«Ως πιλότος λέω το κανονικό μου όνομα γιατί το Μακεδόνας είναι το καλλιτεχνικό»
Στην εκπομπή Buongiorno φιλοξενήθηκε ο Κώστας Μακεδόνας, όπου μίλησε ανοιχτά για τη διαδρομή του στη μουσική, τα όνειρα που είχε από μικρός αλλά και τις σημαντικές αποφάσεις που πήρε στην πορεία της ζωής του.
Ο αγαπημένος καλλιτέχνης αναφέρθηκε αρχικά στη φιλοσοφία που τον καθοδήγησε από νεαρή ηλικία, εξηγώντας πως ήθελε να αξιοποιήσει τον χρόνο του δημιουργικά και να κυνηγήσει όσα επιθυμούσε πραγματικά: «Κατάλαβα από μικρός ότι η ζωή είναι μικρή και είναι μόνο μία. Είπα να κάνω ότι περισσότερα προλάβω από αυτά που ονειρεύομαι. Δεν άφησα να περάσει ο χρόνος χαζολογώντας, ήθελα να κάνω πράγματα».
Κώστας Μακεδόνας: «Ποτέ δεν είχα μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μου»
Στη συνέχεια, στάθηκε σε δύο πρόσωπα-σταθμούς για την καριέρα του, τον Σταμάτη Κραουνάκη και τη Λίνα Νικολακοπούλου, τους οποίους χαρακτήρισε ως τους ανθρώπους που τον στήριξαν στα πρώτα του βήματα: «Ο Σταμάτης Κραουνάκης και η Λίνα Νικολακοπούλου είναι οι καλλιτεχνικοί μου γονείς. Τους χρωστάω τεράστια ευγνωμοσύνη. Μέσα σε μία περίοδο που μπορούσαν να δώσουν τα τραγούδια τους σε οποιονδήποτε Έλληνα τραγουδιστή, εμπιστεύτηκαν ένα παιδάκι 20 χρονών να τραγουδήσει το νέο τους δίσκο».
Πέρα από τη μουσική, ο ίδιος αποκάλυψε πως είχε και ένα ακόμη μεγάλο όνειρο: να ασχοληθεί με την αεροπορία. Μάλιστα, δεν παρέλειψε να αναφερθεί και σε ένα περιστατικό που βίωσε στο παρελθόν, όταν βρέθηκε σε ελικόπτερο που παρουσίασε σοβαρό πρόβλημα: «Υπήρχε μια περιπέτεια πριν χρόνια και εγώ ήμουν ο επιβάτης, δεν ήμουν ο χειριστής. Δεν ήμουν εγώ ο άνθρωπος που είχε την ευθύνη, δεν την είχε βέβαια ούτε και ο άλλος χειριστής. Προέκυψε από κάποια σοβαρή βλάβη. Όταν κάτι το αγαπάς, δεν σε διώχνει από τη δουλειά».
Αναφερόμενος στην ενασχόλησή του με τις πτήσεις, αποκάλυψε και μια λεπτομέρεια για την ταυτότητά του εκτός σκηνής: «Ως πιλότος λέω το κανονικό μου όνομα γιατί ο Μακεδόνας είναι το καλλιτεχνικό».
Ο τραγουδιστής, του οποίου το πραγματικό επώνυμο είναι Πάκας, εξήγησε επίσης πως ποτέ δεν τον ενδιέφερε η εικόνα του σταρ, αλλά η ουσία της επαφής με το κοινό:
«Για μένα στόχος μου δεν ήταν ‘βγαίνω, είμαι σταρ και έχω το κοινό μου’. Η σκέψη που έχω είναι ότι είμαι ένας από αυτούς τους ανθρώπους που έχει λίγο ταλέντο να τους διασκεδάσει, να τους συγκινήσει και να περάσουν καλά»
Κλείνοντας, στάθηκε στη σημασία της εμπειρίας και του χρόνου για έναν καλλιτέχνη, τονίζοντας πως η φωνή δεν εξελίσσεται μόνο τεχνικά, αλλά και συναισθηματικά:
«Η φωνή ωριμάζει μέσα στα χρόνια, όχι μόνο σαν εργαλείο, αλλά γιατί οι εμπειρίες αποτυπώνονται στη φωνή την ώρα που τραγουδάς».
