Πηνελόπη Πλάκα: «Όταν δεν προλαβαίνεις να πάρεις μια ανάσα, πώς θα γίνεις καλύτερος άνθρωπος;»
Η Πηνελόπη Πλάκα μίλησε στο ένθετο Enjoy και τον δημοσιογράφο Ηλία Μαραβέγια για την περίοδο κατά την οποία επέλεξε να απέχει για δύο χρόνια από τα καλλιτεχνικά, αλλά και για την ανάγκη να θέσει τον εαυτό της σε προτεραιότητα.
Η ηθοποιός αναφέρθηκε στις δυσκολίες μιας τέτοιας απόφασης, στους εξαντλητικούς ρυθμούς της καθημερινότητας, αλλά και σε όσα αποκόμισε από τις συζητήσεις της με μεγαλύτερους ανθρώπους κατά τη διάρκεια της ταξιδιωτικής εκπομπής «Χωρίς πυξίδα» στην ΕΡΤ.
Τόλης Παπαδημητρίου για Πηνελόπη Πλάκα: «Ο καθένας λέει ό,τι θέλει. Δεν θα πω κάτι για αυτό»
Instagram / pinelopiplaka
Κάποια στιγμή απείχες για δυο χρόνια από τα καλλιτεχνικά και έκανες ψυχοθεραπεία. Ήταν δύσκολη απόφαση; Με την έννοια ότι σε αυτή τη δουλειά όλα κινούνται τόσο γρήγορα, που αν δεν δηλώσεις παρουσία είναι πιθανό να ξεχαστείς.
Φυσικά. Θα ήταν δύσκολη απόφαση για οποιοδήποτε, όχι μόνο για μένα. Δεν θέλει και πολύ να βρεθείς εκτός. Βέβαια, δεν έκανα ψυχοθεραπεία μόνο εκείνα τα δυο χρόνια. Έχω κάνει και σε άλλες περιόδους της ζωής μου. Εκεί, όμως, συνειδητοποίησα ότι χρειαζόταν να είμαι πιο σοβαρή απέναντι στον εαυτό μου. Να βάζω όρια, να λέω “στοπ” σε πράγματα που με ενοχλούν ή που δεν μου ταιριάζουν.
Σκέφτηκα ότι, αφού μπορούσα να το υποστηρίξω οικονομικά, δεν είχα κανέναν λόγο να μην το κάνω. Δεν είχα τίποτα να χάσω. Ζούμε σε μια κοινωνία που τρέχει διαρκώς και δεν σε αφήνει να χαρείς, να χαμογελάσεις, να πιείς έναν καφέ με τον φίλο σου. Οι ρυθμοί είναι εξαντλητικοί. Πρέπει να ξυπνήσεις, να πας στη δουλειά, στο σούπερ μάρκετ, να πάρεις το παιδί από το σχολείο, να γυρίσεις σπίτι, να κάνεις δουλειές, να αφιερώσεις χρόνο στον σύντροφο σου, να ανταποκριθείς σε όλους τους ρόλους σου.
Όλα είναι τόσο ασφυκτικά. Όταν δεν προλαβαίνεις να πάρεις μια ανάσα, πώς θα γίνεις καλύτερος άνθρωπος; Πώς θα σκεφτείς τι δεν σου κάνει καλό, ώστε να το αλλάξεις; Πέρυσι έκανα την ταξιδιωτική εκπομπή “Χωρίς πυξίδα” στην ΕΡΤ και είχα την ευκαιρία να μιλήσω με μεγαλύτερους ανθρώπους στα νησιά. Αυτό που κράτησα από όλους ήταν η σοφία τους. Σχεδόν όλοι μου έλεγαν το ίδιο. “Μην αφήνεις τον χρόνο να περνάει ζήσε τη στιγμή. Εμείς κάναμε λάθη”. Αυτή η φράση μου έμεινε.
