Δώρα Αναγνωστοπούλου: Όταν η επικαιρότητα είναι βαριά, δεν μπορείς παρά να την κουβαλάς μαζί σου
Η Δώρα Αναγνωστοπούλου ανοίγει την καρδιά της στο νέο τεύχος του περιοδικού Vita και τη Μικαέλα Θεοφίλου, μιλώντας για την απαιτητική καθημερινότητα της ενημέρωσης και τον ρόλο της στο μεσημβρινό δελτίο ειδήσεων.
Η έμπειρη δημοσιογράφος περιγράφει τον παλμό της ζωντανής επικαιρότητας, τις ευθύνες που συνοδεύουν τη θέση της παρουσιάστριας και τον τρόπο με τον οποίο προσπαθεί να ισορροπεί ανάμεσα στην ένταση της δουλειάς και την προσωπική της ζωή.
Δώρα Αναγνωστοπούλου: «Ο χρόνος δεν με αγχώνει. Μέχρι στιγμής είναι ευεργέτης»
Το μεσημεριανό δελτίο έχει το δικό του ρυθμό και ευθύνη. Ποια θεωρείς ότι είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στην παρουσίαση του και ποιο το στοιχείο που το διαφοροποιεί;
Κατ’ αρχάς, πρόκειται εκ των πραγμάτων για ένα πολύ ζωντανό δελτίο, καθώς η επικαιρότητα της ημέρας εκείνη την ώρα ακόμη διαμορφώνεται. Η πρόκληση είναι να βρίσκεσαι παντού για να έχεις τις σημαντικές ειδήσεις που είναι σε εξέλιξη, να αποδώσεις τη σημασία τους στο μέγεθος της προτού ξεκινήσουν οι συσκέψεις με τους επικεφαλής των ρεπορτάζ και να μην παρασυρθείς από την όποια δυναμική κάποιας είδησης που μπορεί εκείνη την ώρα να μην έχει δώσει σαφείς προεκτάσεις.
Αυτό απαιτεί εμπειρία και ένστικτο. Τώρα τι το διαφοροποιεί; Όσοι εργαζόμαστε στην τηλεόραση και ειδικά στην ενημέρωση γνωρίζουμε καλά ότι το δελτίο δεν είναι του παρουσιαστή, αλλά του καναλιού. Είναι το ακριβότερο τηλεοπτικό προϊόν για το οποίο εργάζονται ρεπόρτερ, οπερατέρ, τεχνικοί, μοντέρ.
Οπότε, όταν ένα δελτίο είναι πλήρες και έγκυρο όπως αυτό του MEGA, έχει και τη σφραγίδα του σταθμού. Ο παρουσιαστής δίνει βέβαια την αισθητική του, τη σοβαρότητα του, την κατάρτιση του, αλλά δεν θα έλεγα ότι αυτά είναι συστατικά που διαφοροποιούν το δελτίο σε σχέση με άλλα. Η ευθύνη ισχύει για το επάγγελμα και τους συναδέλφους οριζόντια.
Πώς διαχειρίζεσαι το άγχος και την ένταση της καθημερινότητας;
Εξαρτάται από την επικαιρότητα για την οποία μιλάμε. Όταν αυτή είναι πολύ βαριά, δεν μπορείς παρά να την κουβαλάς μαζί σου. Και στο σπίτι και στις βόλτες και με τους φίλους και συχνά ως αγωνία για τα παιδιά και το μέλλον τους. Όταν είναι λιγότερο βαριά, μου αρκούν τα βασικά με τους δικούς μου ανθρώπους για να αποφορτιστώ. Μια βόλτα, μια αγκαλιά, ένα σινεμαδάκι και φεύγει όλη η ένταση.
.jpg)
