Τη μέρα που έπαψαν να με απασχολούν τα σπυράκια μου ένιωσα πραγματικά ελεύθερη
Μία ιστορία για τη σημασία του να αγαπάς την επιδερμίδα σου όπως είναι και να τη φροντίζεις σωστά.
Η πρώτη φορά που άρχισε να με απασχολεί η ακμή, ήταν λίγο αφότου «έκλεισα» τα 26. Σε αντίθεση με τις φίλες και την αδερφή μου, που έζησαν το acne drama τους στην εφηβεία, εγώ είχα την τύχη -ή την ατυχία- να δω το πρόσωπό μου να γεμίζει σπυράκια, κοκκινίλες και σημάδια, σε μεγαλύτερη ηλικία.
Στην αρχή ήταν ένα σπυράκι, μετά έγιναν δύο και έκτοτε, δεν σταμάτησαν να βγαίνουν. Η πρώτη μου γνωριμία με την ακμή, δεν ήταν βέβαια επεισοδιακή. Βλέπεις, πίστευα πως όλα οφείλονταν σε μία μόλυνση που είχα πάθει από κάποιο make-up και θεωρούσα πως η επιδερμίδα μου δεν θα με απογοήτευε, όπως άλλωστε δεν είχε κάνει τα περασμένα χρόνια.
Καθώς οι μήνες περνούσαν όμως, η κατάσταση γινόταν όλο και χειρότερη. Και επειδή ακριβώς δεν ήμουν ιδιαίτερα σχολαστική και προσεκτική με την καθαριότητα της ευαίσθητης επιδερμίδας μου, η ακμή όλο και «φούντωνε». Κάπως έτσι επισκέφτηκα τον πρώτο μου δερματολόγο, ο οποίος και μου ανακοίνωσε πως είχε έρθει η ώρα να ξεκινήσω τη «μάχη» μου ενάντια στην ακμή ενηλίκων.
Διαβάστε περισσότερα στο Queen.gr
