξε την καρδιά της στο gossip-tv και μίλησε με ειλικρίνεια και ευαισθησία για την πορεία της, τις στιγμές που τη διαμόρφωσαν, τη μητρότητα, τις δυσκολίες αλλά και το φως που συνεχίζει να αναζητά μέσα από τη μουσική και φυσικά να το μοιράζει απλόχερα.

Γιατί αυτό είναι η Βίκυ, πλάσμα φωτεινό... που δεν φοβάται να «ξεγυμνωθεί», να μιλήσει για όσα την πλήγωσαν αλλά και για όσα την έκαναν πιο δυνατή.

Κάθε καλλιτεχνική διαδρομή ξεκινά από μια μικρή, σχεδόν μυστική σπίθα. Ένα όνειρο που για καιρό μένει ανείπωτο, μέχρι να βρει το θάρρος να γίνει φωνή. Για τη Βίκυ Καρατζόγλου, το τραγούδι ήταν από νωρίς ένας εσωτερικός προορισμός, μια ανάγκη για έκφραση που μόνο η μουσική μπορεί να δημιουργήσει. Από τις πρώτες αποφάσεις της εφηβείας μέχρι τις συνεργασίες που καθόρισαν την πορεία της, κάθε στάση σε αυτό το ταξίδι της έδωσε ένα νέο βλέμμα πάνω στην Τέχνη της ερμηνείας.

Πότε καταλάβατε ότι θέλετε να ασχοληθείτε σοβαρά με το τραγούδι;

Ήταν στις αρχές του λυκείου θυμάμαι. Ενώ ήθελα από μικρή να γίνω τραγουδίστρια, μέχρι να έρθει εκείνη η στιγμή στην εφηβεία που παίρνονται συνήθως αυτές οι αποφάσεις δεν το είχα εκφράσει ποτέ «φωναχτά». Είχα πάντα υποστηρικτικούς γονείς, ό, τι και να τους έλεγα θα έλεγαν «ναι», παρόλα αυτά όταν ήρθε η στιγμή να το πω τους έγραψα ένα γράμμα γιατί ντρεπόμουν ή φοβόμουν να τους το πω. Θυμάμαι την αντίδραση της μαμάς μου. Γέλασε, δεν κατάλαβε κι αυτή γιατί έπρεπε να τους το ανακοινώσω με γράμμα. Αφού δε θα έφερναν αντίρρηση ποτέ.

Ποιες στιγμές της μουσικής σας πορείας θεωρείτε σταθμούς που σας καθόρισαν ως ερμηνεύτρια;

Νομίζω πως η πιο σημαντική περίοδος ήταν αυτή των «Ηρώων». Οι Ήρωες και όλα αυτά τα χρόνια στο θέατρο άλλαξαν τον τρόπο που είδα το τραγούδι.
Το σανίδι δεν είναι αστείο πράγμα, δε συγκρίνεται η δυσκολία που έχουν οι ηθοποιοί με τη δική μας δουλειά. Αντιλήφθηκα ότι πέρα από το πώς νιώθω εγώ μέσα μου όταν τραγουδάω υπάρχει και ένας κόσμος έξω από αυτό. Έξω από το «εγώ» μου δηλαδή. Και έχει να κάνει με το μοίρασμα και με το δόσιμο. Άλλαξε πολύ η ερμηνεία μου όταν το κατάλαβα αυτό. Έγινε πιο ουσιαστικό το τραγούδισμα μου.

karatzoglou-1.jpg

Έχετε συνεργαστεί με κορυφαίους καλλιτέχνες. Από όλες τις συνεργασίες σας, ποιες σας έχουν μείνει πιο έντονες και γιατί;

Η συνεργασία μου με τον Γιάννη Κότσιρα και τον Μιχάλη Χατζηγιάννη.
Ίσως επειδή όταν στα 17 μου άφηνα τη Δράμα για να ακολουθήσω το όνειρο μου, είχα πει ότι φεύγω στην Αθήνα για να τραγουδήσω μαζί τους. Όταν σου συμβαίνει και ανεβαίνεις πάνω στη σκηνή ή ταξιδεύεις για να τραγουδήσεις σε Αμερική και Αυστραλία μαζί με τα ινδάλματά σου είναι κάτι που δεν ξεχνιέται.

Μέσα από το τραγούδι έμαθα πως πρέπει να έχω πίστη σε μένα, στα θέλω μου, στις απόψεις μου. Να δίνω σημασία στο ένστικτο μου, στην ψυχή μου, στη λογική μου

Υπάρχει κάποιος καλλιτέχνης με τον οποίο ονειρεύεστε να συνεργαστείτε στο μέλλον;

Με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη. Τον εκτιμώ βαθιά για την καλλιτεχνική του πορεία αλλά και για τη στάση ζωής του. Αυτά τα δύο για μένα είναι αλληλένδετα. Είναι μεγάλο μου όνειρο.

Πώς αντιμετωπίζετε στιγμές δημιουργικού «μπλοκαρίσματος»;

Συνήθως κάνοντας άλλα πράγματα πέρα από τη δουλειά. Οικογένεια, σπίτι, χόμπι... Κάνω ένα διάλειμμα και προσπαθώ να τα δω όλα από απόσταση. Όλα έχουν τα πάνω τους και τα κάτω τους. Το έχω αποδεχτεί αυτό.

Στη σκηνή με οδηγεί η μουσική, η ανάγκη μου να εκφραστώ. Τίποτε άλλο. Καμία οδηγία. Καμία σκέψη πριν

Αν ξεκινούσατε σήμερα την πορεία σας τι θα συμβουλεύατε τον εαυτό σας;

Αυτό που με συμβούλεψαν κι εμένα όταν ξεκινούσα. - «Να είσαι ο εαυτός σου». Τόσο δύσκολο μα τόσο σωστό.

Η σκηνή είναι «έκθεση» κι εσείς πάνω στη σκηνή βγάζετε κάτι μαγικό. Κινείστε σαν αερικό. Τι είναι αυτό που σας «οδηγεί» εκείνη τη στιγμή;

Τα τελευταία χρόνια νομίζω πως άρχισε να βγαίνει πάνω στη σκηνή αυτό που είμαι. Ακριβώς επειδή σταμάτησε να με νοιάζει η εικόνα μου. Σταμάτησα να ακολουθώ «συμβουλές». Με οδηγεί η μουσική, η ανάγκη μου να εκφραστώ. Τίποτε άλλο. Καμία οδηγία. Καμία σκέψη πριν. Μόνο εκεί πάνω, τη στιγμή που το ζω, θέλω να το ζω με όλο μου το «είναι».

Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή που ο κόσμος αλλάζει κέντρο. Η μητρότητα φέρνει μαζί της μια καινούργια ευαισθησία, μια ανοιχτωσιά της καρδιάς που κάνει τον άνθρωπο να βλέπει τα πάντα αλλιώς. Για τη Βίκυ Καρατζόγλου, αυτή η εμπειρία δεν επηρέασε μόνο την καθημερινότητά της αλλά και τον τρόπο που αισθάνεται το τραγούδι. Η αγάπη, η φροντίδα, η ανάγκη να είσαι παρών για τους ανθρώπους σου γίνονται μια ήσυχη δύναμη που ακολουθεί και τη σκηνή. Έτσι, το τραγούδι αποκτά μια ακόμη διάσταση, γίνεται ένα μοίρασμα αγάπης που ξεκινά από το σπίτι και φτάνει μέχρι τον τελευταίο ακροατή.

Πώς έχει αλλάξει η μητρότητα τον τρόπο που βλέπετε τη ζωή και την Τέχνη σας;

Σίγουρα με έχει κάνει να βγω από το «εγώ» μου. Η μητρότητα με έκανε να καταλάβω τι θα πει αληθινή αγάπη. Και είναι σπουδαίο αυτό γιατί μετά μπορεί να τη μοιραστείς με ακόμα περισσότερους ανθρώπους που αγαπάς. Δεν είναι μόνο για το παιδί μου η αγάπη μου... Μαθαίνεις να αγαπάς όλο τον κόσμο. Πάνω και κάτω από τη σκηνή.

Πώς καταφέρνετε να ισορροπήσετε οικογένεια και καλλιτεχνική πορεία;

Όταν έχεις δίπλα σου αυτή την οικογένεια που σε στηρίζει σε κάθε σου βήμα μπορείς να τα καταφέρεις. Δεν υπήρξε ούτε μια στιγμή που να μην είναι όλοι εκεί για μένα. Ο άντρας μου, η κόρη μου, η αδερφή μου, η μαμά μου, η πεθερά μου.
Είμαι τυχερή που είναι αυτοί οι άνθρωποι η οικογένεια μου και θα είμαι ευγνώμων μια ζωή για τη στήριξη τους.

Η μητρότητα με έχει κάνει να βγω από το «εγώ» μου. Η μητρότητα με έκανε να καταλάβω τι θα πει αληθινή αγάπη

Υπάρχει κάποιο «καταφύγιο» ή συνήθεια που σας χαλαρώνει μετά από μια κουραστική μέρα ή μετά από συναυλίες/ηχογραφήσεις;

Το σπίτι μου είναι το καταφύγιο. Με τους ανθρώπους του μέσα. Την οικογένεια μου, τον άντρα μου, την κόρη μου, τους φίλους μου. Οι δικοί μου άνθρωποι, αυτοί που έχω επιλέξει να έχω στη ζωή μου είναι το καταφύγιο μου.

Ο δρόμος της μουσικής δεν ήταν πάντα φωτισμένος για τη Βίκυ. Πίσω από τις μελωδίες και τα φώτα της σκηνής κρύβονται συχνά αγώνες, προκαταλήψεις και στιγμές που δοκιμάζουν την αντοχή ενός καλλιτέχνη. Για μια γυναίκα, αυτός ο δρόμος μπορεί να γίνει ακόμη πιο δύσκολος. Η Βίκυ Καρατζόγλου εξομολογήθηκε αυτές τις εμπειρίες, χωρίς πικρία αλλά με ειλικρίνεια. Μέσα από τις δυσκολίες, όμως, γεννήθηκε μια μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και μια βαθύτερη ανάγκη για αλήθεια. Γιατί το τραγούδι, όταν πηγάζει από την ψυχή, γίνεται χώρος ελευθερίας — ένας τόπος όπου η φωνή βρίσκει τη δύναμη να σταθεί και να μοιραστεί όσα αξίζουν να ακουστούν.

Υπάρχει κάποια στιγμή όπου αισθανθήκατε ότι η φωνή σας έκανε τη διαφορά ή έσπασε στερεότυπα; Εγώ πάντως σε live σας το έχω νιώσει...

Σας ευχαριστώ πολύ, χαίρομαι πολύ που σας έκανα να το νιώσετε αυτό. Αυτό που ξέρω είναι ότι κάποιες στιγμές χάνω τον χρόνο πάνω στη σκηνή. Έχω κενά, δε θυμάμαι ακριβώς πως τραγούδησα κάτι ή τι είπα όταν μίλησα μετά. Απλώς δεν είμαι ακριβώς εκεί, είμαι κάπου αλλού... Όταν συμβαίνει αυτό είναι μια μαγική στιγμή που για μένα έχω κάνει υπέρβαση. Και αυτή η υπέρβαση είναι πάντα συναισθηματική.

Έχω αντιμετωπίσει δυσκολίες από τα πρώτα χρόνια που μπήκα στον χώρο. Και σεξουαλικής παρενόχλησης στην πρώτη μου δουλειά και διάκρισης όταν έμεινα έγκυος. Δεν υπάρχει στο χώρο μας ισότητα για κανέναν λόγο.

Τι συμβουλή θα δίνατε σε νεότερες γυναίκες που θέλουν να ακολουθήσουν καριέρα στη μουσική;

Να το κάνουν. Δεν υπάρχει πιο μαγικό πράγμα από τη μουσική. Αν η μουσική είναι το πάθος τους, αν καίγονται να τραγουδάνε και να παίζουν μουσική να μην το αφήσουν ποτέ. Για κανέναν λόγο. Είμαστε τυχερές όσες ασχολούμαστε με τη μουσική. Και καμιά δυσκολία δε θα πρέπει να μας κάνει να τα παρατάμε.

Οι δύσκολες εμπειρίες με έκαναν να κλειστώ στον εαυτό μου. Από εκεί που ήμουν ένα αυθόρμητο κορίτσι, με χαμόγελο, πολύ κοινωνική, μαζεύτηκα. Σήκωσα ένα τοίχος για να προστατευτώ

Υπάρχουν συνεργασίες που μοιάζουν με φυσική συνέχεια της μουσικής ιστορίας. Συναντήσεις όπου το παρελθόν και το παρόν συνυπάρχουν πάνω στη σκηνή και δημιουργούν κάτι νέο. Η σύμπραξη της Βίκυς Καρατζόγλου με τον Μανώλη Μητσιά στο θέατρο Άλσος είναι μια τέτοια στιγμή. Για εκείνη, εκτός από καλλιτεχνική συνεργασία είναι και μια προσωπική επιστροφή στις μνήμες της παιδικής ηλικίας, σε ένα σπίτι γεμάτο τραγούδια και φωνές που μεγάλωσαν γενιές. Στη σκηνή, αυτή η συνάντηση γίνεται μια «ζωντανή» στιγμή όπου το τραγούδι ταξιδεύει στον χρόνο και η ερμηνεία κινείται με τη χάρη ενός αερικού, μέσα στην μαγεία της μουσικής.

Υπάρχει κάποιο τραγούδι μέσα στο πρόγραμμα που σας αγγίζει ιδιαίτερα κάθε φορά που το ερμηνεύετε;

Ναι, είναι ένα τραγούδι που είχα καιρό να τραγουδήσω και μου το πρότεινε να το πω ο κύριος Μητσιάς. Το Άνθρωποι μονάχοι του Γιάννη Σπανού και του Γιάννη Καλαμίτση. Μια πολύ ιδιαίτερα φορτισμένη στιγμή για μένα κάθε φορά που το λέω.

Αυτή τη στιγμή απολαμβάνω τη συνεργασία μου με τον Μανώλη Μητσιά, με έναν θρύλο όπου αυτό από μόνο του είναι αναπάντεχο και μαγικό

Πώς ισορροπείτε ανάμεσα στο διαχρονικό ρεπερτόριο και τις σύγχρονες επιλογές τραγουδιών;

Όταν ξεκίνησα να τραγουδάω πίστευα πως είχα γεννηθεί σε λάθος εποχή. Τόσο μεγάλη αγάπη είχα στα παλιά τραγούδια, αυτά που λέμε τώρα διαχρονικά.
Τα νέα τραγούδια μιλάνε για το τώρα, για τη γενιά μου, με αφορούν, είναι η ζωή μου. Τα παλιά λαϊκά είναι το παρελθόν μου, οι μνήμες μου, οι ρίζες μου.
Δεν ξέρω αν ισορροπώ ακριβώς πάντως όταν τα μπλέκω στα προγράμματα μου γεμίζω όλα μου τα κενά και νιώθω καλά με αυτό.

Ποιο είναι το πιο όμορφο ή αναπάντεχο στιγμιότυπο που έχετε ζήσει μέχρι στιγμής κατά τις πρόβες ή τις ζωντανές εμφανίσεις;

Ο κύριος Μητσιάς έχει ένα απίστευτο χιούμορ που δεν το ήξερα, δεν το περίμενα.
Οι πρόβες ήταν υπέροχες, χαλαρές, με γέλιο και ηρεμία. Τα live μόλις ξεκίνησαν οπότε εύχομαι σε επόμενη συνέντευξη να έχω να σας μιλήσω για κάτι αναπάντεχο που θα συμβεί. Αυτή τη στιγμή απολαμβάνω τη συνεργασία με έναν θρύλο όπου αυτό από μόνο του είναι αναπάντεχο και μαγικό

Μανώλης Μητσιάς και Βίκυ Καρατζόγλου
"Ραντεβού στο Άλσος" τα Σάββατα 14, 21, 28/3 και 4/4