Γιατί δεν κρύβω πια την κατάθλιψη από τα παιδιά μου
Πιστεύω ότι χρειάζεται να δουν όλα τα διαφορετικά συναισθήματα που μπορεί να νιώσουν επειδή έτσι είναι ο άνθρωπος.
Όταν έχω κατάθλιψη, δημιουργώ κάτι που ονομάζω «ασφαλής ζώνη». Αυτή η ζώνη είναι ένα μέρος όπου μου επιτρέπει να επικοινωνήσω ξεκάθαρα στην οικογένειά μου τι μου συμβαίνει, ώστε να μπορέσουμε να ετοιμάσουμε μαζί ένα σχέδιο. Το να είμαι μαμά με κατάθλιψη δεν επηρεάζει μόνο εμένα, αλλά και την οικογένειά μου.
Για χρόνια έκρυβα την κατάθλιψη από τα παιδιά μου, όπου πίστευα ότι ήταν πολύ μικρά για να καταλάβουν. Δεν ήθελα να με βλέπουν να κλαίω, να «σπάω» ή συναισθηματικά να φεύγω μακριά τους. Σε κάθε καταθλιπτικό επεισόδιο -στο χειρότερο σενάριο- κλεινόμουν στο δωμάτιο και χανόμουν για μέρες. Κάθε φορά που ένιωθα ότι η κατάθλιψη εμφανίζεται, προσπαθούσα να προσποιηθώ ότι ότι δεν μου συνέβαινε τίποτα. Την έκρυβα τόσο καλά, παρά το γεγονός ότι η συναισθηματική μου σταθερότητα πνιγόταν.
Διαβάστε περισσότερα στο Mothersblog.gr