Έβελυν Ασουάντ: «Ο άνθρωπός σου δεν θα ζητήσει ποτέ να “μικρύνεις” για να χωρέσεις στη ζωή του»

ΟΙ ΘΥΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

– Θα «θυσιάζατε» την καριέρα σας για έναν έρωτα;

«Πιστεύω βαθιά στη συνάντηση. Να ζήσεις δηλαδή τη μέθη του έρωτα και να δημιουργήσεις μέσα από αυτόν. Ο άνθρωπός σου δεν θα ζητήσει ποτέ να “μικρύνεις” για να χωρέσεις στη ζωή του. Ο έρωτας, για μένα, υπάρχει για να ανοίγει δρόμους, όχι για να τους κλείνει».

– Κυρίως θεατρική ηθοποιός καθώς είστε, τι σας έκανε να πείτε “ναι” σε αυτή την τηλεοπτική σειρά;

«Ήταν το ίδιο το υλικό. Ο ρόλος με ενδιέφερε πολύ, γιατί εμπεριέχει και τις δύο πλευρές μου: αυτή της ηθοποιού αλλά και της τραγουδίστριας, μέσα από τραγούδια της εποχής, τα οποία αγαπώ ιδιαίτερα. Κυρίως όμως, ήταν οι άνθρωποι πίσω από τη σειρά, που με έκαναν να νιώσω αμέσως εμπιστοσύνη και με βοήθησαν να προσαρμοστώ γρήγορα».

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

– Όντως, είστε και τραγουδίστρια των Pagan, που μεταξύ άλλων επένδυσαν μουσικά τις «Ψυχοκόρες». Αγαπάτε το τραγούδι όσο την υποκριτική;

«Το τραγούδι και η υποκριτική είναι δύο διαφορετικοί τρόποι έκφρασης, που πηγάζουν όμως από τον ίδιο πυρήνα. Δεν μπορώ να πω ότι αγαπώ το ένα περισσότερο από το άλλο. Είναι δύο γλώσσες που λένε την ίδια αλήθεια με διαφορετικό τρόπο. Στους Pagan, με προέχουσα τη μουσική μου πλευρά, εκφράζω ξανά και τις δύο μου πτυχές, αυτή τη φορά με πυρήνα την αρχέγονη έκφραση και τους παραδοσιακούς ρυθμούς και μελωδίες».

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

– Έχετε μια έφεση στο αρχαίο θέατρο, καθώς έχετε παίξει σε αρκετές τραγωδίες. Τι σας τραβά σε αυτές;

«Το αρχαίο θέατρο σου δίνει τον χώρο να ερευνήσεις τα ανθρώπινα όρια, να ανακαλύψεις τις αμέτρητες πτυχές και δυνατότητες του ανθρώπου και να συνομιλήσεις, με γενναιοδωρία, με το άγνωστο. Αυτό είναι που με συναρπάζει».

– Η ερμηνεία σας ως Κασσάνδρα στη θρυλική πια «Ορέστεια» αποθεώθηκε και πρόσφατα, μάλιστα, βραβευτήκατε γι’ αυτό. Πώς νιώθετε;

«Νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη. Η Κασσάνδρα στην “Ορέστεια” του Θεόδωρου Τερζόπουλου ήταν μια εμπειρία οριακή, σωματικά και ψυχικά, που με σημάδεψε ως καλλιτέχνιδα. Το βραβείο είναι τιμή, αλλά περισσότερο το βιώνω ως αναγνώριση μιας συλλογικής διαδρομής, μιας δουλειάς που έγινε με απόλυτη αφοσίωση».

– Άλλη μια άτυχη γυναίκα, που δολοφονήθηκε από μια άλλη γυναίκα, την Κλυταιμνήστρα. Τι κρατάτε από αυτή την τραγική φιγούρα;

«Την αλύγιστη επιμονή της να λέει την αλήθεια, ακόμη κι όταν κανείς δεν την πιστεύει. Ίσως τελικά καταραμένοι να ήταν όλοι οι άλλοι, γιατί ενώ η Κασσάνδρα προέβλεπε τα δεινά που έρχονταν, κανείς δεν άκουγε και έτσι ήταν νομοτελειακά καταδικασμένοι να τα υποστούν. Είναι μια μορφή με βαθύ συμβολισμό, που καθρεφτίζεται σε κάθε εποχή».

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ

– Η καταγωγή σας, από τη μεριά του πατέρα σας, που είναι από τη Συρία, έκανε ποτέ τη ζωή σας δύσκολη;

«Ναι, υπήρξαν στιγμές – ειδικά στην παιδική ηλικία – που η καταγωγή μου μ’ έκανε να ξεχωρίζω με τρόπο όχι πάντα εύκολο. Κυρίως όμως, ήταν ο εαυτός μου που έβαζε τα εμπόδια. Ωστόσο, αυτό με τον καιρό έγινε δύναμη. Με έκανε πιο παρατηρητική, πιο ανθεκτική και, τελικά, πιο ανοιχτή απέναντι στη διαφορετικότητα».

– Φαντάζομαι πως θα σας έδωσε και όμορφες στιγμές…

«Σίγουρα. Μου έδωσε εικόνες, μυρωδιές, μουσικές και έναν άλλο τρόπο να βλέπω τον κόσμο. Μεγάλωσα με την αίσθηση ότι οι ταυτότητες δεν είναι μονοδιάστατες και αυτό είναι πλούτος».

– Πείτε μας ένα μεγάλο σας όνειρο…

«Σε επαγγελματικό επίπεδο, θα ήθελα πολύ να δουλέψω στο σινεμά. Γενικότερα, πολλά απ’ όσα ονειρεύτηκα, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, η ζωή μού τα έφερε. Και γι’ αυτό είμαι βαθιά ευγνώμων».

Πηγή: Τηλεθεατής