Γεράσιμος Γεννατάς: «Πρέπει να κοιτάμε τα πράγματα στην ουσία τους, βαθιά στα μάτια»

Ο Γεράσιμος Γεννατάς μίλησε, σε συνέντευξή του, για τον ρόλο του και πώς προσέγγισε αυτή την τόσο σημαντική προσωπικότητα της μουσικής.

Πώς σου φαίνεται που κρατάς το μπουζούκι του αξέχαστου Μανώλη Χιώτη στη σκηνή του Ελληνικού Κόσμου;

Είναι μεγάλη η χαρά και η τιμή να έρχεσαι σε επαφή με την ιλιγγιώδη ζωή αυτού του ανθρώπου, γιατί πραγματικά κινήθηκε σε τρομακτικούς ρυθμούς που τα περιείχαν όλα: πολλές γοητευτικές αντιθέσεις και ομορφιές και ασχήμιες και χαρές και λύπες και πόνους και ευτυχία. Και ενώ κινήθηκε σε αυτόν τον εκρηκτικό ρυθμό τελείωσε και νωρίς. Έζησε μόνο 49 χρόνια και δεν είναι καταγεγραμμένο τόσο πολύ στη σκέψη μας. Προσωπικά είχα την εντύπωση ότι είχε πεθάνει πιο μεγάλος. Κακά τα ψέματα δεν μπορείς να υποδυθείς κάποιον άλλο, ποτέ δεν θα τον μάθεις τόσο καλά...Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι, με πολλή φροντίδα, να θέσεις την ύπαρξή σου, τη σκέψη σου, τη φαντασία σου στο να προτείνεις πράγματα, από τα οποία ο καθένας θα διαλέξει σκέψεις, συμπεριφορές στοιχεία της ψυχής αυτού του ανθρώπου, που θέλεις να επικοινωνήσεις στο κοινό. Γιατί αυτό είναι το θέατρο: μια επικοινωνία, ένα μοίρασμα σκέψεων. Αυτό κάνουμε εμείς με πολλή αγάπη και φροντίδα. Εδώ δεν ξέρουμε τον εαυτό μας τον διπλανό μας, δεν μπορούμε να ξέρουμε έναν άνθρωπο που έζησε σε μια άλλη εποχή - απλώς τον γυροφέρνουμε για να τον κατανοήσουμε. Το υλικό είναι πολύ, γιατί ήταν ένας άνθρωπος που κατοικούσε στο σύμπαν της μουσικής. Όλη του η ζωή, όλη του η ύπαρξη ήταν συνδεδεμένη με τη μουσική και με την πολλή δουλειά πάνω σε αυτό το αντικείμενο. Ήταν φτιαγμένος γι' αυτό, γι' αυτό ήταν και χαρούμενος.

Το «Manolis/Καρδιά σε τέσσερις χορδές» είναι ένα πρωτότυπο θεατρικό έργο της Ιόλης Ανδρεάδη και του Άρη Ασπρούλη. Πώς αποδεχθήκατε την πρόταση από αυτό το δίδυμο της επιτυχίας;

Θέλω να σταθώ στο ότι η Ιόλη και ο Άρης είναι δύο άνθρωποι με τους οποίους έχω συνεργαστεί σε άλλες επτά δουλειές και προσφάτως ήμασταν και στη Νέα Υόρκη για δεύτερη φορά, όπου παίξαμε τα έργα «Κόκκαλο» και «Genica: Ο πίδακας του αίματός μου», τα οποία παρουσιάστηκαν με μεγάλη επιτυχία στο θέατρο «The Tank». Εκεί έγινε η πρόταση να παίξω στο έργο. Εγώ προερχόμουν από έναν εξοντωτικό χειμώνα με παραστάσεις σε Αθήνα και Λάρισα και λόγω της εμπιστοσύνης, του τρόπου συνεργασίας και του σεβασμού που έχει αναπτυχθεί με την Ιόλη είπα «ναι, πάμε να το κάνουμε». Ο Άρης και η Ιόλη, όταν καταπιάνονται με κάτι, γράφουν ένα κείμενο που το πρώτο τους μέλημα είναι να πηγαίνει όχι στο περιτύλιγμα, αλλά βαθιά μέσα στην ψυχή και τη σκέψη αυτού που προσπαθούν να πλησιάσουν. Γιατί οτιδήποτε άλλο είναι λίγο. Πρέπει να κοιτάμε τα πράγματα στην ουσία τους, βαθιά στα μάτια, στη σκέψη και την ψυχή. Μόνο έτσι μπορούμε να επικοινωνήσουμε και μόνο έτσι έχει αξία. Έσκυψαν πάνω από την προσωπικότητα και τη ζωή του Μανώλη Χιώτη με σεβασμό και αγάπη. Σε αυτή την περιπέτεια είχαν βοηθό και αρωγό τον γιο του, Διαμαντή Χιώτη, ο οποίος, πολύ προσεκτικός με το υλικό της ζωής του πατέρα του, ήταν πολύ επιφυλακτικός στο προσφέρει να γίνει ένα τέτοιο έργο. Βλέποντας ο Διαμαντής και άλλες δουλειές της Ιόλης και του Άρη είπε: «Θα χαρώ πάρα πολύ η ζωή του πατέρα μου να έχει αυτή την αντιμετώπιση, είπε ο Γεράσιμος Γεννατάς στην εφημερίδα Relanews.

Διαβάστε επίσης:

Γεράσιμος Γεννατάς: «Μπορεί να έχουν μαζευτεί μετά το #metoo, αλλά, έχουν αλλάξει;»

Γεράσιμος Γεννατάς: «Με την τέχνη ξορκίζεις τους δαίμονές σου»

Γεράσιμος Γεννατάς: «Η απώλεια των γονιών μου με έχει επηρεάσει στον τρόπο που λειτουργώ ως μπαμπάς»