Μαρία Αλιφέρη: «Θυμάμαι, όταν είπα το πρώτο “Σας αγαπώ”... Δεν θα ξεχάσω ποτέ...»

Με λόγο ουσιαστικό και βιωματικό, τονίζει ότι η τέχνη δεν είναι μόνο έκφραση, αλλά τρόπος να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.

Συντετριμμένη η Μαρία Αλιφέρη για τον Αλμπέρτο Εσκενάζυ: «Το "φευγιό" σου δυσκολεύει πολύ...»

«Το πιο σημαντικό είναι να είμαστε μεγαλωμένοι στην ψυχή και τη συνείδηση. Επεται η επικοινωνία με τους φίλους, τους αγαπημένους, τον κόσμο. Πρώτα, όμως, πρέπει να τα έχουμε καλά με την ψυχή μας, δουλεύω γι’ αυτό συνεχώς. Θυμάμαι, όταν είπα το πρώτο “Σας αγαπώ” στον κόσμο που με έβλεπε, είχε βγει σαν ρουκέτα, χωρίς να ξέρω πώς. Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη στιγμή που από την αγάπη που εισέπραττα από τους τηλεθεατές μού βγήκε αυθόρμητα. Ο κόσμος το αγκάλιασε και ακόμα και σήμερα το επαναλαμβάνω. Αυτό το “Σας αγαπώ” είναι το μεγαλύτερο μου παράσημο. Πέρα από την αναγνωρισιμότητα ή τις επιτυχίες, είναι συγκινητικό να βλέπεις ότι έχει αφήσει ένα σημάδι στις καρδιές των ανθρώπων».

Μεγαλωμένη σε ένα χωριό της Σπάρτης, με γονείς αγρότες και δύο αδέρφια που έγιναν επιστήμονες, η Μαρία ξεκίνησε σπουδάζοντας στη Νομική, αλλά η επαφή με το θέατρο άλλαξε τη ζωή της. Έκτοτε αφοσιώθηκε στο επάγγελμα, στη διδασκαλία και την προσωπική ανάπτυξη μέσω της τέχνης. Οι ρόλοι που ερμηνεύει, ακόμα και οι πιο ακραίοι ή αμφιλεγόμενοι, της προσφέρουν ευχαρίστηση και χώρο για δημιουργία. Έχει παίξει τα πάντα, ακόμα και ηλικιωμένες γιαγιάδες πριν από δεκαετίες, και δεν διστάζει να μεταμορφωθεί, να ερμηνεύσει ό,τι η ίδια δεν είναι - το θεωρεί πρόκληση. «Εχω γράψει πάνω από 50 χρόνια δουλειάς και έχω εργαστεί χωρίς ανάπαυλα. Έχω επηρεαστεί βαθιά από τους ρόλους μου σε τραγωδία, μιούζικαλ, κωμωδία, δράμα. Όλες οι γυναίκες που έχω ερμηνεύσει είναι κλασικές και ζουν μέσα μου διαπαντός».

Παραδίδει διαλέξεις όπου συνδυάζει την υποκριτική με το ψυχόδραμα.

«Ο ηθοποιός παίζει κυρίως με την ψυχή του. Όλα όσα διδάσκω έχουν στόχο να ανοίξει ο άνθρωπος στην αυτογνωσία, στην κάθαρση-ίαση. Και, κυρίως, να το μοιραστεί. Με την τέχνη μαθαίνεις να πολεμάς ουσιαστικά, χαμηλόφωνα, όχι κραυγάζοντας. Από την πρώτη μέρα στη δραματική σχολή άρχισα να δουλεύω βασανιστικά τον εαυτό μου για να ανταποκριθώ στις προκλήσεις, στους ρόλους μου. Και συνεχίζω έτσι μέχρι σήμερα. Από τους δασκάλους μου, και κυρίως από τον Μινωτή, κρατάω ότι ο καλλιτέχνης πρέπει να έρχεται σε επαφή με το μυστήριο, το μεταφυσικό. Το πιο σημαντικό είναι η δουλειά που κάνουμε με το μέσα μας, όχι μόνο το φαίνεσθαι. Αν η τέχνη δεν σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, κάτι πάει στραβά».

Η διδασκαλία της δεν περιορίζεται στη γνώση που αντηχεί ως κύμβαλο, αλλά στην κατανόηση και την εσωτερική ανάπτυξη. «Η εποχή μας είναι γεμάτη πληροφορία, αλλά φτωχή σε ουσιαστική μάθηση και επικοινωνία. Επείγει η αυτογνωσία. Ζούμε μέσα στην αποθέωση της νεότητας. Δεν μπορείς να κυνηγάς τον χρόνο όμως, τον αφήνεις να περνάει και περπατάς μαζί του αξιοποιώντας την κάθε στιγμή. Είναι απαράβατος νόμος: γεννιόμαστε, μεγαλώνουμε, φεύγουμε - καλύτερα να ζεις με πλήρη συναίσθηση».

Το ταλέντο είναι σημαντικό, χρειάζεται δουλειά και συνεχή εξέλιξη όμως «Ο ηθοποιός δεν τελειώνει ποτέ. Κάθε δουλειά σε διευρύνει, σε αλλάζει. Ακόμα και η διασημότητα σημαίνει ευθύνη, λειτουργείς ως πρότυπο στους νεότερους. Για μένα η τέχνη είναι έρωτας - θέλει πάθος, αφοσίωση, έμπνευση και χίλια άλλα που τα ξέρουμε οι ερωτευμένοι».

Πηγή Gala

Μαρία Αλιφέρη: «Δεχόμουν χιλιάδες γράμματα και τα έβαζα σε γιγαντιαίες σακούλες σκουπιδιών»

Μαρία Αλιφέρη: «Ήταν πιο σοκαριστικό απ’ όσο φανταζόμουν» - Όσα αποκάλυψε on air για την καριέρα της

Μαρία Αλιφέρη: «Με πονάει αφάνταστα η μοναξιά, είναι θάνατος για την ψυχή του ανθρώπου»