Εβελίνα Σκίτσκο: Τα πρώτα γενέθλια μετά τη σκληρή μάχη που έδωσε με τον καρκίνο & τα χαμόγελα

Περιτριγυρισμένη από φίλους και αγαπημένα πρόσωπα, η πρώην παίκτρια του GNTM έσβησε τα κεράκια της, απολαμβάνοντας μια βραδιά γεμάτη χαμόγελα και αγάπη.

Συγκλονίζει η Εβελίνα Σκίτσκο για τη μάχη της με τον καρκίνο: «Είχα συμπτώματα τα οποία τα αγνοούσα»

Αφού ανακοίνωσε πως πλέον είναι «cancer free», η ίδια φαίνεται να κοιτάζει το μέλλον με αισιοδοξία, αφήνοντας πίσω τις δύσκολες στιγμές που πέρασε. Η νεαρή μητέρα αφιερώνει χρόνο στη μικρή της κόρη, Αριάνα, και προσπαθεί να απολαμβάνει τις απλές, καθημερινές στιγμές.

Τα φετινά γενέθλια είχαν για εκείνη ιδιαίτερο νόημα, καθώς ένιωθε βαθιά ευγνωμοσύνη που κατάφερε να ξεπεράσει τη δοκιμασία και να ανακτήσει την υγεία της. Σε μια λαμπερή βραδινή έξοδο, έσβησε τα κεράκια της τούρτας της έχοντας δίπλα της αγαπημένους φίλους, οι οποίοι απαθανάτισαν τη στιγμή.

Στη λεζάντα της ανάρτησής της έγραψε: «Μπαίνοντας στα 28 μου πιο χαρούμενη και πιο υγιής από ποτέ. Απέραντα ευλογημένη και για πάντα ευγνώμων». Στην τούρτα της υπήρχε επίσης η φράση: «Ο Θεός να ευλογεί αυτό το χάος».

Η εξομολόγηση για την περιπέτεια της υγείας της

Σε πρόσφατη συνέντευξή της στο vidcast «Winter@Like», η Εβελίνα Σκίτσκο μίλησε ανοιχτά για τη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο.

«Ήταν σίγουρα κάτι που δεν περίμενα. Το ανακάλυψα σε μια περίοδο που δεν θα μπορούσε να μου κάνει κακό, με την έννοια ότι υπήρχαν τρόποι να το ξεπεράσω χωρίς μεγάλη δυσκολία. Ήταν στο παχύ έντερο, δεύτερου σταδίου, και δεν πρόλαβε να κάνει μετάσταση. Μπορούσε να αφαιρεθεί και να κοπεί ένα μεγάλο μέρος του εντέρου. Το αν θα χρειαζόταν χημειοθεραπεία θα είχε εξαρτηθεί από τους λεμφαδένες, που μου είχαν πάρει εκείνη τη μέρα του χειρουργείου».

Η ίδια αποκάλυψε επίσης ότι υπήρχαν προειδοποιητικά σημάδια, τα οποία αρχικά δεν την ανησύχησαν ιδιαίτερα.

«Είχα σημάδια, αλλά επειδή είμαι πολύ θετικό άτομο, δεν σκέφτηκα ποτέ κάτι αρνητικό. Επειδή είναι τέτοια η φύση της δουλειάς μου με τα ταξίδια, το ότι αλλάζω συνέχεια περιβάλλον και το έντερό μου ήταν πάντα κάπως περίεργο. Τα τελευταία χρόνια, λόγω ταξιδιών, έχανα βάρος. Μετά μου κόπηκε η περίοδος. Οι γιατροί μου το δικαιολογούσαν ότι ήταν λόγω της έντονης γυμναστικής. Στην αρχή κανείς δεν ανησύχησε. Όταν ξεκίνησε να είναι πολύ εύκολο να χάνω κιλά χωρίς προσπάθεια...».

Μιλώντας για τη στιγμή που ξεκίνησαν οι εξετάσεις, θυμήθηκε:

«Την ημέρα που με κάλεσε ο γιατρός μου να κάνω κολονοσκόπηση, δεν είχε φανεί κάτι. Και αυτός ήταν πολύ αισιόδοξος. Εγώ όμως κάπως το κατάλαβα. Όχι ότι ήταν αυτό, αλλά ότι κάτι δεν ήταν φυσιολογικό. Θυμάμαι πως είχα ένα γύρισμα εκείνη την ημέρα και ξέσπασα σε έντονο κλάμα. Πήγα στο γύρισμα, αλλά το είχα ήδη αισθανθεί. Μετά την κολονοσκόπηση έγιναν όλα πολύ γρήγορα. Όταν ο γιατρός είδε ότι είναι όγκος, κάναμε βιοψία να δούμε αν είναι καλοήθης ή κακοήθης. Περιμέναν να βγει η βιοψία για να μου το πουν ξεκάθαρα. Στην αρχή μου είχαν πει ότι είναι πολύποδας, που δεν μπορεί να αφαιρεθεί επειδή είναι μεγάλο και πρέπει να κάνω χειρουργείο».