Θανάσης Κουρλαμπάς: Από τους σκοτεινούς ρόλους στις «Κουτσουπιές» και η κοινή υποκριτική αναζήτηση
Μια βαθιά εξομολόγηση για την καλλιτεχνική του πορεία και τις προκλήσεις της τηλεοπτικής επιστροφής.
Με αφορμή τη συμμετοχή του στη νέα κωμική σειρά «Κουτσουπιές» της ΕΡΤ, ο καταξιωμένος ηθοποιός Θανάσης Κουρλαμπάς παραχώρησε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη στη δημοσιογράφο Αλεξάνδρα Σκαράκη και το ένθετο «Οθόνη» της Καθημερινής.
«Η Ιδέα της Χρονιάς!» σε σκηνοθεσία Μαρκουλάκη στο Θέατρο Βρετάνια
Ο αγαπημένος πρωταγωνιστής, με την ειλικρίνεια που τον διακρίνει, μίλησε για τη μετάβαση από το δράμα στην κωμωδία, τη νέα άνθιση της ελληνικής μυθοπλασίας, αλλά και το γεγονός ότι η εσωτερική αναζήτηση για έναν ρόλο παραμένει ίδια, είτε πρόκειται για έναν φωτεινό χαρακτήρα είτε για τις πιο σκοτεινές προσωπικότητες που έχει ενσαρκώσει στο παρελθόν.
Έχετε υποδυθεί πολύ διαφορετικούς χαρακτήρες. Τι κάνει έναν ρόλο ενδιαφέροντα και τι είναι πιο δύσκολο για έναν ηθοποιό, να κάνει τον θεατή να γελάσει ή να συγκινηθεί;
Προσπαθώ κάθε φορά να καταλάβω την αλήθεια του χαρακτήρα και τι του συμβαίνει. Το σημαντικό είναι να μην τον κρίνεις με βάση τις δικές σου αξίες, αλλά να καταλάβεις γιατί είναι έτσι, γιατί μιλάει, πως κάθεται και γιατί κάνει αυτά που κάνει, είτε είναι θετικός είτε αρνητικός. Έχω παίξει και σκοτεινούς χαρακτήρες, η αναζήτηση είναι πάντα η ίδια: να βρεις την αλήθεια του ρόλου και να την κάνεις ζωντανή με τη φωνή, το σώμα και το συναίσθημα.
Η κωμωδία, πάντως, είναι ίσως πιο δύσκολη, γιατί το αποτέλεσμα είναι άμεσο. Όταν λες ένα αστείο ή δημιουργείς μια κωμική κατάσταση, πρέπει ο θεατής να γελάσει εκείνη τη στιγμή. Το αστείο πρέπει συνεχώς να πετυχαίνει τον στόχο του. Όταν λειτουργεί, όμως, είναι μαγικό.
Η ελληνική τηλεόραση έχει στραφεί ξανά δυναμικά στη μυθοπλασία. Τι έχει αλλάξει περισσότερο στη δουλειά του ηθοποιού;
Η ουσία της δουλειάς του ηθοποιού δεν έχει αλλάξει ιδιαίτερα. Υπάρχουν εξαιρετικοί ηθοποιοί αλλά και άνθρωποι πίσω από τις κάμερες, στα σενάρια και στην παραγωγή, που προσπαθούν να φτιάξουν καλύτερη μυθοπλασία. Μετά την κρίση, για περίπου οκτώ χρόνια, έγιναν ελάχιστες παραγωγές και κυριαρχούσε το εισαγόμενο προϊόν.
Τώρα η μυθοπλασία έχει ξαναβρεί τη θέση της. Οι συνθήκες παραμένουν δύσκολες, με απαιτητικά γυρίσματα και πιεστικά προγράμματα, αλλά δημιουργικά υπάρχει μεγάλη κινητικότητα. Το σύστημα “βράζει” αλλά βράζει δημιουργικά. Υπάρχει μια μεγάλη οικογένεια μυθοπλασίας και ο καθένας προσπαθεί να επικοινωνήσει με το δικό του κοινό.
