Ματίνα Νικολάου: «Ο χρόνος με τον γιο μου είναι το πιο πολύτιμο» – Οι ενοχές & οι δυσκολίες
Η Ματίνα Νικολάου παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο ένθετο «Enjoy» και τη δημοσιογράφο Μαρία Ανδρέου, μιλώντας ανοιχτά για τη μητρότητα, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στο μεγάλωμα του μοναχογιού της Παναγιώτη, αλλά και τις ενοχές που ένιωθε όταν οι επαγγελματικές της υποχρεώσεις την κρατούσαν μακριά από το σπίτι.
Η ηθοποιός αναφέρθηκε αρχικά στον ρόλο που είχε η μητέρα της στη διαμόρφωση της καθημερινότητας του γιου της, καθώς, όπως παραδέχθηκε, σε μεγάλο βαθμό το μεγάλωμά του στηρίχθηκε στη βοήθειά της.
Αντίο στη «Γη της ελιάς» με ένα συγκινητικό αφιέρωμα-φόρο τιμής στον Νίκο Γαλανό
.png?t=RJp_EKclN1i0b7eQSNTTQw)
«Ο Παναγιώτης μεγάλωσε σε μεγάλο βαθμό με τη γιαγιά του, επειδή εγώ εργαζόμουν συνεχώς. Της οφείλω πολλά γι’ αυτό».
Στη συνέχεια μίλησε για τις δυσκολίες των χρόνων εκείνων, εξηγώντας πως οι απαιτητικοί ρυθμοί εργασίας δημιούργησαν αποστάσεις, τις οποίες ωστόσο προσπάθησε να καλύψει αργότερα.
Παράλληλα, τόνισε τη σημασία που έχει για εκείνη η ποιότητα του χρόνου που αφιερώνει ένας γονιός στο παιδί του, ανεξάρτητα από τις επαγγελματικές συνθήκες.
«Όταν δούλευα πολύ, δημιουργήθηκαν κάποια κενά ανάμεσα σε εμένα και στον Παναγιώτη. Πιστεύω όμως ότι αργότερα κατάφερα να τα καλύψω. Το πιο πολύτιμο πράγμα που μπορείς να δώσεις σε ένα παιδί δεν είναι τα χρήματα, αλλά ο χρόνος σου. Ο χρόνος δημιουργεί σύνδεση, αναμνήσεις και σχέσεις ζωής».
Η ηθοποιός στάθηκε επίσης στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε την εφηβεία του γιου της, σημειώνοντας πως δεν άσκησε πίεση και σεβόταν τις επιλογές και τις κλίσεις του.
Σε πιο προσωπικό τόνο, δεν δίστασε να μιλήσει για τις ενοχές που τη συνόδευαν όταν έλειπε από το σπίτι λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων, τονίζοντας όμως πως η εργασία ήταν αναγκαία αλλά και δημιουργική ανάγκη για την ίδια.
«Ναι. Τύψεις, πες το όπως θες. Αλλά έπρεπε να ζήσουμε. Εργάστηκα παντού. Και ως ηθοποιός και ως τραγουδίστρια και ως παρουσιάστρια και ως καθηγήτρια. Δεν είχα την πολυτέλεια να κάτσω στο σπίτι, να μην εργάζομαι και να αφοσιωθώ στην ανατροφή του Παναγιώτη. Κάποιος έπρεπε να εργαστεί. Αλλά και από την άλλη μεριά, ήθελα κι εγώ να δημιουργήσω μέσα από τη δουλειά μου. Γιατί η δουλειά δεν είναι μόνο λεφτά, είναι και έκφραση δημιουργίας».
