Βίσση-Καρβέλας: Από τον γάμο και τη Σοφία, στα δύο χρόνια σιωπής και το σημερινό χρονικό της ρήξης
Η συνύπαρξη της Άννας Βίσση και του Νίκου Καρβέλα δεν υπήρξε ποτέ μία συμβατική ιστορία αγάπης όπως τη γνωρίζουμε για άλλα ζευγάρια.
Ήταν γάμος, οικογένεια, παιδί, μουσική, επιτυχίες, πάθη, ζήλιες, δημιουργία, συγκρούσεις, χωρισμοί και συμφιλιώσεις.
Δικηγόρος Βίσση: «Η εντολή που έχω είναι να προσφύγουμε στα δικαστήρια»-Τι θα συμβεί με τα τραγούδια
Ήταν δύο άνθρωποι που κάποτε κοιμήθηκαν κάτω από την ίδια στέγη, μεγάλωσαν μαζί τη Σοφία, έγραψαν και τραγούδησαν ένα τεράστιο κομμάτι της ελληνικής ποπ ιστορίας και, παρ' όλα αυτά, κατάφεραν να γνωριστούν ξανά — πολλές φορές. Και ίσως γι' αυτό η σχέση τους δεν χώρεσε ποτέ στη λέξη «πρώην».
Ο Καρβέλας έχει πει για την Άννα κάτι που ίσως συνοψίζει καλύτερα από οτιδήποτε άλλο αυτή την ιστορία: «Είναι ο άνθρωπός μου».
Και όταν ένας άνθρωπος παραμένει «ο άνθρωπός σου» ακόμη κι αφού έχουν αλλάξει όλα, τότε η ιστορία δεν τελειώνει με το διαζύγιο.

Η αρχή πάντων ο… έρωτας
Όταν η Άννα Βίσση και ο Νίκος Καρβέλας συναντήθηκαν, κανείς δεν μπορούσε να γνωρίζει πόσο βαθιά θα έμπαινε ο ένας στη ζωή του άλλου. Το 1983 παντρεύτηκαν. Λίγο αργότερα ήρθε στη ζωή τους η κόρη τους, η Σοφία. Και κάπου εκεί η προσωπική τους ιστορία άρχισε να μπλέκεται ακόμα περισσότερο με την καλλιτεχνική. Ο Καρβέλας έγραφε. Η Βίσση τραγουδούσε. Και μαζί δημιουργούσαν τραγούδια που έμελλε να γίνουν κομμάτια της συλλογικής μνήμης. Δεν ήταν απλώς ένας συνθέτης και η ερμηνεύτριά του. Ήταν δύο άνθρωποι που γνώριζαν ο ένας τον άλλον τόσο βαθιά, ώστε πολλές φορές η μουσική τους έμοιαζε να συνεχίζει όσα δεν μπορούσαν να πουν με λόγια. Κι όμως, η ζωή δεν τους άφησε να μείνουν για πάντα σύζυγοι. Ο έρωτας άλλαξε μορφή. Ο γάμος τελείωσε. Η σχέση, όμως, δεν τελείωσε.

Η συνέχεια χωρίς συμβατικό τρόπο
Η Άννα Βίσση έχει περιγράψει με έναν σχεδόν παράδοξο τρόπο τον λόγο για τον οποίο ο γάμος τους δεν μπόρεσε να συνεχιστεί.
«Παντρευτήκαμε και συνεχίσαμε να είμαστε πολύ φίλοι και γι' αυτό και “απέτυχε” ο γάμος».
Μια φράση που μοιάζει αντιφατική, αλλά ίσως κρύβει ολόκληρη την ουσία της σχέσης τους.
Γιατί μερικές φορές δύο άνθρωποι σταματούν να μπορούν να είναι ζευγάρι, χωρίς να μπορούν να πάψουν να είναι οικογένεια. Και η Βίσση και ο Καρβέλας έπρεπε να μάθουν να υπάρχουν ο ένας στη ζωή του άλλου από την αρχή. Μόνο που αυτή η «νέα αρχή» δεν ήταν καθόλου εύκολη.

Μετά τον χωρισμό ήρθε η ζήλια
Ο χωρισμός δεν έφερε αμέσως την ηρεμία. Ήρθε η ζήλια. Η ανάγκη να παραμείνει ο ένας σημαντικός για τον άλλον. Η δυσκολία να βλέπεις τον άνθρωπο που αγάπησες να προχωρά.
Η ίδια η Βίσση έχει παραδεχθεί ότι υπήρξε μια περίοδος κατά την οποία ήθελε να παραμείνει «η καλύτερή του».
Ίσως γιατί δεν είναι εύκολο να δεχτείς ότι ο άνθρωπος που κάποτε σε κοιτούσε ως σύντροφό του μπορεί πλέον να σε κοιτάζει διαφορετικά. Κι όμως, οι δυο τους κατάφεραν σταδιακά να βρουν μια καινούργια ισορροπία. Να υπάρχουν. Να συνεργάζονται. Να έχουν άλλους ανθρώπους στη ζωή τους. Να μεγαλώνουν την κόρη τους. Να γελούν. Να τσακώνονται. Να ξαναμιλούν. Να συνεχίζουν. Μέχρι που ήρθε κάποια στιγμή που δεν ξαναμίλησαν.

Δύο χρόνια σιωπής
Από όλες τις ιστορίες που έχουν ειπωθεί για τους δυο τους, ίσως αυτή να είναι η πιο ανθρώπινη. Ένας καβγάς. Κανείς δεν ξέρει ακριβώς για ποιο πράγμα. Και μετά… σιωπή. Δύο ολόκληρα χρόνια χωρίς να μιλούν. Η Βίσση έχει περιγράψει εκείνη την περίοδο ως μία από τις πιο στενάχωρες της ζωής της. Είχε πει: «Πονούσα κάθε μέρα που ξυπνούσα». Και κάπου εδώ η ιστορία παύει να αφορά δύο διάσημους ανθρώπους. Γίνεται η ιστορία δύο ανθρώπων που αγαπήθηκαν τόσο πολύ, ώστε ακόμη και η σιωπή ανάμεσά τους πονούσε. Γιατί μπορείς να χωρίσεις από έναν σύντροφο. Μπορείς να αλλάξεις ζωή. Μπορείς να ερωτευτείς ξανά.
Αλλά πώς αποχωρίζεσαι πραγματικά έναν άνθρωπο που έχει γίνει κομμάτι της ίδιας σου της ιστορίας; Τελικά, η Βίσση έκανε το πρώτο βήμα. Τον πήρε τηλέφωνο. Ήθελε να τα βρουν. Και η Σοφία, που βρισκόταν στη μέση αυτής της σιωπής, είχε τον δικό της ρόλο. Οι δύο αυτοί άνθρωποι ξαναμίλησαν. Και δεν έγιναν αυτό που ήταν πριν. Έγιναν κάτι άλλο. Ίσως βαθύτερο. Ίσως πιο ώριμο. Ίσως πιο δύσκολο να εξηγηθεί.

«Σκοτωθήκαμε»
Ο Καρβέλας, μιλώντας χρόνια αργότερα για μια άλλη δύσκολη περίοδο της κοινής τους διαδρομής, δεν προσπάθησε να ωραιοποιήσει τίποτα.
Για την εποχή των «Δαιμόνων» είχε πει:
«Μείναμε άφραγκοι, χωρίσαμε, μαλώσαμε και δεν ήθελα να τη βλέπω. “Σκοτωθήκαμε”».
Αυτή είναι ίσως η πιο αληθινή πλευρά της σχέσης τους.
Δεν ήταν πάντα η όμορφη εικόνα δύο ανθρώπων που, μετά το διαζύγιο, έγιναν «καλοί φίλοι». Υπήρξαν στιγμές που δεν ήθελε ο ένας να βλέπει τον άλλον.
Στιγμές που η δημιουργικότητα συνυπήρχε με τον θυμό. Στιγμές που μια συνεργασία μπορούσε να γίνει μάχη. Και όμως, από αυτές τις μάχες γεννήθηκαν τραγούδια.
Το «Δώδεκα» και ένας καβγάς μέσα στο στούντιο
Ίσως κανένα άλλο περιστατικό να μην περιγράφει καλύτερα τη δυναμική τους από την ιστορία του «Δώδεκα».
Ο Καρβέλας δεν ήταν ικανοποιημένος από τον τρόπο με τον οποίο η Βίσση ερμήνευε το τραγούδι. Η ένταση κορυφώθηκε. Ο καβγάς έγινε προσωπικός. Η ίδια έχει πει ότι την πρόσβαλε. Και παρ' όλα αυτά δεν έφυγε. Έμεινε. Το ξαναδοκίμασε. Ξανά και ξανά. Μέχρι να βρει εκείνη την ερμηνεία που ο Καρβέλας είχε στο μυαλό του. Και τότε συνέβη κάτι που μοιάζει σχεδόν κινηματογραφικό. Ο θυμός έφυγε. Ο Καρβέλας την αγκάλιασε και τη φίλησε. Σαν να μπορούσαν μέσα σε λίγες ώρες να περάσουν από το «δεν θέλω να σε βλέπω» στο «σε καταλαβαίνω». Αυτό ήταν το παράδοξο της σχέσης τους.
Δεν ήξεραν να αγαπούν λίγο. Και δεν ήξεραν ούτε να τσακώνονται λίγο. Δεν έγιναν ποτέ πραγματικά «πρώην»
Χρόνια μετά τον χωρισμό τους, η Άννα Βίσση και ο Νίκος Καρβέλας συνέχισαν να βρίσκονται ο ένας στη ζωή του άλλου. Και όχι μόνο εξαιτίας της Σοφίας. Υπήρχε κάτι περισσότερο. Ένα σπίτι που είχαν δημιουργήσει μαζί. Μνήμες. Τραγούδια. Ιστορίες που μόνο εκείνοι γνώριζαν. Καθημερινές στιγμές. Ένας καφές. Ένα τάβλι. Ένα παιχνίδι τένις. Μια ζωή που, παρά τον χωρισμό, δεν μπορούσε να διαγραφεί. Ο Καρβέλας έχει μιλήσει για το σπίτι της Βίσση σαν να είναι ακόμη «το σπίτι μας».
Και ίσως αυτή η μικρή λέξη — «μας» — να λέει περισσότερα από οποιαδήποτε μεγάλη δήλωση αγάπης.
Πριν από περίπου τέσσερα χρόνια, η Άννα Βίσση είχε βρεθεί στην εκπομπή της επίσης πρώην συζύγου του Νίκου Καρβέλα, Αννίτας Πάνια και μαζί είχαν σκιαγραφήσει τον ιδιόμορφο χαρακτήρα του μουσικοσυνθέτη.
Ως καλεσμένη της εκπομπής, η Άννα Βίσση είχε μιλήσει για τη γνωριμία της με τον Νίκο Καρβέλα και το πώς τη «φόβιζε» στην αρχή. Είχε αναφερθεί βέβαια και στη μεταξύ τους συνεργασία: «Ο Νίκος ήταν λίγο τρομακτικός, αλλά και ελκυστικός, ο πιο διαφορετικός γκόμενος που είχα στη ζωή μου, εκκεντρικός, ψαγμένος, φιλοσοφημένος», είχε πει χαρακτηριστικά ενώ δεν κατάφερε να κρύψει τη συγκίνησή της όταν διάβασε on air ένα σημείωμα που της είχε γράψει εκείνος, κάπου, κάποτε, φέρνοντας δάκρυα στα μάτια της. Πάντα τη συγκινούσε ό,τι της έγραφε. Όμως το… σκηνικό μεταξύ τους, ξαφνικά άλλαξε πάλι.
Τώρα, ξανά η σύγκρουση
Και φτάνουμε στο σήμερα. Σε μια ακόμη μεγάλη στιγμή της Βίσση. Σε μια συναυλία στο ΟΑΚΑ. Σε μια βραδιά που θα μπορούσε να είναι ακόμη μία σελίδα στη μακρά κοινή τους ιστορία. Μόνο που ο Καρβέλας δεν βρισκόταν εκεί.
Στην ανακοίνωσή του έκανε λόγο για «συντριβή» και αποκάλυπτε ότι πίσω από την απουσία του βρίσκονταν διαφωνίες για την καλλιτεχνική κατεύθυνση της συναυλίας αλλά και το οικονομικό σκέλος της συμμετοχής του.
Από τη δική του πλευρά, υποστήριζε ότι μεγάλο μέρος του μουσικού υλικού της βραδιάς έφερε τη δική του υπογραφή και ότι η κατεύθυνση που είχε πάρει η Βίσση δεν τον εξέφραζε.
Από την άλλη πλευρά, ο δικηγόρος της τραγουδίστριας έδινε διαφορετική εικόνα για το οικονομικό ζήτημα.
Και ύστερα ήρθε η οργισμένη απάντηση της ίδιας της Άννας για να βάλει, από τη δική της πλευρά τουλάχιστον, τα πράγματα στη θέση τους.

Βίσση: «Θα πάμε κόντρα και όπου βγει»
Η Άννα Βίσση πέρασε στην αντεπίθεση, δίνοντας τη δική της απάντηση σε όσα είχε προηγουμένως γράψει στο δελτίο τύπου του ο Νίκος Καρβέλας. Συγκεκριμένα, η Άννα Βίσση ανέφερε:
«Ένα δελτίο τύπου τεσσάρων σελίδων, γεμάτο υποκρισία και λαϊκισμό, με τη γνωστή κατά τα άλλα ευγλωττία του Νίκου, που αυτή τη φορά κάθε άλλο παρά με πείθει.
Εσύ μιλάς για συντριβή. Εγώ μιλάω για ντροπή.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.
Ο Νίκος Καρβέλας πριν τη συναυλία, άφηνε όλους, και κυρίως εμένα, να πιστεύουμε πως ήταν περήφανος για αυτό που θα παρουσίαζα. Κάτι που και ο ίδιος θεωρούσε ως φυσική μου εξέλιξη μετά από τις συναυλίες στο Ηρώδειο και το Καλλιμάρμαρο. Ήταν δε πλήρως ενήμερος και σύμφωνος για το όραμα του ΟΑΚΑ, αυτό που σήμερα υποτιμητικά αποκαλεί «φαραωνικό υπερθέαμα».
Ποτέ δεν εξέφρασε σε εμένα κάποια ένσταση ούτε για την παραγωγή και τον τρόπο παρουσίασης του έργου του, αλλά ούτε και για τις τιμές των εισιτηρίων όπως υποκριτικά αναφέρεται στη δήλωσή του. Άποψη δεν είχε άλλωστε ούτε τα προηγούμενα χρόνια για τις τιμές των εισιτηρίων στις εκάστοτε συναυλίες μου, ούτε και για τις τιμές στα νυχτερινά κέντρα όπου εμφανιζόμουν, ενώ λάμβανε κατά περίπτωση αμοιβή επί των κερδών μου, πέραν των πνευματικών δικαιωμάτων του, ως αναγνώριση της καλλιτεχνικής μας συνεργασίας, παρότι εδώ και πολλά χρόνια δεν συμμετείχε στην προετοιμασία αυτών.

Έκπληκτη λοιπόν, πληροφορήθηκα τρία εικοσιτετράωρα πριν από τη συναυλία, ότι αιφνιδιαστικά και παράλογα απαίτησε 1,5 εκατομμύριο ευρώ, τα οποία αν δεν λάμβανε εντός 24 ωρών, θα χρησιμοποιούσε κάθε μέσο για να απαγορεύσει τη διεξαγωγή της συναυλίας.
Την επόμενη μέρα και όταν πλέον συνειδητοποίησε ότι δεν είχε καμία δυνατότητα να εμποδίσει τη συναυλία, τα βέλη του στράφηκαν προς το πρόσωπό μου και διατύπωσε ευθείες απειλές μέσω της αδελφής μου Νίκης, και ενώπιον μαρτύρων, ότι θα με διέσυρε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ότι θα με κατέστρεφε προσωπικά και καλλιτεχνικά, ώστε «να μην τολμώ να βγω από το σπίτι μου», όπως χαρακτηριστικά είπε.
Και εδώ θέλω να πω ότι όλα αυτά τα ξεστόμισε ο άνθρωπος που τους τελευταίους έξι μήνες και ενώ είχε οικονομική ανάγκη, έτρεξα εγώ να τον εξυπηρετήσω, όπως έκανα άλλωστε μια ζωή. Το ποσό που αποδεδειγμένα έχει λάβει ξεπερνάει τις 500.000 ευρώ. Μεγάλο μέρος αυτού, δόθηκε από τον Γιάννη Κούστα προς διευκόλυνση της κατάστασης, με τη δέσμευση του Νίκου Καρβέλα της επιστροφής των χρημάτων.
Είναι λοιπόν παράλογο ότι κατόπιν αυτής της εκβιαστικής και απειλητικής συμπεριφοράς έγινε αλλαγή των θέσεων του και των καλεσμένων του τη βραδιά της συναυλίας; Πώς θα μπορούσε η παραγωγή να ανεχθεί δίπλα της την παρουσία του ανθρώπου που μόλις την προηγούμενη ημέρα επέδειξε τέτοια συμπεριφορά;
Επίσης, αυτό που με σοκάρει είναι το γεγονός πως ο ίδιος άνθρωπος που είχα δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια, που θεωρούσα φίλο μου, συνεργάτη μου και οικογένειά μου, διάλεξε τη συγκεκριμένη στιγμή και πριν το σημαντικότερο εγχείρημα της καριέρας μου, να μου δημιουργήσει αφόρητη ψυχολογική πίεση, στην οποία μόνο εγώ ξέρω πως μπόρεσα να ανταπεξέλθω. Αυτό το χρωστάω στην αγάπη και την πίστη του κόσμου που εκείνο το βράδυ με παρέσυρε στο πιο όμορφο μουσικό ταξίδι της ζωής μου.
Όσο για τη «φίμωση» που αναφέρει, δεν έγινε καμία τέτοια προσπάθεια εκ μέρους μου. Το μόνο που επιχείρησα να διασφαλίσω είναι ότι δε θα προχωρούσε σε καμία απόπειρα συκοφαντικής δυσφήμισης προς το πρόσωπό μου, μάλιστα με τη δέσμευση ότι δε θα έκανα κάτι αντίστοιχο κι εγώ. Άλλωστε δεν έχω κάτι να κρύψω και δεν ανέχομαι πλέον να εκβιάζομαι συναισθηματικά και να χειραγωγούμαι. Όσοι θέλουν μπορούν να κρατήσουν τη γεμάτη ψέματα και αντιφάσεις εκδοχή του Νίκου Καρβέλα, εγώ θα κρατήσω την αλήθεια, η οποία με χαρακτηρίζει σαν άνθρωπο και σαν καλλιτέχνιδα από την αρχή της καριέρας μου.

Τελικά, για μένα ίσως αυτό είναι το πιο οδυνηρό απ’ όλα. Όχι η οικονομική διαφωνία ή ό,τι άλλο ισχυρίζεται, αλλά ότι ανακάλυψα πως τον άνθρωπο που πίστευα ότι γνώριζα τόσα χρόνια, ίσως δεν τον γνώρισα ποτέ.
Αυτή είναι η τελευταία προσωπική δημόσια τοποθέτηση που κάνω σχετικά με αυτό το θέμα.
Θα πάμε κόντρα κι όπου βγει…
Άννα Βίσση».
Η τελευταία φράση προφανώς και υποδεικνύει πως αυτή η κόντρα έχει πολύ μέλλον ακόμα και βέβαια αν πρόκειται για ακόμα ένα επεισόδιο στην ιστορία Βίσση-Καρβέλα ή αν μιλάμε για οριστική ρήξη ανάμεσά τους…
- Μικρούτσικος για Βίσση – Καρβέλα: «Ήταν σε συμβόλαιο ζωής - Είναι ο ορισμός της άφθαρτης σχέσης»
- Δικηγόρος Βίσση: «Η εντολή που έχω είναι να προσφύγουμε στα δικαστήρια»-Τι θα συμβεί με τα τραγούδια
- Λιάγκας: «Αυτό το κείμενο της Άννας Βίσση γραφόταν, σβήνονταν. Κλάμα, θυμός. Με αυτή την αλληλουχία»
- Συρίγος για Βίσση – Καρβέλα: «Είναι τεράστιο φάουλ αυτό που λέει η Άννα για τη φίμωση»