Σαν σήμερα: Το προσωπικό δράμα του Διονύση Παπαγιαννόπουλου-Το τροχαίο που σημάδεψε τη ζωή του 

Παρότι είχε αποδείξει ότι μπορούσε να σταθεί με την ίδια δύναμη και σε δραματικούς ρόλους –όπως στη θρυλική «Λόλα»– ο Παπαγιαννόπουλος ταυτίστηκε όσο λίγοι με το γέλιο. Στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 υπήρξε μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φυσιογνωμίες του ελληνικού κινηματογράφου, ο ηθοποιός που μπορούσε να μετατρέψει ακόμα και την πιο πικρή ατάκα σε αφορμή για χαμόγελο.

Πίσω όμως από τα φώτα και τις επιτυχίες, υπήρχε μια άλλη πλευρά της ζωής του, λιγότερο γνωστή. Το τροχαίο του 1978, στο οποίο χάθηκε μια ανθρώπινη ζωή, στάθηκε σημείο καμπής. Αν και δικαστικά αθωώθηκε και δεν του αποδόθηκε ποινική ευθύνη, για τον ίδιο τίποτα δεν ήταν πια το ίδιο. Η αθώωση δεν έφερε λύτρωση. Το βάρος εκείνης της ημέρας τον συνόδευε μέχρι το τέλος.

Με μάτια πλημμυρισμένα από δάκρυα - Η συγκλονιστική φωτο του Διονύση Παπαγιαννόπουλου

Άνθρωποι που τον έζησαν από κοντά μιλούσαν για έναν καλλιτέχνη που συνέχισε να σκορπίζει γέλιο στη σκηνή και στο πανί, αλλά στην προσωπική του ζωή έγινε πιο εσωστρεφής, πιο σιωπηλός. Δεν μιλούσε εύκολα για το δυστύχημα. Ήταν ένα κεφάλαιο που προτίμησε να κουβαλά μόνος του, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

Η ζωή του Διονύση Παπαγιαννόπουλου, άλλωστε, ήταν γεμάτη αντιθέσεις. Γεννημένος στις 12 Ιουλίου 1912 στο Διακοφτό, όγδοο παιδί μιας πολυμελούς και φτωχής οικογένειας, βρήκε νωρίς το δρόμο του προς την τέχνη χάρη σε έναν δάσκαλο που πίστεψε στο ταλέντο του και τον έβαλε για πρώτη φορά σε σχολική θεατρική παράσταση. Παρά τις αντιρρήσεις της οικογένειάς του, πήρε την απόφαση να φύγει για την Αθήνα και να σπουδάσει υποκριτική, σε μια εποχή που το επάγγελμα του ηθοποιού θεωρούνταν σχεδόν ντροπή.

Η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο έγινε ως ιππότης στον «Βασιλιά Ληρ», ενώ στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1947 στα «Παιδιά της Αθήνας». Στη συνέχεια, η πορεία του υπήρξε εντυπωσιακή: 133 ταινίες και 46 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στο θέατρο, δίπλα στους σημαντικότερους θιάσους της εποχής.

Πριν από όλα αυτά, όμως, υπήρξε και στρατιώτης. Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο πολέμησε ως έφεδρος υπολοχαγός στα βουνά της Αλβανίας, βιώνοντας σκηνές που τον σημάδεψαν για πάντα. Όπως είχε πει ο ίδιος, «στον πόλεμο παραφρονείς, αν θυμηθείς για μια στιγμή πού ήσουν πριν».

Ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος έμεινε στη συλλογική μνήμη ως ο άνθρωπος που χάρισε απλόχερα το γέλιο. Πίσω όμως από τον θρύλο της κωμωδίας, υπήρχε ένας άνθρωπος που έζησε με σιωπηλές πληγές και ένα βάρος που δεν έφυγε ποτέ — μια υπενθύμιση ότι, συχνά, οι πιο φωτεινοί ρόλοι κρύβουν τις πιο σκοτεινές προσωπικές ιστορίες.

Διαβάστε επίσης:

Το αληθινό χαστούκι του Παπαγιαννόπουλου στην Αρώνη που άφησε ιστορία στον ελληνικό κινηματογράφο

Κάτια Γκουλιώνη: Ο ρόλος στους Μαύρους Πίνακες, η ηλικία και η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου

Συγκλονίζει ο ανιψιός του Παπαγιαννόπουλου: «Τον έβγαλαν φωτό νεκρό, έκανα μήνυση αλλά...»