Λαμπίρη: Η τηλεόραση δεν είναι για να βγάζουμε τα εσώψυχά μας ούτε για να μοιραζόμαστε τη ζωή μας

Αναφέρεται επίσης στην απώλεια του δημοσιογράφου και την επίδρασή του στη δική της τηλεοπτική εμπειρία.

Ως τηλεοπτικό ον, έχει άποψη για την τηλεόραση.

«Τηλεόραση βλέπω πολύ πρωί. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν γνωρίζω τι γίνεται, γιατί μέσω διαδικτύου παρακολουθώ και τηλεθεάσεις και μαναφούκια και τσακωμούς και θέματα που παίζουν ψηλά... Έχουν αλλάξει πάρα πολύ τα πράγματα. Εγώ τα βλέπω ακόμα από μέσα. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου η προσωπική αντιπαράθεση που έχει ο ένας παρουσιαστής με τον άλλον. Έχουν σταματήσει να πουλούν και να έχουν ενδιαφέρον οι πρωταγωνιστές που είχαμε εμείς, οι τραγουδιστές, οι ηθοποιοί, οι πολιτικοί. Το φως τότε έπεφτε πάνω σε αυτούς τους ανθρώπους και σχολιάζαμε αυτά που βλέπαμε.

Τώρα έρχονται στη Λαμπίρη – τυχαίο παράδειγμα – τη ρωτούν κάτι, εκείνη τοποθετείται και την άλλη ημέρα βγαίνουν οι παρουσιαστές, κρίνουν αυτά που είπε η Λαμπίρη και στη συνέχεια κρίνει ο ένας τον άλλον για το πώς έκριναν τη Λαμπίρη... Είναι αυτοαναφορικότητα. Αφού πιστεύουν ότι πουλάει και κάνει τηλεθέαση, εμένα προσωπικά μού περισσεύει. Ως τηλεθεάτρια δεν με ευχαριστεί», λέει.

Με αφορμή την πρόσφατη απώλεια του Γιώργου Παπαδάκη, τονίζει: «Λέμε ότι κανείς δεν είναι αναντικατάστατος. Μπορεί να το λέμε γιατί μας βολεύει ή ισχύει ανά περίπτωση, αλλά μη μου πεις ότι μπορεί κάποιος να γίνει Γιώργος Παπαδάκης. Ο Γιώργος Παπαδάκης ήταν η ίδια η τηλεόραση. Όλους μας τάραξε το ξαφνικό. Όταν συνέβη, ήμουν εκτός Ελλάδας και όταν διάβασα στα sites την είδηση και δεν το πίστευα, νόμιζα ότι είναι fake news. Δεν είχα καμία προσωπική επαφή με τον Γιώργο Παπαδάκη, εκτός από μία φορά που είχε έρθει να φάει στο μαγαζί και μία φορά που είχα βρεθεί καλεσμένη στην εκπομπή του. Εκτός από απέραντο θαυμασμό και σεβασμό, δεν είχα κάτι άλλο να μοιραστώ.

Όμως η απώλειά του είναι τεράστια. Φτιάχναμε τον καφέ μας και βάζαμε τον Γιώργο Παπαδάκη για να δούμε τις πρώτες ειδήσεις, για να τον ακούσουμε, για να γελάσουμε. Αυτό είναι η τηλεόραση, το ότι σου επιτρέπει ο τηλεθεατής να μπεις στο σπίτι του. Μόνο σε αυτό το κομμάτι στενοχωριέμαι με τους ανθρώπους της τηλεόρασης, που νομίζω ότι κάπου το χάνουν. Η τηλεόραση δεν είναι ούτε για να βγάζουμε τα εσώψυχά μας ούτε για να μοιραζόμαστε τη δική μας ζωή. Δεν μας δίνεται ο τηλεοπτικός αέρας για να περνάμε εμείς καλά».

Πηγή Real