Η Μαρία Μπεκατώρου στο gossip-tv: «Η έκφραση είναι λύτρωση» - Η συνεργασία με την Κρινιώ Νικολάου
Η Μαρία Μπεκατώρου μάς έχει συνηθίσει να μιλά μέσα από την τηλεοπτική της παρουσία με τον δικό της μοναδικό τρόπο: αυθόρμητα, αληθινά, με χιούμορ, συναίσθημα και εκείνη τη θετική ενέργεια που την έχει κάνει να ξεχωρίζει και να αγαπηθεί από το κοινό.
Αυτή τη φορά, όμως, αφήνει για λίγο το τηλεοπτικό πλατό και πιάνει το μικρόφωνο, αποκαλύπτοντας για πρώτη φορά μια διαφορετική πλευρά του εαυτού της. Η Μαρία Μπεκατώρου τραγουδά για πρώτη φορά σε δισκογραφική δουλειά και το κάνει χωρίς να υποδυθεί κάτι διαφορετικό από αυτό που πραγματικά είναι: με αμεσότητα, αυθορμητισμό και την ψυχή της.
Μαρία Μπεκατώρου: Η εντυπωσιακή εμφάνιση σε γάμο στη Σκόπελο με το πιο κομψό καλοκαιρινό σύνολο
Στο νέο αυτό μουσικό της βήμα συναντά την Κρινιώ Νικολάου, τη δημιουργό και ερμηνεύτρια που στάθηκε καταλυτική σε αυτή την απρόσμενη συνάντηση. Όλα ξεκίνησαν αυθόρμητα, μέσα από μια συγκινητική τηλεοπτική στιγμή στην εκπομπή «Moments», όταν ένα τραγούδι γραμμένο ειδικά για τη Μαρία από την ξαδέρφη της, Γιόλα Αργυροπούλου, και με τη μουσική της Κρινιώς Νικολάου, έμελλε να γίνει η αφορμή για κάτι πολύ περισσότερο.
Από εκείνη την πρώτη συνάντηση μέχρι το στούντιο, η συγκίνηση έγινε μουσική, η φιλία έγινε συνεργασία και η Μαρία Μπεκατώρου βρέθηκε για πρώτη φορά να ερμηνεύει τραγούδια, σε μια εμπειρία που, όπως η ίδια εξομολογείται, δεν ήταν ποτέ στα σχέδιά της.
Το «Προχωράω μπροστά», το «10 το καλό» και το «Τα μάτια σου εγκλήματα» φέρνουν στο προσκήνιο μια Μαρία διαφορετική και ταυτόχρονα απόλυτα γνώριμη. Μια Μαρία που δεν φοβάται να εκτεθεί, να συγκινηθεί, να χαρεί και να «τσαλακωθεί», αφήνοντας το συναίσθημα να γίνει η δική της φωνή. Και στο πλευρό της, η Κρινιώ Νικολάου, που διέκρινε πίσω από την τηλεοπτική εικόνα την αυθεντικότητα, την ευαισθησία, το χιούμορ και το «τσαγανό» της, εξηγεί πώς μια απρόσμενη μουσική συνάντηση μετατράπηκε σε μια ξεχωριστή δισκογραφική εμπειρία.
Στο στούντιο συνειδητοποίησα ίσως ακόμα πιο έντονα πως, εν τέλει, χωρίς μουσική ή χωρίς τέχνη γενικότερα, τίποτα σε αυτόν τον κόσμο δεν μπορεί να πάει μπροστά. Η μουσική είναι η κόλλα που μας ενώνει όλους
Είναι η πρώτη φορά που συμμετέχετε σε μια δισκογραφική δουλειά. Πώς πήρατε την απόφαση να πείτε το "ναι" και τι ήταν αυτό που σας έκανε να ξεπεράσετε κάθε δισταγμό;
Οι αποφάσεις χρειάζονται σκέψη. Εδώ δεν το σκέφτηκα, συνέβη αυθόρμητα και παρορμητικά. Δεν δίστασα στιγμή, καθώς, οι μεν στίχοι ήταν της αγαπημένης μου ξαδέρφης, της Γιόλας Αργυροπούλου, η δε μουσική και όλη η δουλειά της Κρινιώς Νικολάου, που παρότι δεν γνωριζόμαστε καν μέχρι την ώρα της εκπομπής, εκτιμούσα και ξεχώριζα ως ενεργό παρουσία χρόνων στα μουσικά πράγματα. Άλλωστε στην αρχή, στο μυαλό μου, είχα ότι απλά θα πούμε μαζί το ρεφρέν στο ‘Προχωράω Μπροστά’. Μετά… ήρθαν όλα τόσο καλά που το προχωρήσαμε. Η Κεφαλονιά δε μένει ποτέ στο ένα, είμαστε της υπερβολής.
Το τραγούδι «Προχωράω μπροστά» γράφτηκε ειδικά για εσάς και παρουσιάστηκε στην εκπομπή Moments. Τι θυμάστε από εκείνη τη στιγμή και πόσο σας άγγιξε το γεγονός ότι κάποιος έγραψε ένα τραγούδι εμπνευσμένο από τη δική σας διαδρομή;
Θυμάμαι την αμηχανία μου και τη συγκίνηση να διαχειριστώ τόσα πολλά συναισθήματα και μάλιστα μέσα σε τόση πολλή αγάπη. Μου έρχεται στο μυαλό το τρυφερό χαμόγελο της Ζέτας, η καθηλωτική ερμηνεία της Κρινιώς, η αγκαλιά της Γιόλας, όπως και στιγμές από τη ζωή μου, χρόνια πριν, που ήταν λες και τις ξαναζώ ή τις βλέπω σε ταινία, με μένα να πρωταγωνιστώ. Δεν με άγγιξε απλά. Με πήρε μαζί ενώ με ξάφνιασε από κάθε άποψη.
Όπως χαίρομαι τρελά, όταν κερδίζει ένας παίκτης στο Chase, έτσι χαίρομαι και όταν τραγουδάω. Η έκφραση είναι λύτρωση
Στο «10 το καλό» και στο «Τα μάτια σου εγκλήματα» βλέπουμε μια διαφορετική Μαρία Μπεκατώρου. Πώς βιώσατε την εμπειρία του στούντιο και τι ανακαλύψατε για τον εαυτό σας μέσα από αυτή τη διαδικασία;
Προσωπικά δεν ένιωσα διαφορετική μα αυτή που είμαι πάντα. Ενδεχομένως για κάποιους να θεωρείται ότι μπήκα σε κάπως διαφορετικό ρόλο. Έλα όμως που… δε μπαίνω σε ρόλους! Οι απαιτήσεις ήταν διαφορετικές. Και το «10 το καλό» και τα «Μάτια σου εγκλήματα», που είναι κεφάτα τραγούδια και έχουν το χρώμα και την ατμόσφαιρα από παλιές ελληνικές ταινίες, που τόσο μου αρέσουν, ακόμα και το «Προχωράω μπροστά», που είναι θα μπορούσε να πει κανείς πιο ‘ώριμο’ ή μελαγχολικό, όλα βγάζουν μια αισιοδοξία και μιλάνε για το πόσο σπουδαίο είναι να χαίρεσαι τη στιγμή. Να την απολαμβάνεις στο τέρμα, αφού τίποτα δεν έρχεται ξανά. Η εμπειρία ήταν υπέροχη, όπως όλα είναι υπέροχα όταν υπάρχει καλή διάθεση, επικοινωνία και αγάπη. Και το αποτέλεσμα βγήκε ακριβώς έτσι. Με αγάπη και επαγγελματισμό, χαρά, κέφι και πολύ γέλιο από όλους τους συντελεστές που θα 'λεγες πως φτιάξαμε όλοι μαζί μια ωραία παιδική χαρά. Στο στούντιο συνειδητοποίησα ίσως ακόμα πιο έντονα, απολαμβάνοντας όλο αυτό και βλέποντας πόσο μας ενώνει, πως, εν τέλει, χωρίς μουσική ή χωρίς τέχνη γενικότερα, τίποτα σε αυτόν τον κόσμο δεν μπορεί να πάει μπροστά. Η μουσική είναι η κόλλα που μας ενώνει όλους.
Ο κόσμος σάς έχει αγαπήσει για την αμεσότητα, το χιούμορ και τη θετική σας ενέργεια. Πιστεύετε ότι η μουσική μπορεί να αποκαλύψει μια πιο προσωπική ή πιο ευάλωτη πλευρά της Μαρίας που ίσως δεν γνωρίζει το τηλεοπτικό κοινό;
Δεν κρύβω, δεν μπορώ ποτέ να κρύψω τα συναισθήματά μου, που φορές ίσως φαίνονται υπερβολικά, γιατί έτσι, με αυτή την υπερβολή τα βιώνω. Όπως χαίρομαι τρελά, όταν κερδίζει ένας παίκτης στο Chase, έτσι χαίρομαι και όταν τραγουδάω. Η έκφραση είναι λύτρωση. Νομίζω πως το τηλεοπτικό κοινό, με το οποίο νιώθω τόσο δεμένη ενώ του είμαι τόσο ευγνώμων -όπως άλλωστε και στο κανάλι μου- για την εμπιστοσύνη και την αγάπη που μου δείχνει, με έχει νιώσει και έχει καταλάβει ποια είμαι, ποια είναι τα ‘τρωτά μου σημεία’. Και ‘τρωτό’ σημείο σε κάθε άνθρωπο, η αχίλλειος πτέρνα του, είναι ό,τι έχει περάσει και τον έχει διαπεράσει, ταρακουνώντας την ψυχούλα του και δίνοντας του, παράλληλα τη δυνατότητα να εξελιχθεί και να προχωρήσει συνειδητοποιώντας πως η ζωή, όσες δυσκολίες κι αν έχει και σκαμπανεβαάσματα, στην πραγματικότητα είναι δώρο. Είναι το 10 το καλό!
Αν αυτή η πρώτη εμπειρία ανοίξει έναν νέο δρόμο, θα σας ενδιέφερε να ξανατραγουδήσετε ή θεωρείτε ότι αυτή η συνεργασία με την Κρινιώ Νικολάου ήταν μια μοναδική, ανεπανάληπτη στιγμή;
Όλες οι στιγμές της ζωής μας είναι μοναδικές και ανεπανάληπτες. Δεν είμαι, ούτε νιώθω επαγγελματίας τραγουδίστρια, τραγούδησα πιστεύω με επαγγελματισμό αλλά ως ερασιτέχνης. Τους καλλιτέχνες τους λατρεύω, τους θαυμάζω, τους εκτιμώ και τους σέβομαι όσο τίποτα. Είναι σπουδαίο αυτό που κάνουν και αυτό που μας προσφέρουν. Το τί θ’ ανταμώσω στην επόμενη στροφή δεν το ξέρω. Κανείς μας δεν μπορεί να μαντέψει τα επόμενα. Ό,τι έγινε δεν ήταν πάντως στα σχέδιά μου να γίνει…
Τι λέει η Κρινιώ Νικολάου για την αναπάντεχη αυτή συνεργασία;
Πότε γεννήθηκε η ιδέα να συνεργαστείτε με τη Μαρία Μπεκατώρου και τι ήταν αυτό που σας έκανε να πιστέψετε ότι η φωνή και η προσωπικότητά της ταίριαζαν στα τραγούδια σας;
Η ιδέα γεννήθηκε, αφού κάναμε αυτή την έκπληξη στη Μαρία, κατά τη διάρκεια του αφιερώματος για κείνη, στο Moments, με τη Ζέτα Μακρυπούλια. Ήταν κάτι που ’πήγε’ από μόνο του, καθώς αφορμή έδωσε ο αυθορμητισμός και η έντονη συγκίνηση της Μαρίας που δεν την ένοιαζε να ‘τσαλακωθεί’ καθώς την παρέσυρε το συναίσθημα. Όσα ένιωσε μού τα μετέφερε, λίγα λεπτά μετά στην αγκαλιά της. Τόσο ζεστή…Τόσο Μαρία…! Η Μαρία που αγαπάμε όλοι και ανυπομονούμε να βλέπουμε, σε όποιο κανάλι και αν βρίσκεται κάθε φορά και όποια εκπομπή και αν κάνει. Η φωνή και η προσωπικότητα της βγάζουν μια αυθεντικότητα, τρυφεράδα και ‘τσαγανό’ μαζί, αυτή την καλώς εννοούμενη ‘μαγκιά’, ωριμότητα και παιδικότητα στο ίδιο καλάθι και ένα κέφι και μια αισιοδοξία που λες αυτή η γυναίκα είναι μαχήτρια, ενώ γίνεται έμπνευση και για τους άλλους. Και μοιράζεται… Σε μια κοινωνία τσιγκούνικη, η Μαρία μοιράζεται και εκφράζεται. Πώς λοιπόν να μην ταιριάζει σε τραγούδια που προχωράνε μπροστά, μιλάνε για πάθη και από την τράπουλα κρατάνε το «10 το καλό»...
Το «Προχωράω μπροστά» γράφτηκε ειδικά για τη Μαρία. Ποια στοιχεία της προσωπικότητάς της αποτέλεσαν την έμπνευση για τη σύνθεση αυτού του τραγουδιού;
Όταν μου ζητήθηκε να μελοποιήσω τους στίχους που είχε γράψει η Γιόλα για τη Μαρία, για το τραγούδι το οποίο θα παρουσιάζαμε στην εκπομπή, της ζήτησα να μου μιλήσει και να μου πει λίγα πράγματα για την ξαδέλφη της… Έτσι θα μπορούσα κι εγώ να μπω πιο βαθιά σε αυτά τα λόγια – στίχους που μου είχε δώσει… Από τη μικρή περιγραφή της, λοιπόν διαπίστωσα ότι η άποψη που είχα σχηματίσει βλέποντας τη Μαρία μέσα από τη δουλειά της και από αυτό που βγάζει ο καθένας μας δηλαδή, το πρόσωπό του, οι εκφράσεις, η αύρα του κλπ, δεν απείχαν καθόλου από την περιγραφή... Καλοσυνάτη, χαμογελαστή, δοτική, με χιούμορ και αυτοσαρκασμό… Η Μαρία είναι όλα αυτά που γράφουν για κείνη οι στίχοι που μου δόθηκαν να μελοποιήσω και στη συνέχεια να ερμηνεύσω. Το γεγονός ότι, ακόμα και τα πάντα να πάνε στραβά και η θάλασσα της ζωής της να φέρει φουρτούνες, η Μαρία θα διακρίνει στη μέση του πουθενά το καραβάκι που έχει στ’ αμπάρια του την αγάπη, την κατανόηση, το πείσμα, την αισιοδοξία και τη συγχώρεση και θα το οδηγήσει, άξιος καπετάνιος με πυξίδα το συναίσθημα και τη βαθιά αγάπη στον άνθρωπο και την ευγνωμοσύνη στο Θεό. Το ότι από το δάκρυ θα πάρει δύναμη και όλο αυτό θα το μετατρέψει σε χαρά και δημιουργία.
Η Μαρία δεν είναι επαγγελματίας τραγουδίστρια, όμως στο άλμπουμ συμμετέχει με ιδιαίτερη άνεση. Ως δημιουργός και ερμηνεύτρια, τι ήταν αυτό που σας εξέπληξε περισσότερο κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης;
Η Μαρία, που γνωριστήκαμε μέσα από μια έκπληξη, αποτελεί ολόκληρη μια έκπληξη!!!! Μου έκανε ιδιαίτερη αίσθηση η σεμνότητά της -χωρίς ίχνος παιξίματος ή σνομπισμού ή οτιδήποτε ανάλογο- το πόσο δεκτική ήταν και άκουγε τις οδηγίες, που… σχεδόν δεν τις χρειαζόταν, ο επαγγελματισμός της, η αμεσότητά της, η ανάγκη της για επικοινωνία και επαφή και όχι…’απλή διεκπεραίωση’, το ότι ενώ είναι δημόσιο πρόσωπο δε φορά καμία persona, έχει τον αέρα της έντονης προσωπικότητας μα όχι της διάσημης που θέλει να επιβάλλει το δικό της ή να πείσει πως είναι ξεχωριστή. Μπαίνει στα πάντα με ορμή και ευαισθησία. Και όλα αυτά, όπως οτιδήποτε φέρει κάθε άνθρωπος αποτυπώνονται στη φωνή και την ερμηνεία της. Δεν την αφορούσε να βγει μια τέλεια φωνή μέσα από τις… γνωστές τεχνικές αλλά να είναι ο εαυτός της.
Στη νέα σας δουλειά γεφυρώνετε το κλίμα του παλιού ελληνικού κινηματογράφου με μια σύγχρονη μουσική ματιά. Πόσο δύσκολο είναι να ισορροπήσει κανείς ανάμεσα στη νοσταλγία και στο σήμερα χωρίς να χαθεί η αυθεντικότητα;
Μα ακριβώς αυτό είναι η ισορροπία. Να πατάς με τη μύτη του αριστερού ποδιού στο χτες και με το άλλο πόδι να 'χεις το πέλμα γερά στο σήμερα αλλά η δεξιά μύτη να ακουμπά στο αύριο για να κάνεις όνειρα. Ανήσυχα όνειρα. Να είσαι νοσταλγός, πράγμα που σημαίνει να μην αρνείσαι όσα έχουν προηγηθεί και τα βιώματα σου, αλλά να μην εφησυχάζεις ή να σε παρασύρει η νοσταλγία στην παθητικότητα της. Από τη νοσταλγία να κρατάς την ποίηση και την ωριμότητα που σου δίνει. Και από το αύριο, την ανάγκη σου να εξελιχθείς χωρίς να σε παρασύρει η τάση ή η μόδα εκεί που δεν σου πάει. Να κρατήσεις μόνο ό,τι θεωρείς ότι αποτελεί κομμάτι του αυθεντικού εαυτού σου. Οι τάσεις έρχονται και περνάνε αλλά στο τέλος… κανείς δεν απορρίπτει τον αυθεντικό.
Έχετε συνεργαστεί με σπουδαίους καλλιτέχνες στην πορεία σας. Τι ξεχωριστό θα κρατήσετε από αυτή τη συνάντηση με τη Μαρία Μπεκατώρου και τι πιστεύετε ότι θα αποκομίσει ο ακροατής ακούγοντας αυτό το άλμπουμ;
Έχω συνεργαστεί πράγματι με καλλιτέχνες με τεράστιο καλλιτεχνικό αποτύπωμα στη μουσική σκηνή . Προσωπικότητες, που ακόμα κι αν κάποιοι δεν είναι πλέον στη ζωή, το μουσικό -και ίσως όχι μόνο αυτό- έργο τους είναι και θα μείνει τόσο βαθύ και ξεχωριστό μέσα μας. Ανθρώπους αναντικατάστατους.
Από τη Μαρία Μπεκατώρου θα κρατήσω την ζεστασιά και το αληθινό χαμόγελό της, αλλά και το πείσμα και τη δύναμη της… και μέσα από τη συνεργασία μας στο στούντιο είναι σαν να έλεγε «Τόλμα να είσαι ο εαυτός σου». Αυτό έκανε… Τραγούδησε με την ψυχή της. Και τόσο γι’ αυτό, όσο για όλες τις στιγμές που μοιραστήκαμε και τη συμμετοχή της στο άλμπουμ, «Το 10 το καλό» (όπως, χαριτολογώντας με αποκαλούσε και την αποκαλούσα κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης) την ευχαριστώ.
