Κατερίνα Γαβαλά: «Μια πολύ σοβαρή περιπέτεια υγείας κοντινού μου ανθρώπου με άλλαξε βαθιά»
Η Κατερίνα Γαβαλά είναι μια ηθοποιός που δεν έμεινε ποτέ εγκλωβισμένη στην τηλεοπτική αναγνωρισιμότητα που της χάρισαν οι μεγάλες επιτυχίες του παρελθόντος.
Παράλληλα με την υποκριτική, έχει αφιερωθεί στο θέατρο, στη σκηνοθεσία και στη θεατρική εκπαίδευση, δουλεύοντας με παιδιά και νέους ανθρώπους που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στον χώρο.
Φέτος επέστρεψε τηλεοπτικά μέσα από τη νέα σειρά της ΕΡΤ1 «Κουτσουπιές», στον ρόλο της Μέλπως, ενώ στη συνέντευξή της στο Gossip-tv μιλά με αφοπλιστική ειλικρίνεια για τις επιλογές της, τη σχέση της με τον γιο της, τις δυσκολίες της καθημερινότητας και όσα θεωρεί πραγματικά σημαντικά στη ζωή.
Σε συναντάμε φέτος στη νέα σειρά της ΕΡΤ1 «Κουτσουπιές». Ποιον ρόλο υποδύεσαι;
Υποδύομαι τη Μέλπω. Είναι ένας χαρακτήρας που λειτουργεί, κατά κάποιον τρόπο, ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην Αθήνα και στις Κουτσουπιές. Συνδέομαι με την οικογένεια, τις τρεις κόρες και τον Αντώνη. Θα υπάρξουν εξελίξεις που θα ταράξουν τη ζωή της οικογένειας. Δεν ξέρω ακόμη όλες τις λεπτομέρειες, οπότε περιμένω με ενδιαφέρον να δω πώς θα εξελιχθεί η ιστορία.
«Όταν έχεις καλή ψυχή, είναι το καλύτερο μπότοξ»
Τα τελευταία χρόνια δεν σε βλέπουμε τόσο συχνά στην τηλεόραση. Ήταν συνειδητή επιλογή σου;
Δεν έχω σταματήσει να εργάζομαι. Πριν από δύο χρόνια έκανα το «Ποιος Παπαδόπουλος;», ενώ στο παρελθόν έχω συμμετάσχει σε σειρές όπως το «50-50» και τα «Μαύρα Μεσάνυχτα». Παράλληλα, από το 2013 εργάζομαι στο Εθνικό Θέατρο, όπου διδάσκω. Ασχολούμαι με τη σκηνοθεσία, τη θεατρική εκπαίδευση και κυρίως με τα παιδιά. Επίσης, ήθελα να αφιερώσω χρόνο στον γιο μου, που σήμερα είναι 16 ετών. Έχω πολλά παιδιά στη ζωή μου, γιατί προετοιμάζω νέους ανθρώπους για τις δραματικές σχολές. Αρκετούς από τους νέους ηθοποιούς που βλέπετε σήμερα τους έχω βοηθήσει στην προετοιμασία τους.
Θα σου πω κάτι που έλεγε μια γιαγιά στο χωριό μου: «Όταν έχεις καλή ψυχή, είναι το καλύτερο μπότοξ». Αυτή η γυναίκα έφτασε τα 95 χρόνια και τα λόγια της τα θυμάμαι πάντα. Πιστεύω πάρα πολύ στο καλό και προσπαθώ να αντιμετωπίζω τους ανθρώπους με αγάπη. Ακόμη κι όταν κάποιος είναι απέναντί μου αρνητικός, θέλω να βρίσκω έναν τρόπο να του μεταδώσω κάτι θετικό. Η ζωή είναι πολύ μικρή. Σήμερα είμαστε, αύριο μπορεί να μην είμαστε. Το σημαντικότερο για μένα είναι η υγεία, γιατί μέσα σε ένα λεπτό μπορούν να αλλάξουν τα πάντα.
Στον χώρο της υποκριτικής υπάρχει ανταγωνισμός και πολλές φορές δύσκολες συμπεριφορές. Εσύ πώς τις αντιμετωπίζεις;
Δεν πιστεύω ότι οι κακές συμπεριφορές υπάρχουν μόνο στον καλλιτεχνικό χώρο. Μπορείς να τις συναντήσεις παντού, σε οποιαδήποτε δουλειά, ακόμη και στον δρόμο όταν οδηγείς. Είναι θέμα ανθρώπων και χαρακτήρων. Εγώ πιστεύω πολύ στην παιδεία και στον τρόπο με τον οποίο έχει καλλιεργηθεί ένας άνθρωπος. Προσπαθώ να μη δίνω μεγάλη σημασία σε τέτοιες καταστάσεις. Να τις προσπερνώ, να μην τις παίρνω μέσα μου και να μη χαλούν την ενέργειά μου. Δεν υπάρχει λόγος να επιτρέπουμε στην αρνητικότητα των άλλων να καθορίζει τη δική μας καθημερινότητα.
Η τηλεθέαση σε αγχώνει;
Εκτιμώ πολύ την ΕΡΤ και παρακολουθώ τις δουλειές της. Έχω, επίσης, μεγάλη εμπιστοσύνη στον κύριο Καραγιάννη και στον τρόπο που εργάζεται. Από εκεί και πέρα, θεωρώ πως η δουλειά μου ως ηθοποιού είναι να πάρω έναν ρόλο, να τον μελετήσω και να τον αποδώσω όσο καλύτερα μπορώ. Αυτό είναι που με ενδιαφέρει πραγματικά. Μου αρέσει να μεταμορφώνομαι και να δοκιμάζω διαφορετικούς χαρακτήρες. Σε προηγούμενες δουλειές μου, μάλιστα, υπήρξαν φορές που ο κόσμος δυσκολευόταν να με αναγνωρίσει. Αυτό για μένα είναι μια πολύ ωραία πρόκληση.
Ήταν μια πολύ διαφορετική περίοδος, με άλλες συνθήκες και άλλα δεδομένα. Μέσα από αυτές τις δουλειές έγινα γνωστή στον κόσμο και αυτό ήταν πολύ όμορφο. Ωστόσο, δεν ένιωσα ποτέ ότι έπρεπε να μείνω εγκλωβισμένη σε εκείνη την επιτυχία. Είμαι ένας άνθρωπος που του αρέσει να αλλάζει, να εξελίσσεται και να δοκιμάζει καινούργια πράγματα. Όταν ολοκληρώθηκε η συμμετοχή μου στη «Λάμψη», συνέχισα να ασχολούμαι με το θέατρο, την εκπαίδευση και τη θεατροπαιδαγωγική. Δεν αντιμετώπισα τη μεγάλη τηλεοπτική αναγνωρισιμότητα ως εμπόδιο για την επόμενη ημέρα.
Δεν φοβήθηκες μήπως μια τόσο μεγάλη επιτυχία σε εγκλωβίσει σε συγκεκριμένους ρόλους;
Όχι, γιατί πιστεύω ότι τα εμπόδια πολλές φορές υπάρχουν επειδή εμείς τα βλέπουμε ως εμπόδια. Εγώ προτιμώ να προχωρώ μπροστά. Έκανα σεμινάρια, ταξίδεψα στο εξωτερικό, ασχολήθηκα με τη θεατροπαιδαγωγική και αναζήτησα νέους τρόπους έκφρασης. Δεν ήθελα να μείνω σε κάτι που είχα ήδη κατακτήσει. Κάθε περίοδος της ζωής μας έχει να μας προσφέρει κάτι διαφορετικό. Άλλωστε, η τηλεόραση έχει αλλάξει πάρα πολύ. Έχουν αλλάξει οι ανθρώπινες σχέσεις, ο τρόπος επικοινωνίας, ακόμη και ο τρόπος που ερωτευόμαστε. Σήμερα ζούμε συνεχώς με ένα κινητό στο χέρι.
Μίλησες για την ψυχή και τον τρόπο σκέψης σου. Έχεις ασχοληθεί με την ψυχοθεραπεία και την προσωπική σου εξέλιξη;
Έχω διαβάσει πάρα πολύ και έχω προσπαθήσει να γνωρίσω καλύτερα τον εαυτό μου. Υπήρξε, όμως, και μια πολύ σοβαρή περιπέτεια υγείας ενός κοντινού μου ανθρώπου που με άλλαξε βαθιά. Με έκανε να δω διαφορετικά τους ανθρώπους, τη ζωή και όσα θεωρούμε σημαντικά. Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με μια τόσο δύσκολη κατάσταση, αναθεωρείς πολλά. Καταλαβαίνεις ότι δεν αξίζει να αναλώνεσαι σε μικρότητες και ασήμαντα πράγματα. Προσπαθώ, επίσης, να βοηθώ όσο μπορώ τους ανθρώπους γύρω μου. Δεν χρειάζεται πάντα να κάνουμε κάτι σπουδαίο. Μερικές φορές αρκεί να είμαστε πραγματικά δίπλα τους.
Θα φροντίσω την εμφάνισή μου όταν χρειάζεται, αλλά στην καθημερινότητά μου είμαι ένας πολύ απλός άνθρωπος. Μπορεί να βρίσκομαι όλη μέρα στο σπίτι με μια φόρμα και τα μαλλιά μου πιασμένα κότσο. Μαγειρεύω, ασχολούμαι με τα παιδιά που προετοιμάζω και φροντίζω το σπίτι μου. Αυτή είναι η πραγματική μου ζωή. Δεν αισθάνομαι την ανάγκη να βγαίνω συνεχώς μπροστά και να δείχνω τι κάνω. Αγαπώ πολύ τη δουλειά μου, αλλά δεν θεωρώ ότι η αξία ενός ανθρώπου εξαρτάται από το πόσο συχνά εμφανίζεται στην τηλεόραση.
Στην προσωπική σου ζωή πώς είναι σήμερα τα πράγματα;
Έχω χωρίσει και στο σπίτι είμαστε οι δυο μας με τον γιο μου. Τον έχω μεγαλώσει και έχουμε μια πολύ όμορφη σχέση. Είναι πλέον 16 ετών, βρίσκεται στην εφηβεία και φυσικά αρχίζει να διεκδικεί την ανεξαρτησία του. Είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής μου και έχω προσπαθήσει να είμαι ουσιαστικά δίπλα του. Από μικρός είχαμε επικοινωνία, μιλούσαμε και προσπαθούσα να του δώσω σωστές βάσεις. Θεωρώ ότι τα πρώτα χρόνια είναι καθοριστικά για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός παιδιού.
Είναι δύσκολο να μεγαλώνεις μόνη σου ένα παιδί;
Είναι δύσκολο, δεν θα σου πω ψέματα. Έχει πολλές ευθύνες και απαιτεί συνεχή προσπάθεια. Επειδή, όμως, έχω ασχοληθεί πολύ με τα παιδιά και την εκπαίδευσή τους, προσπαθούσα πάντα να βρίσκω τρόπους να επικοινωνώ μαζί του. Μέχρι την Τετάρτη και την Πέμπτη Δημοτικού ήμουν αρκετά από πάνω του και ασχολούμουν πολύ με την καθημερινότητά του. Πιστεύω ότι αυτό βοήθησε ώστε να αποκτήσει σταδιακά αυτονομία. Σήμερα είναι ένα παιδί που διαβάζει και μπορούμε να συνεννοούμαστε. Δόξα τω Θεώ, είμαστε πολύ καλά.
Ο πατέρας του συμμετέχει στην ανατροφή του;
Ο πατέρας του υπάρχει στη ζωή του, αλλά τα πρώτα χρόνια η καθημερινή φροντίδα και το μεγάλωμά του ήταν κυρίως δική μου υπόθεση. Δεν θέλω, όμως, να στέκομαι στις δυσκολίες. Αυτό που έχει σημασία είναι να μεγαλώνει ένα παιδί σωστά, να αισθάνεται ασφάλεια και να ξέρει ότι έχει έναν άνθρωπο στον οποίο μπορεί να στηριχθεί. Εγώ προσπάθησα να δημιουργήσω αυτή τη σχέση με τον γιο μου και χαίρομαι που σήμερα βλέπω ότι έχει αποκτήσει τη δική του προσωπικότητα.
«Ήμουν άγουρη όταν έπαιζα στις πρώτες μου τηλεοπτικές δουλειές»
Πώς αντιμετωπίζεις την εφηβεία του; Έχει αρχίσει να σου ζητάει περισσότερη ελευθερία;
Βεβαίως! Τώρα στα 16 αρχίζουν όλα αυτά. Θέλει να βγαίνει με την παρέα του, να πηγαίνει μόνος του κάπου, να χρησιμοποιεί το μετρό και γενικότερα να κάνει πράγματα χωρίς τη μαμά του. Είναι φυσιολογικό. Παλαιότερα ήταν περισσότερο κοντά μου, αλλά τώρα αρχίζει να ανοίγει τα φτερά του. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να έχουμε καλή επικοινωνία. Δεν μπορείς να κρατάς ένα παιδί συνεχώς από το χέρι. Πρέπει να του δώσεις τα εφόδια ώστε να μπορεί να σταθεί μόνο του.
Έχεις πει ότι αισθάνεσαι καλύτερα σήμερα απ’ ό,τι στο παρελθόν. Υπάρχουν, ωστόσο, στιγμές που δεν είσαι καλά;
Φυσικά. Κανένας άνθρωπος δεν είναι συνεχώς καλά. Οι ηθοποιοί έχουμε μάθει να εκτιθέμεθα και πολλές φορές να παρουσιάζουμε μια συγκεκριμένη εικόνα προς τα έξω. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αντιμετωπίζουμε προβλήματα ή ότι δεν υπάρχουν βράδια δύσκολα. Μπορεί να συμβαίνει κάτι προσωπικό ή να υπάρχει ένα θέμα που δεν θέλω να δημοσιοποιήσω. Δεν είναι ανάγκη ο κόσμος να γνωρίζει τα πάντα. Υπάρχουν πράγματα που ανήκουν στην προσωπική μας ζωή. Όταν βρίσκομαι απέναντι σε ανθρώπους, θέλω να τους μεταφέρω κάτι όμορφο, όχι απαραίτητα τις δυσκολίες μου.
Νιώθεις ότι έχεις πάρει από τη δουλειά σου όσα πραγματικά αξίζεις;
Δεν μου αρέσει να χρησιμοποιώ τη λέξη «αδικία». Πιστεύω πολύ στη στιγμή, στην εξέλιξη και σε όσα μπορούμε να κατακτήσουμε μέσα από την εμπειρία. Θεωρώ ότι σήμερα είμαι πολύ καλύτερη ηθοποιός από τότε που ξεκινούσα. Ήμουν άγουρη όταν έπαιζα στις πρώτες μου τηλεοπτικές δουλειές. Τώρα αισθάνομαι ότι βρίσκομαι στα καλύτερά μου. Με έχει βοηθήσει πάρα πολύ η ενασχόλησή μου με την εκπαίδευση και τα παιδιά. Μέσα από αυτά έψαξα και γνώρισα καλύτερα τον εαυτό μου. Λέω πολλές φορές ότι τελικά εγώ διδάχθηκα από τα παιδιά.
Κάθε φορά που μιλάς για το θέατρο και τα παιδιά χαμογελάς περισσότερο.
Γιατί είναι μια τεράστια αγάπη μου. Το θέατρο δεν είναι μόνο η σκηνή και η παράσταση. Είναι και η επικοινωνία, η δημιουργία, η δυνατότητα να βοηθήσεις έναν νέο άνθρωπο να ανακαλύψει τις ικανότητές του. Έχω ασχοληθεί με θεατρικές δράσεις σε ιδρύματα, φυλακές και νοσοκομεία, αλλά και με παιδιά μέσα από διάφορες ομάδες και εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες. Έχω συνεργαστεί με φορείς που ασχολούνται με τα δικαιώματα των παιδιών. Έχω δημιουργήσει και δική μου ομάδα πέρα από τη δουλειά μου στο Εθνικό Θέατρο. Όλα αυτά με γεμίζουν πραγματικά.
Πώς καταφέρνεις να συνδυάζεις τόσες επαγγελματικές υποχρεώσεις με τη μητρότητα;
Προσπαθώ να οργανώνω τον χρόνο μου. Έχω το Εθνικό Θέατρο δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα, τα παιδιά που προετοιμάζω, τα γυρίσματα και φυσικά τον γιο μου, που βρίσκεται σε μια απαιτητική ηλικία, με σχολείο και φροντιστήριο. Δεν είναι πάντα εύκολο, αλλά έχω μάθει να προσαρμόζομαι. Δεν δουλεύω ασταμάτητα. Υπάρχουν και περίοδοι που κάθομαι, ξεκουράζομαι και αφιερώνω χρόνο στον εαυτό μου. Θέλω να κάνω πράγματα που αγαπώ χωρίς να χάσω την ουσία της ζωής μου.
Τι εύχεσαι για το μέλλον;
Πάνω απ’ όλα να έχουμε υγεία. Αυτό είναι το σημαντικότερο. Όλα τα υπόλοιπα μπορούν να έρθουν, να αλλάξουν ή να ξαναφτιαχτούν. Η υγεία, όμως, είναι το πολυτιμότερο αγαθό. Θέλω να συνεχίσω να δημιουργώ, να βρίσκομαι κοντά στα παιδιά και στους ανθρώπους που αγαπώ και να κάνω δουλειές που με εκφράζουν. Να είμαστε καλά και να προχωράμε.
