Ελεάννα Παπαϊωάννου στο gossip-tv: Νιώθω πιο συνειδητοποιημένη από ποτέ ως μαμά... πλήρης

Μια γυναίκα που εδώ και χρόνια ξεχωρίζει για το ήθος, την ευαισθησία και τη ζεστασιά της, σήμερα βιώνει ίσως την πιο όμορφη και ολοκληρωμένη περίοδο της προσωπικής της ζωής, καθώς περιμένει το δεύτερο παιδί της, έχοντας ήδη στο πλευρό της την 8χρονη κόρη της και τον σύζυγό της, με τους οποίους έχει δημιουργήσει μια δεμένη και γεμάτη αγάπη οικογένεια. Η Ελεάνα εκτός από μια επιτυχημένη καλλιτέχνιδα με πορεία είναι πάνω απ’ όλα μια αφοσιωμένη μητέρα και μια γυναίκα που καταφέρνει να ισορροπεί με αξιοθαύμαστο τρόπο ανάμεσα στην οικογένεια, τη δουλειά και τις απαιτήσεις της καθημερινότητας.

Με ευαισθησία και αλήθεια μιλά για τις αλλαγές που έφερε η μητρότητα στη ζωή της, για τη βαθιά σύνδεση με την κόρη της, για τη χαρά της δεύτερης εγκυμοσύνης αλλά και για τις δύσκολες στιγμές που βίωσε στο παρελθόν, αποδεικνύοντας πως πίσω από τα φώτα υπάρχει μια γυναίκα αυθεντική, δυνατή και βαθιά ανθρώπινη.

Η γιορτή της μητέρας πάντα έχει μια γλύκα, μια ζεστασιά

Μιλώντας αποκλειστικά στο gossip-tv με αφορμή τη γιορτή της μητέρας, η Ελεάνα Παπαϊωάννου αναφέρεται σε όλα όσα έχουν σήμερα πραγματική αξία για εκείνη, την οικογένεια, τη μητρότητα, την αγάπη και τις μικρές καθημερινές στιγμές που τελικά γίνονται οι πιο μεγάλες.

Τι σημαίνει για σένα η Γιορτή της Μητέρας σήμερα, έχοντας μια 8χρονη κόρη και περιμένοντας το δεύτερο παιδί σου;

Η γιορτή της μητέρας πάντα έχει μια γλύκα, μια ζεστασιά. Τα τελευταία χρόνια κάθε χρόνο τέτοια μέρα η κόρη μου φέρνει ένα δωράκι και μια πολύ όμορφη κάρτα. Σίγουρα αυτή η χρονιά είναι λίγο διαφορετική, πιο ιδιαίτερη, η μικρή μας είναι 8 χρονών, επικοινωνούμε, συνεννοούμαστε σε όλα, περνάμε καλά και περιμένουμε την δεύτερη κόρη μας, είμαστε πάρα πολύ χαρούμενοι. Ίσως νιώθω πιο συνειδητοποιημένη από ποτέ ως μαμά, πιο πλήρης, πιο γεμάτη και πλέον μετράμε αντίστροφα ωσότου γεννηθεί η δεύτερη μας κόρη!

Αυτό που με βοήθησε πολύ μετά την αποβολή να σταθώ δυνατή ήταν ο άντρας μου ο Δημήτρης και αυτό που με έκανε να συνέλθω έγκαιρα ήταν η κόρη μου

Πώς βιώνεις την τρέχουσα εγκυμοσύνη σου στον 7ο μήνα και ποιες είναι οι μεγαλύτερες συγκινήσεις αλλά και προκλήσεις αυτής της περιόδου;

Τη βιώνω τελείως διαφορετικά από την προηγούμενη εγκυμοσύνη μου. Στην προηγούμενη εγκυμοσύνη δεν δούλευα, ήμουν τελείως αποστασιοποιημένη. Σε αυτή την εγκυμοσύνη έχω επιλέξει να κάνω αυτό που αγαπώ - πάντα σε συνεννόηση με την γιατρό μου για να μπορώ να ανταπεξέλθω και να είμαι οκ. Είμαι πολύ πιο συνειδητοποιημένη, έχω πιο πολύ άγχος, έχουμε πιο πολλές φοβίες ακριβώς γιατί υπάρχει η προηγούμενη εμπειρία. Στην πρώτη εγκυμοσύνη έχεις και μια σχετική άγνοια για το οτιδήποτε θα μπορούσε να συμβεί ενώ όταν βιώνεις κάτι δεύτερη φορά είναι η πρότερη εμπειρία που σε κατευθύνει.
Είμαι πάντως πολύ χαρούμενη γιατί μπορώ και κάνω αυτό που αγαπώ, εργάζομαι και νιώθω αρκετά όμορφα. Οι πιο μεγάλες συγκινήσεις και προκλήσεις αυτής της περιόδου είναι σε ό,τι αφορά στη μεγάλη μου κόρη γιατί έρχεται, φιλάει την κοιλίτσα μου, συζητάμε για την μικρή αδερφή που θα έρθει, έχουμε μπει ξανά σε μια σκέψη διαφορετική ότι μεγαλώνει η οικογένεια μας…Είναι μια πολύ γλυκιά και όμορφη περίοδος.

Από τη στιγμή που γίνεσαι μαμά όλο το κέντρο μετατοπίζεται, και αρχίζεις να βλέπεις την πραγματική ουσία των πραγμάτων

Έχεις μιλήσει ανοιχτά για την αποβολή που είχες βιώσει στο παρελθόν. Πώς σε επηρέασε αυτή η εμπειρία και τι σε βοήθησε να σταθείς ξανά δυνατή;

Μια αποβολή για κάθε ζευγάρι, για κάθε οικογένεια είναι πολύ δυσάρεστο γεγονός. Μας επηρέασε βαθιά, μας στεναχώρησε ακόμα πιο πολύ, εμένα προσωπικά με έκανε να πάω στο άλλο άκρο στο να μην επιθυμώ, να μην θέλω να κάνω άλλο μωρό. Έχω την αίσθηση βέβαια ότι αυτό ήταν κάποιου είδους άμυνα γιατί ένιωσα βαθιά απογοήτευση, δεν ήθελα να το ξαναπεράσουμε όλο αυτό, να νιώσουμε αυτή την στεναχώρια. Αυτό που με βοήθησε πολύ να σταθώ δυνατή ήταν ο άντρας μου ο Δημήτρης και αυτό που με έκανε να συνέλθω έγκαιρα ήταν η κόρη μου. Δεν είχαμε μοιραστεί με εκείνη ότι ήμουν έγκυος και ότι συνέβη αυτό που συνέβη, ωστόσο αντιλαμβανόταν ότι τέλος πάντων η μαμά και ο μπαμπάς είχαν μια στενοχώρια ότι δεν είμασταν και παρά πολύ καλά. Οπότε κι αυτή η αφέλεια και αυτό το ότι «μαμά σ’ αγαπώ και δεν θέλω να είσαι άρρωστη και δεν θέλω να σου συμβεί κάτι κακό γιατί θέλω να είσαι εδώ καλά μαζί μου» ήταν η στιγμή που με έκανε να σηκωθώ και να πω «έγινε, στεναχωρηθήκαμε, το βιώσαμε, υπάρχει ένα παιδί και πρέπει να σταθούμε ξανά στα πόδια μας, να συνέλθουμε έγκαιρα». Δεν είχαμε την πολυτέλεια του χρόνου για να νιώσουμε αυτό που μπορεί να θέλαμε να νιώσουμε όποτε σηκωθήκαμε και σταθήκαμε στα δύο μας πόδια πιο νωρίς απ’ όσο θα γινόταν υπό φυσιολογικές συνθήκες.

Εσύ από τη δική σου μαμά, ποιες εικόνες και συζητήσεις έχεις κρατήσει μέσα σου και σε κάθε δύσκολη φάση σου ανατρέχεις σε αυτές ώστε να κατευνάζεις τις αγωνίες για τα δικά σου παιδιά;

Σίγουρα έχω κρατήσει μια πολύ έντονη εικόνα της μαμάς μου, να γυρνάω από το σχολείο και να είναι εκεί, να την βλέπω στην κουζίνα να μου μαγειρεύει - πράγματα που προσπαθώ να κάνω και τα κάνω σε καθημερινή βάση για την οικογένεια μου. Άλλη εικόνα είναι η εικόνα που σε βάζει η μαμά για ύπνο και σου δίνει φιλάκι και σε σταυρώνει το βράδυ πριν κοιμηθείς, όλα αυτά είναι πράγματα που τα έχω και μέσα στα μάτια μου και μέσα την ψυχή μου όποτε έχουν αποτυπωθεί σε μένα και είναι πολύ φυσιολογικό να βγαίνουν τώρα και στο παιδί μου.

Το να καταφέρνεις να ισορροπήσεις ανάμεσα στην μητρότητα και τις επαγγελματικές υποχρεώσεις δεν είναι και το πιο δύσκολο πράγμα πια, γιατί όλες οι γυναίκες, όλες οι μαμάδες όπου και να κοιτάξεις 9 στις 10 είναι εργαζόμενες

Γενικά από συζητήσεις και κουβέντες με τη μητέρα μου έχω κρατήσει αρκετά πράγματα. Αυτό όμως που θυμάμαι και θα θυμάμαι και έχει ξεχωριστή θέση μέσα μου, είναι οτιδήποτε κι αν συμβεί - το δυσκολότερο, το «χειρότερο», αυτό που δεν λέγεται, αυτό που τα παιδιά μπορεί να μην μπορούν να διαχειριστούν μόνα τους - εκεί η μαμά είναι εδώ, είναι ανοιχτή για να τα συζητήσουμε όλα με αγάπη και εμπιστοσύνη. Κι ας είναι η μαμά κάποιες φορές αυστηρή και να μας μαλώνει ή να φωνάζει κάποιες φορές και να χάνει την υπομονή της, όμως στα δύσκολα και τα σοβαρά είναι εδώ - αυτή την εικόνα την έχω πολύ από την μητέρα μου και όχι μόνο σαν εικόνα και στην πράξη δηλαδή, σε πράγματα που εγώ θεωρούσα σοβαρά στην παιδική μου ηλικία και στην εφηβεία ή και σε πράγματα που ήταν όντως σοβαρά ήξερα ότι η μητέρα μου είναι εκεί για να τα συζητήσουμε χωρίς να με κρίνει ή να με μαλώσει. Μπορεί να ήταν εξαιρετική, αυστηρή σε άλλα πράγματα, ας πούμε στο ωράριο μου, στην αγωγή μου, αν μαζεύω το δωμάτιο μου ή κάνω τα μαθήματά μου, όμως σε πράγματα πολύ σοβαρά και ουσιαστικά η θέση της ήταν ανοιχτή, να κουβεντιάσουμε, να με καταλάβει και να μου εξηγήσει με αγάπη και με υπομονή. Αυτό πιστεύω το έχω κρατήσει με την κόρη μου και εύχομαι να το έχω και στα δυο μου κορίτσια.