Γιατί ρε πατέρα: Λιάρος – Κλάδη – Μιχαλακίδης: Η κωμωδία είναι ίσως το πιο απαιτητικό είδος

Πιστεύετε ότι οι κωμωδίες λείπουν από το τηλεοπτικό κοινό;

Κ. Λιάρος: Όχι, δεν θα έλεγα ότι λείπουν, αλλά θεωρώ ότι λείπουν οι καλογραμμένες κωμωδίες με φρέσκα σενάρια και σύγχρονους χαρακτήρες που απευθύνονται στο σήμερα. Η κωμωδία ήταν πάντα το πιο απαιτητικό είδος, γιατί το χιούμορ και γενικώς το τι θεωρούμε αστείο, ειδικά στις μέρες μας, επαναπροσδιορίζεται συνεχώς.

Θ. Κλάδη: Πιστεύω ότι πλέον έχουν γίνει καλές προσπάθειες να επανέλθει η κωμωδία στην τηλεόραση, νομίζω ότι τα καταφέρνουμε! Το κοινό έχει τεράστια ανάγκη από κωμωδίες, για να μπορεί να ξεφύγει από τις δυσκολίες της καθημερινότητας.

Μ. Μιχαλακίδης: Δεν νομίζω ότι λείπει η κωμωδία, νομίζω ότι λείπει η εμπιστοσύνη σε αυτήν. Το ελληνικό κοινό έχει αποδείξει ότι αγαπά το γέλιο. Ο κόσμος θέλει να γελάσει, αλλά θέλει να γελάσει με κάτι που τον αφορά. Όχι επειδή «ήρθε η ώρα να γελάσουμε», αλλά επειδή αναγνωρίζει τον εαυτό του σε αυτό. Η κωμωδία είναι ίσως το πιο απαιτητικό είδος, γιατί ακουμπά κατευθείαν στην αλήθεια. Όταν η κωμωδία έχει χαρακτήρες, ρυθμό και αλήθεια, βρίσκει αμέσως τον δρόμο της. Το γέλιο είναι ανάγκη, ειδικά σήμερα.

Ως νέο αίμα, νέα γενιά στην υποκριτική, πώς βλέπετε την ελληνική μυθοπλασία όπως διαμορφώνεται;

Κ. Λιάρος: Είναι πολύ ευοίωνη αυτή η τάση που επικρατεί τα τελευταία -λίγα- χρόνια στην ελληνική τηλεόραση και όχι μόνο. Αυτό μπορεί, από τη μία, να δίνει θάρρος σε όλο και περισσότερους νέους δημιουργούς να γράψουν και μοιραστούν τις ιστορίες τους, αλλά, από την άλλη, η Πολιτεία δεν στηρίζει επαρκώς αυτήν την τάση, ώστε να εδραιωθεί και να εξελιχθεί. Είναι στο χέρι όλων να μην παραμείνει απλώς μία τάση αλλά να ανθήσει και μαζί της να ανθήσει η τέχνη του θεάτρου, της τηλεόρασης, του κινηματογράφου, καθώς και όλες οι παραστατικές τέχνες.

Θ. Κλάδη: Νομίζω ότι βρίσκεται σε μία πολύ ενδιαφέρουσα φάση. Υπάρχουν πολλοί νέοι ηθοποιοί και δημιουργοί, υπερβολικά αξιόλογοι και αξιοθαύμαστοι, που πάνε το παιχνίδι παρακάτω... Είμαι αισιόδοξη ότι δεν θα επαναπαυθούμε και θα συνεχίσουμε να κάνουμε βήματα.

Μ. Μιχαλακίδης: Βλέπω μια μετάβαση. Η ελληνική μυθοπλασία ψάχνει ακόμα τη φωνή της μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει γρήγορα, αλλά το σημαντικό είναι ότι προσπαθεί να ακούσει. Και όταν ακούς, κάποια στιγμή μιλάς πιο καθαρά. Χρειάζεται τόλμη, πίστη σ’ εμάς και δουλειά, όχι να λειτουργούμε με όρους αρπαχτής.

Πηγή Τύπος tv