Η συγκλονιστική περιγραφή της Ρεγγίνας Μακέδου: «Ήμουν στο νοσοκομείο με φλεβοκαθετήρες & χόρευα»
Σε ηλικία μόλις 35 ετών, η Ρεγγίνα Μακέδου βρέθηκε μπροστά σε μια σκληρή διάγνωση: λευχαιμία. Χωρίς προειδοποιητικά σημάδια που να την ανησυχήσουν ιδιαίτερα, η ασθένεια αποκαλύφθηκε σχεδόν αιφνιδιαστικά.
Η αρχική νοσηλεία έγινε στην Καβάλα και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Αλεξανδρούπολη, όπου επιβεβαιώθηκε η διάγνωση και ξεκίνησε η μεγάλη της μάχη, που κράτησε συνολικά 157 ημέρες στο νοσοκομείο.
Παγκόσμια Ημέρα κατά του καρκίνου: Οι συγκλονιστικές αναρτήσεις Αλμπάνη-Μακέδου που βγήκαν νικητές
Η γυμνάστρια από την Καβάλα έγινε ευρύτερα γνωστή μέσα από το TikTok, καθώς κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της μοιραζόταν βίντεο μέσα από το δωμάτιο του νοσοκομείου, στέλνοντας μηνύματα δύναμης και αισιοδοξίας. Μιλώντας στην εκπομπή «Όπου υπάρχει Ελλάδα», περιέγραψε με ειλικρίνεια τη διαδρομή της.
«Έμαθα ότι έχω λευχαιμία πολύ περίεργα γιατί δεν είχα συμπτώματα. Το μόνο σύμπτωμα που είχα ήτανε ότι λαχάνιαζα, κουραζόμουνα. Αρχικά νοσηλεύτηκα στο νοσοκομείο της Καβάλας, από εκεί με έστειλαν στην Αλεξανδρούπολη όπου έγινε και η διάγνωσή μου. Νοσηλεύτηκα στο νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης για 157 ημέρες. Εκεί η νόσος μου ήρθε σε πλήρη ύφεση μέχρι το 2022 που ήρθε η υποτροπή. Το 2022 λοιπόν ήξερα ότι η μόνη λύση για εμένα θα είναι η μεταμόσχευση μυελού των οστών.»
Παρά τις δυσκολίες, βρήκε τον τρόπο να κρατηθεί όρθια, κυριολεκτικά και μεταφορικά. «Κάθε μέρα σηκωνόμουν και χόρευα. Ήμουνα μέσα στο νοσοκομείο χωρίς μαλλιά, με τις πιτζάμες μου, με τους φλεβοκαθετήρες μου και σηκωνόμουν και χόρευα. Αυτό μου έδινε ζωή. Κάπως έτσι έφυγε η πρώτη φορά. Τη δεύτερη φορά με τη μεταμόσχευση, η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα ήταν αρκετά πιο δύσκολα; Είχα αρκετές παρενέργειες.»
Η δεύτερη μάχη αποδείχθηκε ακόμη πιο απαιτητική. Οι επιπλοκές και οι φόβοι έγιναν πιο έντονοι, όπως η ίδια παραδέχεται. «Φοβήθηκα ότι θα χάσω τη ζωή μου. Και την πρώτη φορά, όταν ακόμα δεν ήξερα ακριβώς τι γίνεται και μάλιστα εκεί την πρώτη φορά ήτανε που συμφιλιώθηκα λίγο με τον θάνατό μου. Έκατσα λίγο κάτω, είδα πώς τα πράγματα έχω κάνει στη ζωή μου, πόσα θα μπορούσα να κάνω, όμως ήμουν ήδη ευχαριστημένη με ό,τι είχα κάνει.»
Ιδιαίτερα κρίσιμη ήταν η περίοδος που εμφάνισε πνευμονία, σε συνδυασμό με πολύ χαμηλά λευκά αιμοσφαίρια. «Στη δεύτερή μου την περιπέτεια, στη μεταμόσχευση, κάποια στιγμή είχα πνευμονία. Είχα πνευμονία και είχα και πάρα πολύ χαμηλά λευκά. Εκεί πέρα φοβήθηκα πάρα πολύ. Είπα ότι τα παρατάω, δεν… Πίστευα ότι δεν αντέχω άλλο. Εκείνη τη στιγμή βρέθηκαν κάποιοι άνθρωποι, και μέσα από το νοσοκομείο, γιατροί, νοσηλευτές, φίλοι μου, που μου έδειξαν ότι δεν πρέπει να τα παρατήσω. Κι εκεί κατάλαβα πόσο σημαντικό είναι το “μαζί”.»
Κλείνοντας, θέλησε να εκφράσει την ευγνωμοσύνη της σε εκείνη που της χάρισε μια δεύτερη ευκαιρία ζωής. «Νομίζω ότι δεν θα παρεξηγηθεί κανείς αν ο άνθρωπος που θα πω το μεγαλύτερο ευχαριστώ είναι η δότριά μου. Η προσφορά της τεράστια γιατί χαίρεται που ζω. Πραγματικά αν δεν έχεις υγεία, δεν έχεις τίποτα», είπε η Ρεγγίνα Μακέδου.
