Έλλη Τρίγγου: Κάθε τραγική στιγμή συμπεριλαμβάνει την κωμωδία

Από τη μητρότητα και την αγάπη, μέχρι τη χαρά του χιούμορ και την επαφή με το κοινό, η ηθοποιός μοιράζεται σκέψεις για τη ζωή, την τέχνη και τις βαθιές συγκινήσεις που κρύβει η κάθε στιγμή πάνω στη σκηνή.

Έλλη Τρίγγου: «Έφτυσα αίμα, δουλειά ατελείωτη με τον εαυτό μου και συνεχίζεται»

Η Λόλα λειτούργησε ως καθρέφτης κάποιων δικών σας αναζητήσεων όσον αφορά τη μητρότητα;

Η αναζήτηση αφορά περισσότερο ένστικτα επιβίωσης παρά μητρικά ένστικτα στο συγκεκριμένο project, αν και όσο το σκέφτομαι, η στάση της Λόλας απέναντι στον Άρη, τον άντρα που αγαπάει, έχει έντονα μητρικά στοιχεία.

Τι σας συγκινεί περισσότερο στον τρόπο που οι άνθρωποι, εκείνη την εποχή αλλά και στη σημερινή κοινωνία, παλεύουν να διατηρήσουν τον αυτοσεβασμό τους μέσα σε δύσκολες συνθήκες;

Αυτό που με συγκινεί είναι όταν άνθρωποι που μοιάζει το μέλλον τους να είναι προδιαγεγραμμένο βρίσκουν μέσα από τις δυσκολίες τον δρόμο για το φως. Ο Άρης είναι ένας τέτοιος άνθρωπος. «Ο μεγαλύτερος φονιάς της Τρούμπας», λέει μέσα στο έργο. Ένας ψυχρός εκτελεστής. Μέσα στη φυλακή συνδέεται με έναν άνθρωπο, τον πατέρα της Λόλας, παίρνει αγάπη, κατανόηση, στοργή. Και αλλάζει. Μαλακώνει. Εξανθρωπίζεται. Οι άνθρωποι που δεν έχουν ευκαιρίες στη ζωή αλλά τις δημιουργούν. Αυτοί οι άνθρωποι με συγκινούν πολύ.

Αν μπορούσατε να αφήσετε ένα ψυχικό αποτύπωμα μέσα από την ερμηνεία σας στη «Λόλα», τι θα θέλατε να μείνει στους θεατές μετά την αυλαία;

Θα ήθελα όταν τελειώσει η παράσταση, οι άνθρωποι να πάνε να αγκαλιάσουν τους αγαπημένους τους, τους γονείς τους, τους ανθρώπους της καρδιάς τους. Να τους αγκαλιάσουν σφιχτά και να τους πουν τρυφερά λόγια. Θα ήθελα να χορέψουν και να κάνουν έρωτα. Να γιορτάσουν το δώρο της ζωής. Έχουμε τεράστια ευθύνη απέναντι στο δώρο της ζωής. Οφείλουμε να τη γιορτάζουμε και για εκείνους που δεν μπορούν.

Αν η Λόλα καθόταν απέναντί σας ως πραγματική γυναίκα, τι θα θέλατε να τη ρωτήσετε για τη ζωή της;

Δεν θα τη ρωτούσα τίποτα. Θα την καλούσα στο τραπέζι που καθόμαστε με την Τζένη Καρέζη, θα της έβαζα ένα κρασί και θα της έλεγα «ηρέμησε τώρα, Λόλα, ξεκουράσου. Είσαι ελεύθερη».

Ας μιλήσουμε, όμως, και για άλλους ρόλους σας, που όλοι έχουν κοινή συνισταμένη. Και στις «Άγριες Μέλισσες» και στη «Μάγισσα», αλλά και τώρα ως Λόλα στο «Παλλάς» ή τον Φεβρουάριο ως Αγία Αθανασία του Αιγάλεω, στο Θέατρο Βασιλάκου, συναντάτε ηρωίδες με έντονη εσωτερική ζωή. Τι σας τραβάει σε αυτούς τους πολύπλοκους γυναικείους κόσμους;

Κάθε ηρωίδα, κάθε ρόλος, έχει έντονη εσωτερική ζωή, όπως και κάθε άνθρωπος. Γι' αυτό είναι τόσο μαγική η δουλειά μας, μας επιτρέπει να βουτάμε σε ψυχισμούς, να ζούμε περιπέτειες και να βιώνουμε συναισθήματα. Είμαι πολύ τυχερή, αν και δεν πιστεύω στην τύχη.

Από την άλλη πλευρά της οθόνης ή της σκηνής, όταν το κοινό ταυτίζεται με έναν ρόλο σας, αισθάνεστε ευθύνη, χαρά, φόβο, όλα αυτά μαζί ή απλώς διεκπεραιώνετε πολύ καλά τη δουλειά σας;

Η δουλειά μας γίνεται με πολύ κόπο και θυσίες σε αυτή τη χώρα. Με πραγματικό κόπο και ένα κάρο περιττά εμπόδια. Άρα, όταν έχεις πασχίσει πολύ για κάτι, είναι όμορφο να νιώθεις πως αυτό δεν έγινε άσκοπα. Κάπου πήγε αυτός ο κόπος, κάπου έφτασε και μετουσιώθηκε σε συναισθήματα, σε εντυπώσεις, σε έμπνευση. Αυτό είναι τροφοδοτικό. Όλοι θέλουμε να μας αγαπάνε και μας θαυμάζουνε. Απλώς, οι καλλιτέχνες το ζητάμε λίγο πιο ξεδιάντροπα.

Αφού περάσαμε στην τηλεόραση, ας πούμε λίγο και για τα «Φαντάσματα», τη σειρά που σηματοδότησε την επιστροφή του Λευτέρη Παπαπέτρου στη μικρή οθόνη, αλλά και τη δική σας στροφή παρουσιάζοντας μια πιο κωμική, φωτεινή πλευρά σας. Τι σας απελευθερώνει στο χιούμορ και τι σας δυσκολεύει;

Αχ, αυτή η δουλειά! Η χαρά μου γι’ αυτή τη δουλειά δεν περιγράφεται. Ανυπομονώ να ξαναρχίσουμε γυρίσματα για τον δεύτερο κύκλο. Διασκέδασα, απελευθερώθηκα, φωτίστηκα. Το χιούμορ είναι η νοστιμιά της ζωής, τι θα κάναμε χωρίς αυτό; Επίσης, το χιούμορ προϋποθέτει ευφυΐα. Σέβομαι πολύ την κωμωδία. Κάθε τραγική στιγμή συμπεριλαμβάνει την κωμωδία. Είμαι ευγνώμων που μου δόθηκε χώρος σε αυτό το πεδίο. Θέλω κι άλλο!

Πηγή Gala

Έλλη Τρίγγου: «Έχω συνηθίσει την αναγνωρισιμότητα, δεν είναι σημαντικό...»

Τρίγγου: Συμβαίνει ο κακός χαμός και το να ασχοληθούμε με το αν έβγαλα εγώ το μαγιό μου είναι λυπηρό

Έλλη Τρίγγου: Η τέχνη φέρνει ιστορίες στο προσκήνιο για να τις θυμόμαστε και να τις μελετάμε