Συγκλονίζει η Τζένη Καζάκου: «Δεν με ενδιέφερε τίποτα, ούτε για τη ζωή ούτε για τον εαυτό μου»
Η Τζένη Καζάκου μιλά ανοιχτά για μια δύσκολη περίοδο της ζωής της, όταν ένιωσε πως είχε χάσει το ενδιαφέρον της ακόμη και για τον ίδιο της τον εαυτό.
Η ηθοποιός, μιλώντας στο περιοδικό ΟΚ! και τον Μιχάλη Ροδόπουλο, αναφέρεται στην απόφαση να απευθυνθεί σε ψυχοθεραπευτή, στα ψυχοσωματικά που εμφάνισε αλλά και στην απώλεια του παππού της, Φώτη, που υπήρξε για εκείνη ένας δεύτερος πατέρας.
Η εξομολόγηση της Καζάκου συγκινεί – «Φαίνεται σαν κάτι να κουβαλάω ε; Έχουν μια θλίψη τα μάτια μου»

Η ίδια περιγράφει με ειλικρίνεια τη στιγμή που κατάλαβε πως δεν μπορούσε πλέον να κρατά μέσα της όσα την απασχολούσαν, ενώ μιλά και για τον μεγαλύτερο φόβο της: την απώλεια των γονιών της.
Ποια ήταν η αφορμή που σε οδήγησε σε ψυχοθεραπευτή;
Είχα φτάσει σε μια κατάσταση όπου δεν με ενδιέφερε τίποτα, ούτε για τους γύρω μου ούτε για τη ζωή ούτε για τον εαυτό μου. Για χρόνια κράταγα μέσα μου πράγματα και, κάποια στιγμή, άρχισαν σιγά σιγά να σκάνε. Έβγαλα διάφορα ψυχοσωματικά και τότε συνειδητοποίησα ότι κάτι δεν πάει καλά με μένα.
Ποιος είναι ο μεγαλύτερος σου φόβος;
Ο μεγαλύτερος μου φόβος είναι να χάσω τη μαμά και τον μπαμπά μου. Ενώ δεν μεγάλωσα σε μια κλασική οικογένεια, με τα καθιερωμένα κυριακάτικα τραπέζια και όλα τα υπόλοιπα, έχω πολύ πιο μεγάλη σύνδεση με τους γονείς μου. Αυτό το τατουάζ, εδώ στο χέρι μου, ένα τριαντάφυλλο με την ημερομηνία που “έφυγε”, ήταν το πρώτο που χτύπησα και είναι για τον παππού μου, τον Φώτη, τον πατέρα της μαμάς μου.
Ήταν σαν δεύτερος μπαμπάς μου, η πρώτη απώλεια που είχα στη ζωή μου. Όταν τον έχασα, συνειδητοποίησα πόσο μικρή είναι η ζωή και πόσο σημαντικό είναι να λες – τώρα που μπορείς και όχι αύριο ή μεθαύριο – “σ’ αγαπώ”, “μου λείπεις”, “καληνύχτα.