Χρήστος Λούλης: Όσο είσαι ζωντανός είναι φυσιολογικό να νιώθεις λίγη ανασφάλεια

Έχετε άγχος για το πώς θα ανταποκριθεί ο κόσμος μετά από τόσα χρόνια;

Ναι, υπάρχει πάντα αυτή η ανησυχία. Όσο είσαι ζωντανός είναι φυσιολογικό να νιώθεις λίγη ανασφάλεια.

Λούλης: 'Ενας άνθρωπος θρηνεί, για μένα είναι ένα όνομα αλλά για κάποιον ολόκληρος ο κόσμος του

Πώς αντιμετωπίζετε αυτή την ανασφάλεια όταν δουλεύετε;

Κάθε φορά είναι σαν να πετάς μια σαΐτα και πρέπει να πετύχεις ένα δέντρο πιο μακριά. Μπορεί να το πετύχεις, μπορεί να σε φυσήξει και λίγο ο αέρας και να μην φτάσεις ποτέ στο μακρινό δέντρο. Πάντα μέσα σου, όμως, θέλεις να πετύχεις το μακρινότερο δέντρο που μπορείς κι αυτό με κρατάει σε εγρήγορση και ζωντανό.

Λειτουργεί η δουλειά σας ψυχοθεραπευτικά όταν δεν είστε καλά ή αντιμετωπίζετε κάποιο προσωπικό πρόβλημα;

Και αυτό συμβαίνει, αλλά και το αντίθετο. Όλα συμβαίνουν, δεν υπάρχει μια απλή απάντηση να σου δώσω πάνω σε αυτό.

Οι στόχοι σας όταν ξεκινήσατε αυτό το επάγγελμα έχουν πραγματοποιηθεί; Έχετε φτάσει σε όσα ονειρευόσασταν ή θεωρείτε ότι ακόμα έχετε δρόμο;

Ευτυχώς, όχι ακόμα. Και ίσως αυτό είναι καλό, γιατί η πορεία σου πάντα σε κρατάει σε εγρήγορση. Υπάρχουν όνειρα που συνεχίζουν να σε εμπνέουν και στόχοι που θέλεις να πετύχεις κι αυτό κάνει τη δουλειά ακόμα πιο ενδιαφέρουσα και συναρπαστική

Πηγή Λοιπόν

Χρήστος Λούλης: «Ο κόσμος έφευγε & έβριζε! Είχε λειτουργήσει ως αντίστροφος ναρκισσισμός»

Λούλης: Δεν θέλω να περιφέρω έναν συγκεκριμένο ρόλο, αλλά να κάνω πράγματα διαφορετικά μεταξύ τoυς

Χρήστος Λούλης: Ήταν τρομακτικό! Η Έμιλυ ξυπνούσε και έκλαιγε - Ήταν χειριστικός!