Ντίνος Ηλιόπουλος: Οι σπουδές στη Γαλλία, η λαμπρή καριέρα και η επιγραφή πάνω στον τάφο του

Γεννημένος στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1913, μεγαλωμένος μέσα σε δυσκολίες, αλλαγές και ανατροπές, κουβάλησε από νωρίς μια ιδιαίτερη ευαισθησία και μια ξεχωριστή ποιότητα που αργότερα θα γίνονταν το σήμα κατατεθέν του. Από τη Μασσαλία και τα γαλλικά σχολεία μέχρι την επιστροφή του στην Ελλάδα και τις σπουδές στις εμπορικές επιστήμες, τίποτα δεν προμήνυε πως αυτός ο λιγομίλητος και ευγενικός άνθρωπος θα εξελισσόταν σε έναν από τους μεγαλύτερους πρωταγωνιστές του ελληνικού θεάτρου.

Χίλντα και Εβίτα Ηλιοπούλου: «Ήταν δύσκολο να είμαστε κόρες του Ντίνου Ηλιόπουλου»

Η πρώτη του απόπειρα να περάσει στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου απέτυχε, επειδή – όπως του είπαν – δεν είχε το επιβλητικό παράστημα και τον στόμφο της εποχής. Εκείνος όμως δεν εγκατέλειψε ποτέ το όνειρό του. Με πείσμα, επιμονή και αφοσίωση σπούδασε υποκριτική και το 1944 έκανε τα πρώτα του βήματα στο θεατρικό σανίδι. Από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε μια σπουδαία πορεία γεμάτη επιτυχίες, μεγάλους ρόλους και αξέχαστες συνεργασίες.

Ο Ντίνος Ηλιόπουλος δεν υπήρξε ποτέ ένας συνηθισμένος κωμικός ηθοποιός. Διέθετε κάτι σπάνιο: μπορούσε να κάνει το κοινό να γελά και την ίδια στιγμή να συγκινείται βαθιά. Με τη χαρακτηριστική του φινέτσα, την απλότητα, την εκφραστικότητα και την ανθρώπινη ζεστασιά του, δημιούργησε έναν μοναδικό τρόπο ερμηνείας που άφησε εποχή. Από το «Θανασάκης ο πολιτευόμενος» και το «Ξύπνα Βασίλη» μέχρι το «Ζητείται ψεύτης» και τόσες ακόμη παραστάσεις και ταινίες, απέδειξε πως το αληθινό ταλέντο δεν χρειάζεται υπερβολές για να ξεχωρίσει.

Ο Ντίνος Ηλιόπουλος παντρεύτηκε δύο φορές. Ο πρώτος του γάμος διήρκησε ελάχιστους μήνες, ενώ από τον δεύτερο, που τελέστηκε το 1963, με την Χίλντεγκαρντ Βύντσερ (1941–2008), αυστριακής καταγωγής, απέκτησαν δύο κόρες, την Εβίτα και τη Χίλντα, η οποία είναι ηθοποιός και έχει τρία εγγόνια, την Νικίτα της Εβίτας (ηθοποιό), την Έλλη και τον Ντίνο, της Χίλντας.

Υπήρξε άνθρωπος καλλιεργημένος, ευγενής και βαθιά αγαπητός στον χώρο του θεάτρου. Συνεργάστηκε με τα μεγαλύτερα ονόματα της εποχής, ανέδειξε νέους καλλιτέχνες και υπηρέτησε την τέχνη με αξιοπρέπεια και σεβασμό μέχρι το τέλος της ζωής του. Ακόμη και οι συνάδελφοί του μιλούσαν για έναν άνθρωπο σπάνιας ποιότητας, γεμάτο ήθος και ανθρωπιά.

Όταν έφυγε από τη ζωή, στις 4 Ιουνίου 2001, το κοινό αποχαιρέτησε όχι μόνο έναν μεγάλο ηθοποιό αλλά και έναν αληθινό κύριο της τέχνης. Και ίσως τίποτα δεν θα μπορούσε να τον αποχαιρετήσει καλύτερα από την επιγραφή που ο ίδιος είχε ζητήσει να γραφτεί πάνω στον τάφο του:
«Με συγχωρείτε κυρίες μου, που δεν μπορώ να σηκωθώ».
Μια φράση γεμάτη χιούμορ, λεπτότητα και αξιοπρέπεια... ακριβώς όπως ήταν ο ίδιος.

Η αποκάλυψη της Φόνσου για τον Ηλιόπουλο: Δεν το βγάλαμε και με μία σημαία, αλλά…

Ντίνος Πικροδημήτρης: Αυτός είναι ο εγγονός του Ντίνου Ηλιόπουλου & είχε παίξει στις... Ψυχοκόρες!

Χίλντα Ηλιοπούλου: H ανάρτηση για τα 24 χρόνια από τον θάνατο του πατέρα της & ο ηθοποιός γιος της