Συγκλόνισε ο Αλέκος Συσσοβίτης: «Ο πατέρας μου, “κατάπινε” πράγματα και αυτό τον έστειλε στον τάφο»
Στον καναπέ της εκπομπής «Καλύτερα δε γίνεται» κάθισε την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου ο Αλέκος Συσσοβίτης, σε μια συζήτηση με ουσία και έντονο συναισθηματικό φορτίο.
Ο γνωστός ηθοποιός αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στις απαιτήσεις που έχει η υποκριτική τέχνη, επισημαίνοντας πως για να αποδοθεί ένας ρόλος με αλήθεια χρειάζεται προσωπικό βίωμα, εσωτερική δουλειά και βαθιά κατανόηση των συναισθημάτων. Όπως τόνισε, η υποκριτική δεν περιορίζεται στην τεχνική, αλλά απαιτεί ψυχική κατάθεση.
Μιλώντας για την προσωπική του ζωή, στάθηκε ιδιαίτερα στη σχέση του με τους γονείς του, εξηγώντας πόσο καθοριστική υπήρξε η παρουσία τους στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του. Με τρυφερότητα και σεβασμό, περιέγραψε τη σύνδεση που έχει μαζί τους και τον τρόπο που οι οικογενειακοί δεσμοί επηρεάζουν ακόμη και την καλλιτεχνική του έκφραση.
«Πρέπει να έχει κανείς ένα παρελθόν, να έχει κάποιες εμπειρίες για να τις καταθέσει. Αν πάει προκατειλημμένος να παίξει με ένα βαθύ συναίσθημα, δεν θα μπορέσει να παίξει στη σκηνή. Εγώ έπρεπε να κουβαλάω κάτι από πριν και να είμαι παρών στο τώρα», εξήγησε ο ηθοποιός.
Ο Λαγούτης με τη Φεντόρουφ,ο Συσσοβίτης & σύσσωμος ο θεατρικός κόσμος σε επίσημη πρεμιέρα παράστασης
«Όταν ο πατέρας μου πέθανε, ο θείος μου πάνω από τον τάφο του πατέρα μου σπάραξε. Ένας βράχος, ένας άνθρωπος τον οποίο δεν τον σταματούσε τίποτα, ένας βαρύς οικοδόμος κατέρρευσε. Εμένα αυτή η εικόνα ήταν από τις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής μου. Είναι πολύ ευαίσθητες αυτές οι στιγμές. Μπορεί να μην έχω παιδί, αλλά σε αυτόν τον ρόλο τόλμησα να μπω στην ψυχολογία του πατέρα μου αν τυχόν έχανε εμένα».
«Επειδή με αγαπούσε πολύ, επειδή είχε μια παθολογική αγάπη και συναισθηματική εξάρτηση από εμένα και όταν δεν ήταν καλά ζητούσε τη δική μου βοήθεια, αυτό δημιουργούσε μια αίσθηση άμυνας. Θέλεις να δώσεις, αλλά αν ο άλλος ζητάει πολλά υπάρχει ένας φυσικός μηχανισμός που αντιστέκεσαι, γιατί θέλεις να απογαλακτιστείς. Γι’ αυτό λέμε ότι αυτόν που αγαπάμε πολύ μπορεί να τον μισήσουμε πολύ και δεν είναι κακό, αυτή είναι η φύση μας».
«Ο πατέρας μου ήταν ένας σιωπηλός άνθρωπος. Πέθανε από καρκίνο μικρός, πράγμα που σημαίνει ότι τα κατάπινε κι αυτό τον έστειλε στον τάφο. Δεν είχαμε συγκρούσεις. Με χαστούκισε μια φορά και έβαλε τα κλάματα. Η σχέση με τη μητέρα μου είχε πάρα πολλή ένταση, πολλή αγάπη. Δεν την ξεπερνάω με τίποτα. Ήταν ένα μεγάλο μάθημα ζωής. Με δίδαξε ποιοι είμαστε, να αποδεχτούμε τη σκοτεινή μας πλευρά», κατέληξε ο Αλέκος Συσσοβίτης.
Δείτε το βίντεο:
Διαβάστε επίσης:
Αλέκος Συσσοβίτης: «Είναι νόσος ο έρωτας, αλλά μας δίνει και μέγιστη χαρά»
Συσσοβίτης: «Η μητέρα μου είχε ψυχολογικά προβλήματα. Τα παιδιά έπαιζαν & εγώ ήμουν στους γιατρούς»
Porto Leone-Συσσοβίτης: «Αν δεν υπήρχε σκηνή που θα με δυσκόλευε, τότε δεν θα άξιζε αυτή η δουλειά»
