Ηλέκτρα: Πέμπτη 17 Ιουνίου το τελευταίο επεισόδιο- Όσα θα δούμε
Ηλέκτρα- τελευταία επεισόδια: Ο Νικήτας βρίσκεται κυνηγημένος και προσπαθεί απεγνωσμένα να διαφύγει απ’ όσους τον καταδιώκουν. Κάθε του βήμα είναι γεμάτο αγωνία και φόβο, καθώς γνωρίζει ότι τα περιθώρια στενεύουν επικίνδυνα.
Μέσα στη δίνη των εξελίξεων, η Ισμήνη παρακολουθεί όσα συμβαίνουν και βρίσκεται ξανά μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα. Θα απλώσει το χέρι της για να τον βοηθήσει ή αυτή τη φορά θα τον αφήσει να αντιμετωπίσει μόνος του τις συνέπειες των πράξεών του; Την ίδια στιγμή, η Ηλέκτρα βρίσκεται αντιμέτωπη με τον δικό της πόνο. Μια υπόσχεση που έχει δώσει στον Παύλο εξακολουθεί να καθορίζει τις κινήσεις της. Για χάρη του, επιλέγει για ακόμα μία φορά να αποκρύψει την αλήθεια από τη Νεφέλη, γνωρίζοντας ότι κάθε ψέμα βαραίνει όλο και περισσότερο τη συνείδησή της. Ωστόσο η Νεφέλη δεν είναι πια το ίδιο κορίτσι.
Έχει αφήσει πίσω της πολλές από τις αμφιβολίες και τις ανασφάλειες που τη βασάνιζαν. Στο πλευρό του Μίμη, κοιτάζει τον κόσμο διαφορετικά. Μαζί ανακαλύπτουν το παιχνίδι που έστησαν ο Τέλης και η Σοφία με το περίφημο γράμμα και απομακρύνονται ξανά, πληγωμένοι από τις αποκαλύψεις. Κι εκεί που όλα μοιάζουν να διαλύονται, η μικρή Ηλέκτρα αποφασίζει να πάρει την κατάσταση στα χέρια της. Με τον αυθορμητισμό και την καθαρότητα που μόνο ένα παιδί μπορεί να διαθέτει, γίνεται ο καταλύτης που ωθεί τους πάντες να κοιτάξουν κατάματα την αλήθεια και να πάρουν αποφάσεις για τη ζωή τους. Την ίδια ώρα, η Ηλέκτρα προσπαθεί να συμφιλιωθεί με όσα χάνει. Ο Παύλος βρίσκεται πλέον στο κατώφλι του οριστικού αποχαιρετισμού και εκείνη αντιλαμβάνεται ότι ορισμένες αγάπες δεν σβήνουν ποτέ. Απλώς σωπαίνουν. Κι όσο πλησιάζει η στιγμή του τελευταίου «αντίο», τόσο πιο έντονα νιώθει ότι ένα κομμάτι της ψυχής της θα μείνει για πάντα δεμένο μαζί του.
Οι εξελίξεις παρασύρουν και τον Νικόλα σε μια απόφαση που αλλάζει τα πάντα. Βλέποντας τη Δανάη να καταρρέει κάτω από το βάρος των λαθών της, αποφασίζει να αναλάβει ο ίδιος την ευθύνη για όσα έκανε εκείνη. Πρόκειται για μια απέλπιδα προσπάθεια να τη σώσει από τις συνέπειες που την απειλούν. Με θάρρος αλλά και απόγνωση, στέκεται απέναντι στον πρύτανη και προσπαθεί να τον πείσει ότι αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία. Η μάχη είναι άνιση, όμως ο Νικόλας δεν κάνει πίσω. Η Δανάη παρακολουθεί τις εξελίξεις συντετριμμένη. Για πρώτη φορά συνειδητοποιεί πόσο βαθιές είναι οι πληγές που προκάλεσαν οι επιλογές της. Κυρίως όμως καταλαβαίνει το μέγεθος της αγάπης που δέχεται από τον πατέρα της και απ' όσους στάθηκαν δίπλα της όταν όλα κατέρρεαν. Η επίγνωση αυτή έρχεται αργά και επώδυνα, αλλά τη μεταμορφώνει. Παράλληλα, ο Στέργιος και η Μάρω βρίσκονται διαρκώς στο πλευρό της Δόμνας και του Πασχάλη, προσπαθώντας να τους στηρίξουν στις δύσκολες στιγμές που περνούν. Ο Βασίλης, στο μεταξύ, παίρνει μια απόφαση που του κοστίζει πολύ και πηγαίνει να μιλήσει στη Δόμνα, αποφασισμένος να μην αφήσει άλλο τον χρόνο να περνά χωρίς να εκφράσει όσα κουβαλά μέσα του. Ενώ οι ζωές όλων αλλάζουν, η τελευταία παράσταση ετοιμάζεται να ανέβει. Τα πρόσωπα που σημάδεψαν την ιστορία στέκονται μπροστά στο τέλος των διαδρομών τους. Κάποιοι βρίσκουν τη λύτρωση που αναζητούσαν. Κάποιοι αναγκάζονται να πληρώσουν ακριβά τα λάθη τους. Κι ένας άνθρωπος, μόνο ένας, αρνείται μέχρι τέλους να αντιμετωπίσει την αλήθεια. Δεν θέλει να μείνει μόνος, δεν θέλει να φύγει δειλά. Όμως η ζωή δεν του αφήνει άλλη επιλογή. Η πικρή αλήθεια έρχεται τελικό να του στερήσει την τελευταία γλυκιά ανάσα.
Η βάφτιση του μικρού Στέργιου
Ο χρόνος κυλά. Οι μήνες περνούν σαν νερό στο αγαπημένο νησί της Αρσινόης. 0 ερχομός του μωρού της Ουρανίας και του Βασίλη γίνεται σύμβολο ελπίδας και αναγέννησης. Μια νέα ζωή φτάνει στον κόσμο και μοιάζει να φέρνει μαζί της την υπόσχεση ότι, έπειτα από τόσο πόνο, μπορεί να υπάρξει κάθαρση. Σεπτέμβριος του 1979. Ολόκληρη η Αρσινόη βρίσκεται στο πόδι για τη βάφτιση του μικρού Στέργιου. Οι κάτοικοι συγκεντρώνονται κάτω από το λαμπερό φως του ήλιου. Οι ευχές δίνουν και παίρνουν, τα ποτήρια τσουγκρίζουν και η μουσική αρχίζει να γεμίζει τον αέρα. Χέρια ενώνονται, αγκαλιές ανταλλάσσονται και μάτια βουρκώνουν. Άλλες πληγές έχουν αρχίσει να επουλώνονται. Άλλες συνεχίζουν να αιμορραγούν. Μέσα σε αυτή τη γιορτή, ο Νικόλας βρίσκεται σε ένα ψυχρό δωμάτιο. Μόνος. Ανάμεσα στις σκιές του παρελθόντος συναντά τον πατέρα του, την Τιτίκα και την αγαπημένη του Αγνή. Τους ρωτά ξανά και ξανά πότε θα φύγουν.
Η απάντηση είναι πάντα η ίδια: σύντομα.Όμως εκείνος παραμένει μόνος, παγιδευμένος ανάμεσα στις αναμνήσεις και στην πραγματικότητα. Παράλληλα, στο επίκεντρο της γιορτής βρίσκεται η Ηλέκτρα. Γύρω της όλοι χαμογελούν, όμως το δικό της βλέμμα είναι χαμένο κάπου μακριά. Στον Παύλο. Στον άνθρωπο που σημάδεψε τη ζωή της όσο κανείς άλλος. Σαν να τον βλέπει μπροστά της, ασάλευτο, με ένα κοχύλι μέσα στο χέρι. Και τότε ακούει ξανά τα λόγια του να αντηχούν μέσα της.'Οτι κάποτε θα ξανασυναντηθούν. Σε μια άλλη ζωή. Σε ένα άλλο σύμπαν. Η εικόνα γίνεται σχεδόν πραγματική. Ο ήλιος λάμπει δυνατά. Δύο σώματα κολυμπούν παράλληλα στο απέραντο γαλάζιο. Αγκαλιάζονται στη μέση της θάλασσας.
Η Ηλέκτρα και ο Παύλος είναι ξανά μαζί. Κάπου πέρα από τον χρόνο και τον χώρο. Κι ενώ η γιορτή συνεχίζεται στην Αρσινόη, εκείνη κρατά μέσα της το πιο πολύτιμο ενθύμιο. Την πίστη ότι κάποιες αγάπες δεν χάνονται ποτέ. Παραμένουν ζωντανές σαν τον ήχο της θάλασσας μέσα σε ένα κοχύλι. Πα πάντα. Στην άκρη του γκρεμού. Στη μέση του πελάγους. Στην Αρσινόη.
