Παπούλια: Σε αυτή τη ζωή έχω έρθει για να μάθω να μην ξέρω τίποτα, γιατί, ξέροντας, χάνω το ταξίδι

Η Εβελίνα Παπούλια μιλά για τη Μαρίνα Κουντουράτου, για την αγάπη του κοινού, αλλά και για την ανάγκη να συμφιλιωνόμαστε με τις αλλαγές, να ακούμε τον εαυτό μας και να αποδεχόμαστε πως η ζωή δεν είναι μια διαδρομή που μπορούμε πάντα να γνωρίζουμε εκ των προτέρων.

Θα αναγνώριζες την Εβελίνα Παπούλια σε αυτή τη φωτογραφία; Η ανάρτηση και το μήνυμα με αποδέκτες

Η μεγάλη αναγνωρισιμότητα ήρθε χάρη στην τρομερή επιτυχία των «Δύο ξένων». Το ότι σχεδόν 30 χρόνια μετά μιλάμε για τη Μαρίνα Κουντουράτου σε κουράζει ή το αντιλαμβάνεσαι ως λογικό για μια διαχρονική επιτυχία που την ανακαλύπτει και το νεότερο κοινό;

Ήμασταν τυχεροί και υπέροχοι στους ρόλους μας! Γιατί είχαμε φτιάξει ρόλους. Κανείς δεν ήταν ο χαρακτήρας του. Τώρα, που είμαι αποστασιοποιημένη, αντιλαμβάνομαι πόση δουλειά και προσπάθεια είχε γίνει απ’ όλους μας. Τότε δεν καταλάβαινα τι γινόταν. Ήταν ένα παζλ που όλα τα κομμάτια είχαν μπει σωστά. Δεν γυρίζω ποτέ την πλάτη σε αυτά που έχω κάνει. Αν δεν κουράζει το κοινό η σειρά αυτή, γιατί να κουράσει εμένα; Αντιθέτως, είμαι περήφανη. Ήμουν ένα κορίτσι 27 χρόνων που είχε δώσει όλο της το είναι στη δουλειά αυτή. Τι πιο όμορφο από αυτό, να σου το επιστρέφει το κοινό με τόση αγάπη, θαυμασμό και εκτίμηση!

Ποια είναι η σχέση σου με την έννοια του χρόνου; Πώς έχει διαμορφωθεί χάρη στην επαφή σου με τη γιόγκα;

Με τον χρόνο τα πάω πολύ καλά. Δεν τον ανταγωνίζομαι. Συμβαδίζω. Θέλω το όχημα που είναι το σώμα μου να το διατηρήσω όσο καλύτερα μπορώ, χωρίς να αποζητώ το σώμα που είχα στα 20 χρόνια μου. Η γιόγκα με κρατάει υγιή, ψυχικά και σωματικά. Τα πάντα είναι ισορροπία.

Διδάσκεις Yoga Dance Choreography. Πώς συνέδεσες τη γιόγκα με τον χορό και ποια χαρακτηριστικά έχει η μείξη τους;

Ο χορός για μένα είναι η ανώτερη μορφή τέχνης. Η γιόγκα έχει βασικές θέσεις χορού που στην εξέλιξή της μπορεί να γίνει χορός. Ένας άνθρωπος που δεν χορεύει, με αυτή την τεχνική, νιώθει πως δίνει τη δυνατότητα στον εαυτό του να έρθει σε επαφή με κάτι που ενδεχομένως δεν ήξερε ότι μπορεί να το κάνει. Είναι η προσπάθεια συνάντησης με τα αληθινά θέλω μας, μια διαδικασία που δεν τελειώνει ποτέ.

Κάποια στιγμή στη ζωή σου είπες: «Ξέρω ποια είμαι, τι χρειάζομαι, ξέρω πού θέλω να πάω»;

Άκουγα την καρδιά μου. Ήξερα τι ήθελα και το διαμόρφωνα, αλλά… όταν ο Θεός ήθελε να με πάει στο δικό του δρόμο, μου έστελνε κάτι που εκείνη τη στιγμή ήταν τραγικό για εμένα, αλλά με έβαζε να δω τις εναλλακτικές μου, με ανάγκαζε να προσαρμοστώ, να δυναμώσω και να ξαναρχίσω, έτσι ώστε ψυχικά να πάρω τα μαθήματά μου.

Νιώθω πως σε αυτή τη ζωή έχω έρθει για να μάθω να μην ξέρω τίποτα, γιατί, ξέροντας, χάνω το ταξίδι! Για να μάθω πως η τελειότητα και η ατέλεια είναι θεϊκές, και γι’ αυτό δεν τις αποζητώ στους άλλους. Ότι όλα είναι θεϊκά και, για να το κατανοώ, οφείλω σε κάθε φάση της ζωής μου να χαίρομαι και να ευγνωμονώ το καθετί.

Πηγή Marie Claire

Εβελίνα Παπούλια: Η μεταφυσική εμπειρία που την συγκλόνισε – «Πέθανα στον ύπνο μου... Είδα ένα φως»

Εβελίνα Παπούλια: «Το σενάριο του Σ' αγαπώ Μ' αγαπάς ήταν χάλια - Το απορρίψαμε πάρα πολλοί»

Εβελίνα Παπούλια για «Δυο Ξένους»: «Είχα κατάθλιψη τότε, μου στέρησε την ελευθερία μου»