Γιάννης Παπαμιχαήλ: «Μάνα εκείνη η εικόνα δεν έσβησε ποτέ από τη μνήμη μου»
Τριάντα ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ημέρα που η αγαπημένη Αλίκη Βουγιουκλάκη πέρασε στην αιωνιότητα, αφήνοντας πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην καρδιά των δικών της ανθρώπων αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας.
Για τον γιο της, Γιάννη Παπαμιχαήλ, ο χρόνος μοιάζει να σταμάτησε σε εκείνο το πρωινό, όταν η μητέρα του έκλεισε για πάντα τα μάτια της.
«Υπήρξε μια από τις αγαπημένες της μητέρας μου» - Το αντίο του Γιάννη Παπαμιχαήλ στη Μαίρη Λίντα
Σε μια βαθιά εξομολόγηση ψυχής μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, αποφάσισε να μοιραστεί με τον κόσμο τις πιο προσωπικές, τις πιο δύσκολες αλλά και τις πιο τρυφερές στιγμές που κρατούσε κλειδωμένες μέσα του όλα αυτά τα χρόνια.
Με λόγια που ξεχειλίζουν από αγάπη, πόνο και νοσταλγία, περιέγραψε τη συγκλονιστική στιγμή του αποχωρισμού, μια εικόνα που δεν έσβησε ποτέ από τη μνήμη του και τον συντροφεύει σε κάθε του βήμα.
Παράλληλα, θέλοντας να τιμήσει τη μνήμη της με τον πιο αγνό τρόπο, έφερε στο φως μια σπάνια, ξεχασμένη καλοκαιρινή τους φωτογραφία από τον Θεολόγο. Ήταν μια στιγμή δική τους, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, τους δημοσιογράφους και τα περιοδικά, μια απόδειξη της αληθινής σχέσης μάνας και γιου...
«Σαν σήμερα πριν από τριάντα χρόνια, λίγο μετά τις δέκα το πρωί, έκλεισες τα μάτια σου για τελευταία φορά, έγινε μπροστά μου και ενώ το περίμενα συνέχιζα να σου λέω σήκω, ξύπνα μη φεύγεις μη με αφήνεις μόνο. Σήμερα νιώθω πως ήρθε η στιγμή να μοιραστώ για πρώτη φορά αυτή τη στιγμή που κράτησα μόνο μέσα μου όλα αυτά τα χρόνια.
Μάνα, εκείνη η εικόνα δεν έσβησε ποτέ από τη μνήμη μου. Με συνοδεύει κάθε μέρα της ζωής μου και θα με συνοδεύει για πάντα. Τριάντα χρόνια πέρασαν, όμως τίποτα δεν μπορεί να μικρύνει την απουσία σου ούτε την αγάπη που νιώθω για σένα.
Σήμερα σε θυμάμαι με την ίδια συγκίνηση, σαν να ήταν όλα μόλις χθες. Και τις προάλλες που έψαχνα στο γραφείο μου βρήκα αυτή τη φωτογραφία που είχα ξεχάσει ότι υπήρχε, ήταν οι δικές μας στιγμές που δεν μοιραζόσουν με τα περιοδικά και τους δημοσιογράφους. Σήμερα μοιράζομαι με όλους όσους σε αγαπούν και τους λείπεις αυτή την καλοκαιρινή φωτογραφία μας από τον Θεολόγο.
Ξεκουράσου, κανένας δε σε ξέχασε, ίσα ίσα έχει γίνει ακόμα περισσότερος ο κόσμος που σε θαυμάζει και σε αγαπάει και ακολουθούν και οι επόμενες γενιές.»
