Το τελευταίο νησί - Ελευθερία Κόμη: Η Λένα είναι μια πολυσχιδής προσωπικότητα με ηθική σταθερότητα
Το τελευταίο νησί – Η Ελευθερία Κόμη, που υποδύεται τη Λένα –τη δήμαρχο η οποία υπερασπίζεται την ηθική και την ουσία απέναντι στη διαφθορά και τον φόβο–, μιλά για τον ρόλο της, που είναι φωτεινός και παράλληλα βαθιά σύνθετος.
Τι σας κέντρισε το ενδιαφέρον στη σειρά «Το τελευταίο νησί»;
«Η πρώτη πληροφορία που έλαβα ήταν το όνομα του σκηνοθέτη μας, Φίλιππου Τσίτου. Οι ταινίες του ήταν από τις πρώτες που είχα δει μόλις γύρισα από το εξωτερικό, όπου ζούσα 13 χρόνια. Είχα νιώσει ταύτιση. Στον υπέροχα ευαίσθητο, κωμικοτραγικό του κόσμο θα έμπαινα χωρίς δεύτερη σκέψη. Όταν, στη συνέχεια, διάβασα τη σύνοψη των σεναριογράφων μας, Γιώργου Τελτζίδη και Κάτιας Παπαϊωάννου, ένιωσα εμπιστοσύνη ότι πρόκειται για μια μυθοπλασία με αισθητική και πολυεπίπεδη ανάλυση. Ένιωσα παράλληλα πρόκληση για τον τόνο που συνδύαζε θρίλερ με υπαρξιακό δράμα και κωμικές χροιές. Έμαθα όλη την ιστορία του ρόλου και συγκινήθηκα με τον αξιακό του άξονα. Με βρήκε σε μια φάση της ζωής μου έτοιμη να αντιμετωπίσω έναν τόσο φωτεινό, περίπλοκο και ενδιαφέροντα χαρακτήρα. Τελικά δεν πέρασα την οντισιόν. Είδαν προηγούμενες δουλειές μου και προχωρήσαμε. Με την παραγωγή είχα ξαναδουλέψει στην ταινία του Νίκου Περάκη “Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στη στεριά”. Έμαθα για τους εξαιρετικούς συναδέλφους ηθοποιούς και για την ΕΡΤ, ένα κανάλι που εγγυάται, ευτυχώς πάντα, την ποιότητα».

Η σειρά ανοίγει έναν αφηγηματικό κόσμο πυκνό, σκοτεινό, γεμάτο υπόγειες εντάσεις. Βάζει πολλά σύγχρονα κοινωνικά θέματα – κακοποιήσεις, τραύματα – μέσα σε μια ελληνική πραγματικότητα.
«Στην ουσία, όλοι οι χαρακτήρες έχουν κάποιο κρυμμένο τραύμα που αποσιωπούν και λόγω αυτού προβαίνουν σε διάφορες ενέργειες. Τα ατομικά τραύματα δένουν με τα συλλογικά. Πίσω από το “στοιχειωμένο” σπίτι της Μαρίας, της κεντρικής ηρωίδας, αποκαλύπτεται μια ιστορία που εξηγεί έμμεσα γιατί μια σύγχρονη επαρχία βρίσκεται σε αυτήν την κατάσταση, με προκαταλήψεις και τις συγκεκριμένες τάσεις επιβίωσης, σαν να αποκαλύπτεται το συλλογικό μας ασυνείδητο. Η Λένα είναι η φωτεινή πλευρά, αντίθετα με εκείνη της Δέσποινας που εκφράζει την τάση μιας κλειστής κοινωνίας να επιβιώσει ακόμη και με αθέμιτα μέσα. Παράλληλα, η ενδοοικογενειακή βία αντιμετωπίζεται από τους σεναριογράφους εντελώς υπεύθυνα».

Η Λένα, η ηρωίδα σας, είναι η δυναμική δήμαρχος του νησιού που είναι αφοσιωμένη στην παραδοσιακή ταυτότητα του τόπου και δεν επιδιώκει τους γρήγορους ρυθμούς ανάπτυξης.
«Η Λένα έχει μόρφωση, καλλιέργεια και πολιτική ορθότητα. Θεωρεί την οικολογική καταστροφή του νησιού σοβαρή απειλή, όπως και μια πολιτική κρίση. Πιστεύει πως η άμεση εκμετάλλευση του τουρισμού είναι καταστροφικό φαινόμενο. Είναι τρυφερό, ικανό και θετικό πλάσμα. Τα τελευταία 15 χρόνια ζει στο νησί, μετά από ένα burn out στη διαφημιστική εταιρεία όπου εργαζόταν στην Αθήνα. Καταλαβαίνει ότι η ήσυχη ζωή είναι αυτό που έχει ουσιαστικά ανάγκη και δίνεται ολοκληρωτικά στο νησί. Αλλά η δύναμή της είναι πάνω απ’ όλα η ψυχική της ανθεκτικότητα. Έχει πάρει μια από τις πιο δύσκολες αποφάσεις – να αλλάξει πορεία, να εγκαταλείψει τόπο, καριέρα – και να αναζητήσει την ουσία. Είναι μια πολυσχιδής προσωπικότητα με ηθική σταθερότητα».
Πηγή tv24