Δημήτρης Αλεξανδρής: «Ζορίστηκα πάρα πολύ με τον κορονοϊό. Είχα σκεφτεί να γίνω ταξιτζής»
Ο Δημήτρης Αλεξανδρής μίλησε ανοιχτά για τη ζωή και την πορεία του σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή Καλύτερα Αργά, αγγίζοντας προσωπικά και επαγγελματικά ζητήματα, αλλά και τις σκέψεις που τον έχουν απασχολήσει σε δύσκολες στιγμές.
Όπως εξομολογήθηκε, η περίοδος της πανδημίας τον έφερε αντιμέτωπο με έντονη αβεβαιότητα και προβληματισμούς για το μέλλον του. «Ζορίστηκα πάρα πολύ με τον κορονοϊό.
Δημήτρης Αλεξανδρής: Δεν ξεχωρίζω κάποιον ρόλο, τους αγαπώ όλους το ίδιο
Είχα σκεφτεί να γίνω ταξιτζής, πολύ συχνά το σκέφτομαι, μου αρέσει να οδηγώ. Ήθελα να το κάνω γιατί είμαι τόσο άχρηστος που δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο – όχι ότι είναι άχρηστοι οι άνθρωποι αυτοί, εγώ δεν έχω σπουδάσει κάτι άλλο, ήταν το μόνο που θα μπορούσα να κάνω. Σκέφτηκα ότι θα είμαι τουλάχιστον ικανός σε ένα επίπεδο. Σκέφτηκα τα τελευταία χρόνια ότι θα ήμουν καλός και ως οδηγός φορτηγού, να πηγαίνω ταξίδια». Όπως πρόσθεσε: «Ήμουν πολύ τυχερός από την αρχή της καριέρας μου, δεν σημαίνει όμως πως είμαι ασφαλής επαγγελματικά. Δεν ήθελα να γίνω ηθοποιός, αυτό προέκυψε».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στον αδελφό του, τονίζοντας πόσο σημαντική υπήρξε η παρουσία του στη ζωή του. «Εγώ διάβαζα πάρα πολύ, μου έλεγε η μητέρα μου “πες κάτι στον αδελφό σου να μπει σε μια διαδικασία”. Σε αυτόν έκανα κήρυγμα για το πώς πρέπει να διαβάζει και κάποια στιγμή κατέληξε αυτό το λογύδριο που του είχα βγάλει “τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις”. Μετά από δύο χρόνια ο αδελφός μου μου έδινε χαρτζιλίκι. Ο αδελφός μου έχει στηρίξει τις επιλογές μου και νιώθω πολύ μεγάλη ασφάλεια που τον έχω».
Μιλώντας για τη μακροχρόνια σχέση με τη σύζυγό του, με την οποία είναι μαζί πάνω από τρεις δεκαετίες, στάθηκε στον ρόλο που παίζει η τύχη στις ανθρώπινες σχέσεις. «Δεν ξέρω να πω τι είναι αυτό που κρατάει τις σχέσεις πέρα από τη σπανιότητα του ανθρώπου. Θα πω κάτι που έχω ξαναπεί: τα περισσότερα πράγματα που διαρκούν στη ζωή είναι θέμα τύχης. Δεν είμαι ο άνθρωπος της δυτικοευρωπαϊκής σκέψης του “εγώ τα καταφέρνω όλα”. Δεν είμαι αυτής της άποψης. Είμαι της άποψης ότι όσο κι αν προσπαθείς, θα πρέπει να λειτουργήσουν πάρα πολλά δεδομένα».