Εντίθ Πιάφ: Η θυελλώδης ζωή της, ο έρωτας με τον Δημήτρη Χορν & ο πρόωρος θάνατος μόλις στα 47 της!

Και ανάμεσα στις πολλές ερωτικές ιστορίες που σημάδεψαν τη ζωή της υπήρξε και μία που συνδέθηκε με την Ελλάδα: η γνωριμία της με τον νεαρό τότε Δημήτρη Χορν, στην Αθήνα, το 1946. Μια επιστολή της Πιάφ προς τον Χορν, που ήρθε στο φως δεκαετίες αργότερα, αποκάλυψε πόσο έντονα είχε αισθανθεί για εκείνον.

Εντίθ Πιάφ: Tα παιδικά χρόνια σε οίκο ανοχής, οι Έλληνες που ερωτεύτηκε, το αλκοόλ & το πρόωρο τέλος

Από τη φτώχεια στα φώτα

Η Εντίθ Τζιοβάνα Γκασιόν, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε στο Παρίσι στις 19 Δεκεμβρίου 1915. Μεγάλωσε σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες και από πολύ μικρή ηλικία βρέθηκε αντιμέτωπη με τη φτώχεια και την εγκατάλειψη. Η ζωή της στους δρόμους του Παρισιού συνδέθηκε νωρίς με το τραγούδι, μέσα από το οποίο προσπάθησε να επιβιώσει.

Το ταλέντο της άρχισε σταδιακά να γίνεται αντιληπτό και η νεαρή τραγουδίστρια πέρασε από τις γωνιές του Παρισιού στις μικρές μουσικές σκηνές και, τελικά, στα μεγαλύτερα θέατρα της Γαλλίας. Το προσωνύμιο «La Môme Piaf», δηλαδή «το μικρό σπουργίτι», θα τη συνόδευε για πάντα.

Η χαρακτηριστική, δραματική ερμηνεία της και η ικανότητά της να μετατρέπει προσωπικά βιώματα σε τραγούδι την έκαναν σύντομα μία από τις σημαντικότερες φωνές της γαλλικής μουσικής.

Ο έρωτας με τον Δημήτρη Χορν

Το 1946 η Πιάφ βρέθηκε στην Αθήνα στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής περιοδείας της. Ήταν 31 ετών και ήδη μεγάλο όνομα στη Γαλλία. Εκεί γνώρισε τον Δημήτρη Χορν, ο οποίος ήταν τότε 25 ετών.

Η γνωριμία τους έχει μείνει στην ιστορία κυρίως χάρη σε μία επιστολή της Πιάφ προς τον Χορν, γραμμένη στις 20 Σεπτεμβρίου 1946, λίγες ημέρες μετά τη γνωριμία τους στην Αθήνα. Η επιστολή, που βρέθηκε πολλά χρόνια αργότερα στα αρχεία της οικογένειας του ηθοποιού, αποκαλύπτει το έντονο συναίσθημα που είχε αναπτύξει η Γαλλίδα τραγουδίστρια.

Στην επιστολή του έγραφε, μεταξύ άλλων, ότι τον αγαπούσε όπως δεν είχε αγαπήσει ποτέ και εξέφραζε την επιθυμία να ζήσει μαζί του. Η επιστολή απευθυνόταν στον Χορν με το χαϊδευτικό «Taki».

Η ιστορία αυτή έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ακριβώς επειδή δεν διαθέτουμε αντίστοιχη τεκμηρίωση για έναν μακροχρόνιο δεσμό. Δημοσιεύματα της εποχής που αναφέρθηκαν στην επιστολή υποστήριξαν ότι ο έρωτας ήταν κυρίως από την πλευρά της Πιάφ και ότι ο Χορν πιθανότατα δεν ανταποκρίθηκε με τον ίδιο τρόπο.

Έτσι, ο Χορν έμεινε στη ζωή της ως ένας σύντομος αλλά έντονος έρωτας, μία από τις πιο γοητευτικές άγνωστες σελίδες της προσωπικής της ιστορίας.

Ο Μαρσέλ Σερντάν, ο μεγάλος έρωτας

Λίγα χρόνια αργότερα, η ζωή της Πιάφ θα σημαδευόταν από έναν άλλο άνδρα, τον Γάλλο πυγμάχο Μαρσέλ Σερντάν. Η σχέση τους υπήρξε πολύ σημαντική για την τραγουδίστρια και ο Σερντάν θεωρείται ο μεγάλος έρωτας της ζωής της.

Το 1949, όμως, ο Σερντάν σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα στις Αζόρες, καθώς ταξίδευε για να τη συναντήσει. Ο θάνατός του συγκλόνισε την Πιάφ και αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της ζωής της. Το «Hymne à l'amour», ένα από τα τραγούδια που συνδέθηκαν περισσότερο μαζί της, απέκτησε ακόμη πιο δραματικό συμβολισμό μετά τον θάνατό του.

«La Vie en rose» – η φωνή μιας ολόκληρης εποχής

Η καριέρα της, ωστόσο, συνέχισε να μεγαλώνει. Το «La Vie en rose» έγινε ένα από τα τραγούδια-σύμβολα της Γαλλίας και καθιέρωσε την Πιάφ διεθνώς. Ακολούθησαν εμφανίσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε σημαντικές μουσικές σκηνές, ενώ η ίδια συνέχισε να γράφει και να ερμηνεύει τραγούδια που μιλούσαν για τον έρωτα, την απώλεια και τη ζωή.

Ανάμεσα στις σημαντικότερες επιτυχίες της ήταν αργότερα το «Milord», αλλά και το «Non, je ne regrette rien», το οποίο ηχογράφησε το 1960 και έμελλε να γίνει το τραγούδι που περισσότερο από κάθε άλλο ταυτίστηκε με την αδάμαστη δημόσια εικόνα της.

Τα τελευταία χρόνια

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της ήταν ιδιαίτερα δύσκολα. Η Πιάφ αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας και εξάντληση, όμως παρέμεινε ενεργή στη μουσική σκηνή σχεδόν μέχρι το τέλος. Η τελευταία της εμφάνιση πραγματοποιήθηκε στη Λιλ στις 18 Μαρτίου 1963, ενώ η τελευταία της ηχογράφηση έγινε τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς.

Τον Οκτώβριο του 1963, η κατάσταση της υγείας της επιδεινώθηκε δραματικά. Η Πιάφ βρισκόταν στη νότια Γαλλία, στην περιοχή της Γκρας, όταν πέθανε στις 10 Οκτωβρίου 1963, σε ηλικία 47 ετών. Η επίσημη ανακοίνωση του θανάτου της έγινε την επόμενη ημέρα, γεγονός που δημιούργησε επί χρόνια σύγχυση σχετικά με την ακριβή ημερομηνία.

Η σορός της μεταφέρθηκε κρυφά στο Παρίσι και η Πιάφ κηδεύτηκε στο κοιμητήριο Père-Lachaise, όπου ο τάφος της παραμένει μέχρι σήμερα ένας από τους πιο επισκέψιμους τάφους καλλιτεχνών.

Μια ζωή σαν τραγούδι

Η Εντίθ Πιάφ έζησε μόλις 47 χρόνια, όμως μέσα σε αυτά πρόλαβε να γνωρίσει τη φτώχεια και την παγκόσμια δόξα, τον έρωτα και την απώλεια, την αποθέωση και την προσωπική δοκιμασία. Και αν ο Μαρσέλ Σερντάν υπήρξε ο άνθρωπος που συνδέθηκε περισσότερο με τον μεγάλο, τραγικό έρωτα της ζωής της, ο Δημήτρης Χορν κατέχει μια ξεχωριστή θέση σε αυτή την ιστορία: εκείνη του άνδρα για τον οποίο η Πιάφ, σε μια επιστολή που έγραψε το 1946, αποκάλυψε με σπάνια αμεσότητα τα αισθήματά της.

Η φωνή της σίγησε στις 10 Οκτωβρίου 1963. Η ιστορία της, όμως, έμεινε για πάντα ζωντανή.

• Ελεονώρα Ζουγανέλη: «Συνεχώς ρισκάρω, δοκιμάζομαι»
• Έφυγε από τη ζωή η «Ελληνίδα Εντίθ Πιαφ»
• Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη ως… Εντίθ Πιάφ
• Στην πρόβα της… «Πιαφ»