Βισκαδουράκης: «Πριν την κηδεία μίλαγα με τη Βάσω Μαζωνάκη στις 2 το πρωί... Μου έλεγε για...»
Στην εκπομπή «Σαββατοκύριακο με τον Μάνεση» βρέθηκε σήμερα (3/10) το πρωί ο Θανάσης Βισκαδουράκης, μιλώντας μεταξύ άλλων για τον Γιώργο Μαζωνάκη και τη σχέση που έχει αναπτύξει με την οικογένειά του.
Ο ηθοποιός αναφέρθηκε στην αδελφή του τραγουδιστή, Βάσω Μαζωνάκη, με την οποία επικοινώνησε τηλεφωνικά πριν από την κηδεία, ενώ περιέγραψε και την εικόνα που αντίκρισε εκεί, όταν πλήθος κόσμου έσπευσε να αποχαιρετήσει τον αγαπημένο καλλιτέχνη.
Συγκινεί η Μαρία Μαζωνάκη: Η πρώτη ανάρτηση με μαύρο φόντο για τον ξαφνικό χαμό του αδελφού της
Παράλληλα, θυμήθηκε την πρώτη γνωριμία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη, όταν εκείνος ήταν ακόμη ένας νεαρός τραγουδιστής που έκανε τα πρώτα του βήματα. Όπως είπε, είχε ξεχωρίσει από τότε τόσο για την εμφάνισή του όσο και για τη χαρακτηριστική μπάσα φωνή του.
«Πριν την κηδεία μίλαγα με τη Βάσω Μαζωνάκη στις 2 το πρωί, την αδερφή του. Μου έλεγε για την αγάπη του κοινού. Την έπαιρναν τηλέφωνο ότι καταφθάνουν πούλμαν. Ξέρεις τώρα, εγώ επειδή πήγα στην κηδεία δεν περίμενα αυτή την αγάπη του κόσμου. Ξέρεις τι; Τον αγαπήσαμε τώρα πιο πολύ γιατί οι στίχοι του ήταν τόσο δυνατοί. Εκπροσωπούσαν και τον ίδιο. Και έβλεπα στην κηδεία ήταν όλοι, ρε παιδί μου.
Γιατί ένας μεγάλος ροκ σταρ, ένας ατίθασος, ωραίος καλλιτέχνης, μοναχικός στην πορεία, δηλαδή αυτό που έφτιαξε. Εμείς οι καλλιτέχνες καταλαβαίνουμε. Το έφτιαξε μόνος του το οικοδόμημα που λέγεται Μαζωνάκης. Εγώ τότε δούλευα στο Διογένης Palace, όταν ήρθε το ’93 νομίζω, ήρθε πιτσιρικάς από την Πάτρα. Είδα ένα παιδάκι όμορφο, με τα γαλανά μάτια, έτσι ατίθασος, νέος, ωραίος και με μια μπάσα φωνή, ενώ το κορμί του ήταν σαν κι εμένα.
Η φωνή του ήταν μπάσα. Και από τότε ο Γιώργος κάθε χρόνο όλο και πιο ψηλά, όλο και πιο ψηλά. Και συνειδητοποιώ τώρα ότι ο κόσμος τον αγαπάει. Δεν περνάω από σπίτι παιδιά, είτε στα μαγαζιά να ακούω κάθε μέρα τραγούδια του Μαζωνάκη. Δηλαδή είναι απίστευτο. Έχει φύγει ο άνθρωπος και ακόμα το όνομά του παίζεται» ανέφερε ο Θανάσης Βισκαδουράκης.
