Εκεί όπου ο Ρονάλντο συναντά την Κάλλας: Η μοναδική ιστορία του μουσείου κέρινων ομοιωμάτων Καβάλας
Στα Κηπιά Καβάλας οι μεγάλες προσωπικότητες της Ελλάδας και του κόσμου «συναντούν» η μία την άλλη μέσα από τα κέρινα ομοιώματα του Θοδωρή Κοκκινίδη
Ποιος θα φανταζόταν ότι σε ένα μικρό, καταπράσινο χωριό στους πρόποδες του Παγγαίου θα μπορούσε κάποιος να σταθεί δίπλα στον Κριστιάνο Ρονάλντο, τη Μαρία Κάλλας, τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Μίμη Πλέσσα, τον Τομ Κρουζ ή τη Μαντόνα;
Meghan Markle- Harry:Πρέπει να δεις asap αυτά τα κέρινα ομοιώματά τους
Κι όμως, στα Κηπιά Καβάλας αυτό γίνεται πραγματικότητα. Το Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων του Θοδωρή Κοκκινίδη έχει καταφέρει να δημιουργήσει έναν ξεχωριστό κόσμο, όπου πρόσωπα που σημάδεψαν την ιστορία, τον πολιτισμό, τη μουσική, τον κινηματογράφο και τον αθλητισμό βρίσκονται συγκεντρωμένα σε έναν χώρο που έχει γίνει πλέον σημείο αναφοράς για την περιοχή.
Ανάμεσα στα εκθέματα που ξεχωρίζουν φέτος βρίσκεται και ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Ο Πορτογάλος σούπερ σταρ, φορώντας τη φανέλα της εθνικής του ομάδας και το χαρακτηριστικό «7», έχει κερδίσει αμέσως το ενδιαφέρον των επισκεπτών, ιδιαίτερα των μικρότερων φίλων του ποδοσφαίρου.
Τα παιδιά στέκονται δίπλα του, ποζάρουν για φωτογραφίες και αναζητούν την καλύτερη γωνία για ένα στιγμιότυπο που μοιάζει, έστω και για λίγο, σαν να βρίσκονται δίπλα στον πραγματικό σταρ των γηπέδων.
Από την Κάλλας και τον Ωνάση μέχρι τον Ρονάλντο
Η συλλογή του μουσείου, ωστόσο, δεν περιορίζεται στις σύγχρονες προσωπικότητες.
Η Μαρία Κάλλας βρίσκεται δίπλα στον Αριστοτέλη Ωνάση, ενώ η Αντζελίνα Τζολί, που δημιουργήθηκε με αφορμή την ταινία «The Tourist», συναντά τη Μελίνα Μερκούρη και τον Μίκη Θεοδωράκη.
Στον ίδιο χώρο βρίσκονται ακόμη ο Τομ Κρουζ, ο Μάικλ Τζάκσον, η Μαντόνα, ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Γιάννης Τσαρούχης και ο Κωνσταντίνος Καβάφης, αλλά και σημαντικές προσωπικότητες από την πολιτική, την ιστορία, τον ελληνικό κινηματογράφο, τη μουσική και τον αθλητισμό.
Κάθε ομοίωμα, όμως, κρύβει πίσω του μια ξεχωριστή ιστορία και κυρίως πολλούς μήνες δουλειάς.
Ο Θοδωρής Κοκκινίδης εξηγεί πως η δημιουργία ενός κέρινου γλυπτού απαιτεί υπομονή, μελέτη και παρατήρηση, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει η δυνατότητα να έχει μπροστά του το πραγματικό πρόσωπο ως μοντέλο.
«Ένα κέρινο γλυπτό για να δημιουργηθεί απαιτείται υπομονή, μελέτη, παρατήρηση, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει μοντέλο. Δεν είναι εύκολη δουλειά. Ο κόσμος δεν ξέρει τι δουλειά υπάρχει από πίσω. Μένει μόνο στην εικόνα και στο πόσο πιστό αντίγραφο μπορεί να είναι με το πραγματικό μοντέλο. Για μένα όμως είναι η αναζήτηση, είναι η έκφραση, είναι η επιθυμία μου να δημιουργήσω. Πάντα είχα αυτή την ανησυχία, είτε μέσα από το τραγούδι και τη μουσική, τη ζωγραφική αργότερα και τώρα με τα κέρινα γλυπτά».
Μήνες δουλειάς πίσω από ένα βλέμμα
Το κέρινο ομοίωμα δεν είναι μια φωτογραφική αποτύπωση. Είναι ένα γλυπτό, στο οποίο ο καλλιτέχνης προσπαθεί να μεταφέρει όχι μόνο τα χαρακτηριστικά ενός προσώπου, αλλά και κάτι από την έκφραση και την προσωπικότητά του.
Αυτός είναι και ο λόγος που η διαδικασία δεν σταματά στη γλυπτική. Τα μαλλιά τοποθετούνται τρίχα-τρίχα, τα ρούχα ράβονται στο χέρι, ενώ ακόμη και τα δόντια κατασκευάζονται από οδοντοτεχνίτη σύμφωνα με τις οδηγίες του δημιουργού.
Ο Κριστιάνο Ρονάλντο χρειάστηκε περισσότερους από έξι μήνες δουλειάς, ο Τομ Κρουζ περίπου πέντε, ο Κώστας Βουτσάς σχεδόν έξι, ενώ για τον Παναγιώτη Γιαννάκη χρειάστηκαν περίπου δέκα μήνες.
Πίσω από κάθε τελικό αποτέλεσμα υπάρχει, επομένως, μια ολόκληρη διαδικασία που ο επισκέπτης δεν βλέπει.
Όταν οι ίδιοι οι διάσημοι συναντούν τα ομοιώματά τους
Ακόμη πιο ξεχωριστές είναι οι περιπτώσεις όπου ο ίδιος ο άνθρωπος που αποτέλεσε την έμπνευση για το ομοίωμα βρίσκεται κάποια στιγμή απέναντί του.
Η Βούλα Πατουλίδου και ο Θοδωρής Ζαγοράκης είχαν ποζάρει για τα ομοιώματά τους και μάλιστα παραχώρησαν τις πραγματικές αθλητικές στολές τους. Τα κέρινα ομοιώματά τους φορούν σήμερα ακριβώς αυτές τις στολές, προσθέτοντας μια ιδιαίτερη πινελιά αυθεντικότητας.
Ο Παναγιώτης Γιαννάκης, από την πλευρά του, άφησε στο μουσείο μια μπάλα με την οποία είχε αγωνιστεί και την οποία υπέγραψε. Όταν στάθηκε δίπλα στο κέρινο ομοίωμά του, η εικόνα έφερε ξανά στο προσκήνιο τις μεγάλες στιγμές του ελληνικού μπάσκετ.
Η συγκινητική συνάντηση του Μίμη Πλέσσα με τον εαυτό του
Ανάμεσα στις στιγμές που ο Θοδωρής Κοκκινίδης ξεχωρίζει είναι και εκείνη με τον Μίμη Πλέσσα.
Ο σπουδαίος μουσικοσυνθέτης είχε βρεθεί στην Ελευθερούπολη για την παρουσίαση του κέρινου ομοιώματός του και κάθισε δίπλα στη μορφή του. Το ομοίωμα είχε τοποθετηθεί πίσω από το παλιό πιάνο των Olympians, δημιουργώντας μια ολόκληρη σκηνή που παρέπεμπε σε μια άλλη εποχή της ελληνικής μουσικής.
«Ήταν μια από εκείνες τις στιγμές που δίνουν σε ένα κέρινο ομοίωμα μια εντελώς διαφορετική διάσταση. Δεν ήταν πλέον απλώς ένα έκθεμα. Ήταν ο ίδιος ο Μίμης Πλέσσας απέναντι σε μια καλλιτεχνική αναπαράσταση του εαυτού του», θυμάται ο δημιουργός του μουσείου.
Ξεχωριστή ήταν και η ιστορία με τη Ζωζώ Σαπουντζάκη, η οποία είχε ποζάρει για το ομοίωμά της. Μάλιστα, όταν κάποια στιγμή η φωτογραφία του κέρινου ομοιώματός της χρησιμοποιήθηκε σε αφίσα στην Κέρκυρα και προκάλεσε σύγχυση, η ίδια αντιμετώπισε το περιστατικό με το γνωστό της χιούμορ: «Μα αυτή δεν είμαι εγώ, είμαι το κέρινο ομοίωμά μου!».
Ένα όνειρο που έγινε μουσείο
Πίσω από όλα αυτά βρίσκεται ένα προσωπικό όνειρο που ο Θοδωρής Κοκκινίδης επέλεξε να δημιουργήσει όχι σε κάποια μεγάλη ελληνική πόλη, αλλά στα Κηπιά Καβάλας.
Το μουσείο έγινε σταδιακά ένας διαφορετικός πολιτιστικός προορισμός, προσελκύοντας επισκέπτες κάθε ηλικίας. Για κάποιους είναι η ευκαιρία να φωτογραφηθούν δίπλα σε ένα αγαπημένο πρόσωπο. Για άλλους είναι μια αφορμή να γνωρίσουν σημαντικές μορφές της ελληνικής ιστορίας και του πολιτισμού.
Και για τα παιδιά, ίσως η εμπειρία να είναι ακόμη πιο συναρπαστική. Για λίγα λεπτά μπορούν να σταθούν δίπλα στον Ρονάλντο ή σε έναν από τους μεγάλους αθλητές που έχουν θαυμάσει, χωρίς να χρειάζεται να ταξιδέψουν στα μεγαλύτερα γήπεδα του κόσμου.
Αυτό είναι τελικά και το ξεχωριστό στοιχείο του μουσείου στα Κηπιά. Δεν φιλοξενεί απλώς κέρινα ομοιώματα. Φιλοξενεί πρόσωπα που συνδέονται με αναμνήσεις, ιστορίες, τραγούδια, ταινίες, αθλητικές επιτυχίες και σημαντικές στιγμές.
Και πίσω από κάθε ένα από αυτά βρίσκεται η επιμονή ενός ανθρώπου που εξακολουθεί να δημιουργεί, να μελετά και να αναζητά τον τρόπο να δώσει μορφή στα πρόσωπα που σημάδεψαν τη συλλογική μνήμη.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Φωτογραφικό υλικό: Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων Θεόδωρου Κοκκινίδη
