Δήμητρα Δερζέκου: «Αν συναντούσα την Αλίκη Βουγιουκλάκη θα της έλεγα ένα μεγάλο ''ευχαριστώ''»
Η Δήμητρα Δερζέκου κατάφερε να ξεχωρίσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μέσα από μια ιδιαίτερη και ευρηματική προσέγγιση: δίνοντας νέα ζωή στις αξέχαστες ηρωίδες της Αλίκης Βουγιουκλάκη.
Με αγάπη για τον ελληνικό κινηματογράφο, χιούμορ και σύγχρονη ματιά, μεταφέρει τους εμβληματικούς χαρακτήρες της μεγάλης σταρ στο σήμερα, δημιουργώντας βίντεο που κερδίζουν καθημερινά το ενδιαφέρον του κοινού. Στη συνέντευξή της στο Gala μιλά για τη σχέση της με την Αλίκη, την υποκριτική, αλλά και το πώς γεννήθηκε μια ιδέα που εξελίχθηκε σε έναν ξεχωριστό τρόπο καλλιτεχνικής έκφρασης.
«Ήταν μαχήτρια. Έζησα την ανθρώπινη πλευρά της»: Ο γιατρός της Αλίκης Βουγιουκλάκη αποκαλύπτει
G.: Φαντάζομαι πως θα προϋπήρχε και θαυμασμός. Πώς το ανακαλύψατε και αποφασίσατε να το εξελίξετε;
Α.Δ.: Όχι απλώς θαυμασμός. Μεγάλη λατρεία. Το ίδιο και η τάση προς τη μίμηση της Αλίκης από τόσο μικρή ηλικία, που πλέον δεν θυμάμαι με βεβαιότητα πότε ακριβώς ξεκίνησε. Τα χρόνια πέρασαν και, όταν μπήκα επαγγελματικά στον χώρο της υποκριτικής, άρχισε να με απασχολεί, μαζί με όλα τα υπόλοιπα, το πώς θα βρω έναν τρόπο να ακουστούν τα δικά μου κείμενα και οι δικές μου σκέψεις.
Για αρκετό καιρό δίσταζα ή, καλύτερα, το είχα αφήσει στην άκρη. Μέχρι που κάποια στιγμή σκέφτηκα ότι οι κινηματογραφικές ηρωίδες της Αλίκης, τόσο αναγνωρίσιμες και ταυτόχρονα τόσο κόντρα σε μια εποχή που ακόμη προσπαθώ να αποκωδικοποιήσω, ίσως να ήταν το ιδανικό όχημα για να εκφράσω όσα ήθελα να πω και να τραβήξω το ενδιαφέρον του κοινού.
Τα social media, τα οποία κάποτε υποτιμούσα και δεν χρησιμοποιούσα ιδιαίτερα, μου έδωσαν τελικά ένα άμεσο βήμα επικοινωνίας με τον κόσμο. Και αυτό άλλαξε πολλά.
G.: Αν τη βλέπατε τώρα, τι θα της λέγατε;
Α.Δ.: Νομίζω πως θα έχανα τα λόγια μου. Αν, όμως, κατάφερνα να της πω κάτι, θα ήταν ένα μεγάλο «ευχαριστώ». Γιατί είναι ίσως ο πρώτος και σημαντικότερος λόγος που, από πολύ μικρή ηλικία, είχα ξεκαθαρίσει μέσα μου τι ήθελα να γίνω όταν μεγαλώσω.
G.: Και τι πιστεύετε πως θα σας έλεγε;
Α.Δ.: Σίγουρα ξέρω τι δεν θα ήθελα να μου πει: «Πήγαινε, κοριτσάκι μου, στο σπίτι σου, δεν κάνεις για ηθοποιός».
G.: Από ανθρώπους που την είχαν γνωρίσει, τι έχετε ακούσει για την Αλίκη που σας έκανε μεγάλη εντύπωση;
Α.Δ.: Το πόσο σκληρά εργαζόταν. Άνθρωποι που συνεργάστηκαν μαζί της μιλούν για έναν άνθρωπο με τρομερή πειθαρχία, που δεν άφηνε το παραμικρό στην τύχη.
G.: Άλλοι μίμοι της Αλίκης Βουγιουκλάκη σάς έχουν προσεγγίσει καθόλου; Τους κλέψατε έναν χαρακτήρα.
Α.Δ.: Δεν με έχουν προσεγγίσει και, ειλικρινά, δεν θεωρώ ότι πιστεύουν πως τους κλέβω κάποιον χαρακτήρα. Υπάρχουν σπουδαίοι καλλιτέχνες που μιμούνται την Αλίκη και το κάνουν εξαιρετικά. Εγώ δεν μπήκα σε αυτή τη διαδικασία για να γίνω σωσίας της.
Θεωρώ ότι η προσέγγιση κάθε καλλιτέχνη είναι διαφορετική. Εμένα με ενδιαφέρει η κινηματογραφική Αλίκη. Οι ηρωίδες που ενσάρκωσε και ο τρόπος με τον οποίο αυτές συνομιλούν ή συγκρούονται με τη σημερινή πραγματικότητα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία προσπαθώ να προσθέσω τη δική μου ματιά.
G.: Έχετε αισθανθεί ότι χάνετε τον εαυτό σας μπαίνοντας τόσο συχνά σε αυτόν τον ρόλο;
Α.Δ.: Γι’ αυτό ακριβώς έγινα ηθοποιός. Για να μπορώ να μπαίνω και να βγαίνω από ρόλους. Να αφήνομαι και να χάνομαι μέσα σε έναν χαρακτήρα και έπειτα να επιστρέφω στη δική μου ζωή. Αυτό συμβαίνει με κάθε ρόλο που υποδύομαι, όχι μόνο με την Αλίκη.
