Μαρία Καρχιλάκη: «Ξέρετε τι με βαραίνει πιο πολύ; Οι ηλικιωμένοι πρόσφυγες. Η θωριά τους»
Η Μαρία Καρχιλάκη, πολεμική ανταποκρίτρια για πάνω από τέσσερις δεκαετίες, έχει δει τα πιο σκοτεινά πρόσωπα του πλανήτη και ζήσει στιγμές που κόβουν την ανάσα.
Από τα παρασκήνια των διεθνών συγκρούσεων μέχρι τις καθημερινές ιστορίες αδικίας, η δημοσιογραφία για εκείνη δεν είναι απλώς δουλειά· είναι ηθικό βάρος που κουβαλάς κάθε λεπτό, και πράξη αντίστασης απέναντι στην αδιαφορία και το ψέμα.
Ένταση στη Βηρυτό: Διακόπηκε η ζωντανή σύνδεση του OPEN μετά από επίθεση στο συνεργείο
Η πιο τρομακτική στιγμή που έχει ζήσει ήταν στο Κόσοβο, επίσης το 1999.
«Πρίστινα. Πρώτο βράδυ των νατοϊκών βομβαρδισμών. Μέναμε στο ξενοδοχείο των δημοσιογράφων. Κάποια στιγμή μπαίνουν μέσα αστυνομικοί του Μιλόσεβιτς. Μας βγάζουν με τη βία από τα δωμάτια επειδή κινηματογραφούσαμε από τα παράθυρα τα σέρβικα αντίποινα κατά των αλβανοφώνων. Φωνές, βρισιές, απειλές. Έσπαγαν κάμερες.
“Pusti kamerou” – που στα σέρβικα σημαίνει «άσε την κάμερα κάτω» – ουρλιάζει ένας απ’ αυτούς στον οπερατέρ μου, τον Μανόλη Δημελά, και πριν προλάβω να μεταφράσω, πυροβολεί. Δεν ξέρω αν αστόχησε ή αν δεν ήθελε να σκοτώσει. Ξέρω μόνο ότι η σφαίρα καρφώθηκε στο διακοσμητικό τζάμι, ακριβώς πάνω από το σημείο που στεκόμασταν. Το είδα την επόμενη μέρα. Και ξανά μετά από καμιά δεκαριά χρόνια, όταν επέστρεψα στην Πρίστινα για ρεπορτάζ.
Όσο για το καλό, δεν ξέρω. Δεν νομίζω ότι κερδίζει. Ή, τουλάχιστον, δεν μου ’χει τύχει εμένα. Και ξέρετε τι με βαραίνει πιο πολύ; Οι ηλικιωμένοι πρόσφυγες. Η θωριά τους. Οι ιστορίες τους. Ο τρόπος που μιλούν για σπίτια, χωριά, ζωές που χάθηκαν, χωρίς θυμό. Μόνο με κούραση».
Έχοντας ταξιδέψει σε τόσο διαφορετικά σημεία, σε τόσο διαφορετικές περιόδους, έχει πλέον την οξύνοια να διακρίνει τα προειδοποιητικά σημάδια προτού σπάσει μια κοινωνία.
«Και σημάδια υπάρχουν και μοτίβο. Συνήθως οι πρώτοι που διαβάζουν τι έρχεται είναι οι έμποροι. Μεταφέρουν το εμπόρευμά τους και κλειδώνουν τα μαγαζιά τους. Μετά, όσοι έχουν τη δυνατότητα εγκαταλείπουν την πόλη ή τη χώρα. Στο επόμενο στάδιο εμφανίζονται ένοπλες ομάδες, πλιάτσικο, κατάρρευση της καθημερινής τάξης. Όταν χαθεί η κανονικότητα, η βία έχει ήδη ξεκινήσει».
Πηγή: Marie Claire
.jpg?t=JAQTVJV0nxVQUK7JkSdi5Q)
