Αλέκος Συσσοβίτης: «Είμαι 62 χρόνων... Φυσικά δεν είμαι ζεν πρεμιέ και το αποδέχομαι»
Ο Αλέκος Συσσοβίτης μιλά για τους χαρακτήρες που έχει υποδυθεί, τις αντιφάσεις της ανθρώπινης φύσης και τον τρόπο με τον οποίο ένας ηθοποιός αναζητά την αλήθεια πίσω από κάθε ρόλο.
Με αφορμή τις πρόσφατες τηλεοπτικές και θεατρικές του παρουσίες, αναφέρεται στη δύναμη των σύνθετων χαρακτήρων, σε όσα κρατά από τις ερμηνείες του, αλλά και στη σχέση ανάμεσα στην τέχνη και την εποχή στην οποία ζούμε.
Συσσοβίτης: «Πριν το “Είσαι το Ταίρι Μου” ήμουν φορτωμένος με δανεικά, κλείστηκα στο σπίτι...»

– Στο «Πόρτο Λεόνε» σας είδαμε σε έναν διαφορετικό χαρακτήρα.
Όλοι είναι διαφορετικοί χαρακτήρες από εμάς τους ίδιους. Για να παίξεις τον εαυτό σου πρέπει να παίξεις την ιστορία σου. Τίποτα άλλο.
Κανένας ηθοποιός που έχουμε δει και έχουμε θαυμάσει δεν παίζει μόνο έναν χαρακτήρα. Ο Καπετανάκος ήταν πολύπλοκος. Δηλαδή είχε μια υψηλή ηθική, δεν πρόδιδε την οικογένειά του και την ίδια στιγμή ήταν αρχηγός της νύχτας. Πολύ αντιφατικά.
Ποιος μας είπε ότι δεν έχει συναισθήματα ακόμα και ο Τρομπ; Η ανθρώπινη φύση καταγράφεται από τους ισχυρούς χαρακτήρες, γιατί έτσι βλέπουμε σε υπερμεγέθυνση τι κατοικεί μέσα μας.
Μέσα μας κατοικεί και ο διάβολος και ο άγγελος. Δεν κατοικεί ένα από τα δύο. Και όσο προσπαθούμε να καταπατήσουμε το ένα από τα δύο, τόσο μεγαλύτερη είναι η σύγκρουση και η αμηχανία.
Επίσης, για μένα, η συμπεριφορά μας πλάθεται από τις εξελίξεις των καιρών που ζούμε. Όλοι μας –και οι πολίτες και οι καλλιτέχνες– καταγράφουμε τα των καιρών.
Οι εποχές θεωρούν τις συμπεριφορές μας. Οι ιδιοσυγκρασίες αλλάζουν ανάλογα με τις εποχές. Δεν είμαστε οι ίδιοι άνθρωποι με τους γονείς μας, ούτε οι γονείς μας με τους παππούδες μας.
– Τι κρατάτε από τους ρόλους σας;
Κατ’ αρχάς κρατάω την εμπειρία. Δεν είναι αναγκαίο, σώνει και καλά, να μαθαίνουμε κάτι από τους χαρακτήρες που κάνουμε.
– Ακόμα φέρετε την ταμπέλα του ωραίου; Παλαιότερα ήσασταν ο ζεν πρεμιέ.
Τώρα προσπαθώ να μείνω ζεν (δηλαδή νέος) στο μυαλό μου. Είμαι 62 χρόνων... Φυσικά δεν είμαι ζεν και το αποδέχομαι, αλλά φροντίζω τον εαυτό μου. Από τη στιγμή που το κάνω, γιατί να μη δέχομαι και τα εύσημα;
– Πώς σας φαίνεται ότι σας βλέπουν γοητευτικό ακόμη και όταν υποδύεστε τον κακό;
Ποιος μας είπε ότι οι κακοί δεν είναι γοητευτικοί;
– Θα μένατε μόνιμα στην περιφέρεια;
Όταν υπάρχουν περίοδοι αναδουλειάς στην Αθήνα, το σκέφτομαι, αλλά όχι. Και στα χωριά θα ήθελα να πηγαίνω μια περίοδο, αλλά περνάω πολύ καλά στην Αθήνα. Και για τη Θεσσαλονίκη, που το σκέφτομαι πολλές φορές, δεν με καλύπτει στον βαθμό που θα ήθελα. Λατρεύω το αττικό κλίμα, είμαι πολύ εξαρτημένος από τον καιρό εδώ, ενώ δεν είμαι καθόλου εξαρτημένος από τον καιρό στη Θεσσαλονίκη.
Πηγή: Real