Μελέτης Ηλίας στο gossip-tv: «Έκανα τρεις δουλειές και έβγαζα 700 ευρώ-Είμαι όμως από τους τυχερούς»
Υπάρχουν τηλεοπτικές σειρές που ξεπερνούν τα όρια της μυθοπλασίας και γίνονται κομμάτι της καθημερινότητας του κοινού. Το «Σόι σου» είναι αναμφίβολα μία από αυτές. Ο Μελέτης Ηλίας, που έχει ταυτιστεί με τον Σάββα Τριανταφύλλου, γνωρίζει καλά τη διαδρομή της σειράς και δεν κρύβει την έκπληξή του για τη διαχρονική της απήχηση.
Με χιούμορ, ειλικρίνεια και διάθεση αυτοκριτικής, μιλά στο Gossip-tv για το «μαγικό» συστατικό της επιτυχίας, τους συναδέλφους που θεωρεί πολύτιμους, τη σχέση του με τη Βάσω Λασκαράκη, αλλά και στις ανασφάλειες που εξακολουθούν να συνοδεύουν την επαγγελματική του πορεία, ακόμη και σήμερα. Επίσης αναφέρεται με συγκίνηση στη θεατρική του παρουσία στον «Βυσσινόκηπο».
Άλλη μια σεζόν που το «Σόι σου» έχει γίνει και δικό μας.
Το «Σόι σου» έχει γίνει πλέον όλων μας. Έχει το κοκαλάκι της νυχτερίδας αυτή η σειρά και δεν εξηγείται εύκολα αυτό που συμβαίνει ούτε γιατί έχει τόση επιτυχία. Είναι κάτι που ούτε εμείς οι ίδιοι μπορούμε να αποκωδικοποιήσουμε. Αν μπορούσαμε, θα κάναμε όλες μας τις δουλειές επιτυχίες! Κάτι μαγικό έχει αυτή η σειρά. Μπορεί να επικοινωνεί με τον κόσμο με έναν μοναδικό τρόπο απευθυνόμενη σε όλους, από τα μικρά παιδιά μέχρι τους ηλικιωμένους. Στο «Σόι σου» συνυπάρχουν όλες οι ηλικιακές βαθμίδες. Έχουμε τα παιδιά, που πλέον έχουν ενηλικιωθεί, αλλά και τους μεγαλύτερους, που μικραίνουν κάθε χρόνο. Ο Γιαννόπουλος, μάλιστα, βρίσκεται σε καλύτερη φυσική κατάσταση από εμένα! (γέλια)
Αυτό που μας συνδέει όλους είναι η αγάπη μας για τη δουλειά και η γενναιοδωρία που δείχνουμε ο ένας στον άλλον. Ειδικά οι μεγαλύτεροι σε ηλικία συνάδελφοι μας έστρωσαν τον δρόμο, ώστε να μπορέσουμε κι εμείς να αναπνεύσουμε μέσα σε μια σειρά. Και αυτό δεν είναι καθόλου αυτονόητο. Θα μπορούσαν να έχουν τη νοοτροπία «εμείς είμαστε οι κυρίαρχοι εδώ, κάντε όλοι στην άκρη». Είναι κάτι που, δυστυχώς, συναντάμε συχνά στον χώρο μας. Στη συγκεκριμένη σειρά, όμως, υπάρχει χημεία και θεωρώ ότι αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στους μεγαλύτερους συναδέλφους μας.
«Για μένα η Βάσω Λασκαράκη, είναι η νούμερο ένα επαγγελματίας στον χώρο μας»
Σας εξέπληξε η φετινή ανταπόκριση του κοινού; Περιμένατε τόσο υψηλά ποσοστά τηλεθέασης;
Όχι, είμαι άνθρωπος που παρακολουθεί τα νούμερα, αλλά πατάω γερά στη γη. Με βάση τα σημερινά δεδομένα, έλεγα ότι μπορεί να κάνουμε ένα 16% και να θεωρηθεί επιτυχία. Όταν όμως είδαμε το 42% στην πρεμιέρα πέρυσι, δεν το πίστευα. Νόμιζα ότι μας έκαναν πλάκα! Κρατάω και φέτος χαμηλά την μπάλα, γιατί υπάρχει τρελός ανταγωνισμός. Το θετικό, πάντως, είναι ότι -κατά την ταπεινή μου γνώμη- τα καινούργια επεισόδια είναι ακόμη πιο φρέσκα από τα περσινά. Αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα γιατί σημαίνει ότι η σειρά δεν επαναπαύεται στην επιτυχία της, αλλά συνεχίζει να εξελίσσεται.
Όταν μπήκατε για πρώτη φορά στο γύρισμα περιμένατε ότι η σειρά θα έκανε αυτή την τεράστια επιτυχία;
Οφείλω να πω ότι το πρώτο τρίμηνο το «Σόι σου» ήταν σχεδόν για κόψιμο. Η σειρά ήταν υποτονική, είχε μια περίεργη ατμόσφαιρα. Ωστόσο, το κανάλι -που είναι από τα λίγα που δείχνουν εμπιστοσύνη και υπομονή- αποφάσισε να τη φρεσκάρει και να την ανανεώσει. Έτσι, σιγά σιγά άρχισε να ανθίζει.
Αν ήμουν εργοδότης και έβλεπα τον εαυτό μου να παίζει στα πρώτα επεισόδια, θα του έλεγα: «Αγοράκι μου, πήγαινε σπίτι. Καλό το θέατρο, αλλά στην τηλεόραση δεν το έχεις». Ένιωθα, πραγματικά, έξω από τα νερά μου. Είχα συνηθίσει σε άλλους ρυθμούς, σε πιο απλωμένους χρόνους. Ξαφνικά έπαιρνα ένα σενάριο την προηγούμενη ημέρα και δυσκολευόμουν να μάθω τα λόγια μου μέχρι την επόμενη, ενώ για τη Βάσω Λασκαράκη αυτό ήταν παιχνιδάκι! Τώρα, έπειτα από δώδεκα χρόνια στην τηλεόραση, νιώθω ότι αρχίζω να παίρνω το κολάι. Άλλο, βέβαια, να είσαι 34 και άλλο 47 ετών.
Ποια είναι η σχέση σας με τη Βάσω Λασκαράκη;
Με τη Βάσω έχουμε δεθεί τόσο πολύ, που έχουμε γίνει συγγενείς και στην πραγματική ζωή. Την αγαπώ ιδιαίτερα, γιατί διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά ενός συγκεντρωμένου ανθρώπου, με απόλυτη προσήλωση στους στόχους του. Για μένα είναι η νούμερο ένα επαγγελματίας στον χώρο μας.
Ό,τι κι αν συμβαίνει, είτε πονάει η μέση της είτε είναι άρρωστο το παιδί της είτε αντιμετωπίζει χίλια δυο προβλήματα, θα έρθει λίγο πριν από την έναρξη του γυρίσματος, θα ετοιμαστεί μέσα σε δέκα λεπτά, θα ξέρει τα λόγια της και θα έχει διάθεση να δουλέψει. Κι αυτό, ειδικά όταν έχεις καθημερινά δεκάωρα γυρίσματα, δεν είναι καθόλου αυτονόητο. Την αγαπώ, τη σέβομαι και εύχομαι όλες οι συνεργασίες μου να έχουν την ίδια ποιότητα με αυτήν που έχω με τη Βάσω.
Τι έχετε αποκομίσει από τη συνεργασία σας με τη Μίρκα Παπακωνσταντίνου και τον Παύλο Ορκόπουλο; Υπάρχει κάποια συμβουλή τους που κρατάτε πάντα στο μυαλό σας;
Στη δουλειά μας δεχόμαστε συμβουλές καθημερινά. Μπορεί να αφορούν τον τρόπο με τον οποίο θα τονίσεις μια ατάκα, θα αναδείξεις ένα αστείο ή θα δώσεις την κατάλληλη πάσα στον συμπρωταγωνιστή σου. Πολλές φορές ο χώρος της τηλεόρασης και του θεάτρου είναι πολύ εγωιστικός. Πρέπει, λοιπόν, να μάθεις να χαμηλώνεις το εγώ σου και να συνειδητοποιείς ότι δεν είναι απαραίτητο να βρίσκεται το αστείο σε εσένα. Μπορεί να βρίσκεται στον απέναντί σου και ο δικός σου ρόλος να είναι να τον βοηθήσεις να το αναδείξει.
Η συμβουλή της Μίρκας που κρατάω μέσα μου είναι πολύ απλή, αλλά εξαιρετικά σημαντική: «Μάθε να ακούς». Είναι εξίσου σημαντικό να ακούς την ατάκα του άλλου και να εισπράττεις την αντίδρασή του όσο και να μιλάς εσύ. Η υποκριτική δεν είναι μόνο αυτό που λες, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο αντιδράς σε όσα ακούς. Αν δεν ακούς πραγματικά τον συμπαίκτη σου, δεν μπορείς να δημιουργήσεις μια αληθινή στιγμή επί σκηνής ή μπροστά στην κάμερα.
«Έχω μια κόρη 16 ετών και καμιά φορά της συμπεριφέρομαι σαν να είναι 50»
Αφήνετε περιθώριο στον αυτοσχεδιασμό ή ακολουθείτε πιστά το κείμενο;
Κάποιες φορές ξεφεύγουμε από το κείμενο- πάντα, βέβαια, σε συνεννόηση με τους υπόλοιπους. Αυτό απαιτεί μια μικρή πρόβα πριν από τη λήψη, ώστε να διαμορφωθούν οι κατάλληλες συνθήκες και να λειτουργήσει σωστά η σκηνή. Ο αυτοσχεδιασμός μπορεί να δώσει κάτι επιπλέον, αρκεί να υπηρετεί το αποτέλεσμα και να μη γίνεται εις βάρος της συνολικής δουλειάς.
Ποιο είναι το πιο ακραίο περιστατικό θαυμασμού που έχετε βιώσει;
Ακραίες καταστάσεις συμβαίνουν συχνά, κυρίως όταν κάνω περιοδεία με κάποια θεατρική παράσταση. Στην επαρχία, όταν οι άνθρωποι βλέπουν κάποιον γνωστό, είναι πολύ αυθόρμητοι και εκδηλωτικοί. Το καλοκαίρι, για παράδειγμα, είχα πάει στη Σύμη και ένα κορίτσι ήρθε να βγάλουμε φωτογραφία. Στη συνέχεια μου ζήτησε να πάω στο καφέ του μπαμπά της και μετά να φάμε στο σπίτι τους! (γέλια) Κάπως έτσι, μπαίνεις μέσα στο σπίτι τους και ξαφνικά σε αντιμετωπίζουν σαν συγγενή τους. Αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο παράσημο και μια σπουδαία διάκριση για εμάς. Σου δείχνει ότι η δουλειά σου έχει περάσει στην καθημερινότητα των ανθρώπων και ότι δεν σε βλέπουν απλώς ως έναν ηθοποιό που παρακολουθούν στην τηλεόραση, αλλά ως κάποιον που νιώθουν οικείο τους.
Ως πατέρας μιας έφηβης κόρης, πόσο εύκολο είναι να διατηρείτε την ψυχραιμία σας;
Ψυχραιμία με τις κόρες! Έχω μια κόρη 16 ετών και καμιά φορά της συμπεριφέρομαι σαν να είναι 50! Έχει το αγόρι της, τους φίλους της, την κοινωνική της ζωή. Προσπαθώ να της δίνω χώρο και να σέβομαι την ανεξαρτησία της. Σε αντίθεση με τον Σάββα, ως Μελέτης είμαι πολύ πιο χαλαρός. Μόνο με τα διαβάσματα έχω ένα θεματάκι…
Αν η κόρη σας σάς έλεγε ότι θέλει να γίνει ηθοποιός, πώς θα αντιδρούσατε;
Θα το αντιμετώπιζα με πολύ μεγάλο σεβασμό. Η κόρη μου είναι από τα προνομιούχα παιδιά που έχουν δει και το backstage αυτής της δουλειάς. Ξέρει τι συμβαίνει πίσω από τα φώτα, αλλά γνωρίζει και τις πίκρες του επαγγέλματος. Μπορεί τα τελευταία χρόνια να ζω καλά από τη δουλειά μου, αλλά έχει υπάρξει και μια ολόκληρη δεκαετία κατά την οποία μπορεί να έκανα τρεις δουλειές και να έβγαζα συνολικά 700 ευρώ τον μήνα. Το παιδί μου, λοιπόν, έχει δει και την καλή και την ανάποδη πλευρά του επαγγέλματος. Αν αποφάσιζε να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο, θα ήθελα να το κάνει έχοντας πλήρη επίγνωση των δυσκολιών, αλλά και με πραγματική αγάπη γι’ αυτό που επιλέγει.
Υπήρξαν στιγμές που μετανιώσατε που γίνατε ηθοποιός;
Όχι. Θα ήταν αχαριστία να το πω αυτό. Είμαι από τους τυχερούς που έχουν δουλειά και κάνουν αυτό που αγαπούν. Ανήκω στο 10% του χώρου που εργάζεται σταθερά. Σέβομαι απεριόριστα τους ανθρώπους της ηλικίας μου, οι οποίοι μπορεί να έχουν το ίδιο ή και περισσότερο ταλέντο από εμένα, αλλά να βρίσκονται στο σπίτι τους επειδή είμαστε πάρα πολλοί σε αυτό το επάγγελμα. Δεν είναι πάντα το ταλέντο που καθορίζει την πορεία σου. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που παίζουν ρόλο και συχνά η τύχη είναι ένας από αυτούς. Γι’ αυτό θεωρώ ότι πρέπει να εκτιμάς όσα έχεις και να μην ξεχνάς πόσο δύσκολο είναι για πολλούς συναδέλφους σου να βρουν δουλειά.
Παρά την επιτυχία σας εξακολουθείτε να αισθάνεστε επαγγελματική ανασφάλεια;
Φυσικά. Έχω δουλειά σήμερα, αλλά μπορεί του χρόνου να μην έχω. Έχω υπάρξει και σε δουλειές που κόπηκαν στη μέση της σεζόν. Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί. Μάλιστα, η σειρά «Κράτα Μυστικό» σταμάτησε στα μέσα της σεζόν. Αυτή είναι η πραγματικότητα του επαγγέλματός μας: ακόμη κι όταν όλα δείχνουν να πηγαίνουν καλά, δεν μπορείς να θεωρείς τίποτα δεδομένο.
Θεατρικά πού σας απολαμβάνουμε αυτή τη σεζόν;
Θα είμαι στον «Βυσσινόκηπο» στο πλευρό της Κάτιας Δανδουλάκη, σε ένα έργο-σταθμό του παγκόσμιου θεατρικού ρεπερτορίου. Είναι μια ιδιαίτερα σημαντική στιγμή για μένα, γιατί το θέατρο παραμένει ένας χώρος με διαφορετικές απαιτήσεις και άλλους ρυθμούς από την τηλεόραση. Ο «Βυσσινόκηπος» είναι ένα έργο με μεγάλο βάθος που μιλά για την αλλαγή, την απώλεια, τη δυσκολία του ανθρώπου να αποχωριστεί όσα έχει συνηθίσει και την αδυναμία του να προσαρμοστεί σε μια νέα πραγματικότητα. Πρόκειται για ζητήματα που παραμένουν διαχρονικά και αγγίζουν τον θεατή ανεξάρτητα από την εποχή στην οποία ζει.