Βίκυ Λέανδρος: 77 χρόνια μιας ζωής σαν τραγούδι–Από τη Eurovision στις μεγαλύτερες σκηνές του κόσμου
Σήμερα, 23 Αυγούστου, με αφορμή τα 77α γενέθλιά της, η διαδρομή της Βίκυς Λέανδρος μοιάζει με ένα μεγάλο μουσικό ταξίδι που ξεκίνησε από ένα ελληνικό νησί και έφτασε μέχρι τις μεγαλύτερες σκηνές του κόσμου.
Μια διαδρομή γεμάτη τραγούδια, επιτυχίες, Eurovision, διεθνείς εμφανίσεις, προσωπικές δοκιμασίες αλλά και μια διαρκή ανάγκη να αναζητά νέους δρόμους.
Βίκυ Λέανδρος: «Δύο ώρες πριν εμφανιστώ στη Eurovision χτυπάει το τηλέφωνό μου. Ήταν ο εγγονός μου»
Η Βίκυ Λέανδρος γεννήθηκε το 1949 στην Κέρκυρα και το 1958 μετακόμισε με την οικογένειά της στο Αμβούργο. Οι γονείς της χώρισαν όταν εκείνη ήταν ακόμη παιδί και η Βίκυ μεγάλωσε έχοντας στο πλευρό της τον πατέρα της, Λέο Λέανδρο, ο οποίος έμελλε να παίξει καθοριστικό ρόλο στην καλλιτεχνική της πορεία.
Το πραγματικό της όνομα ήταν Βασιλική Παπαθανασίου, όμως για τις ανάγκες της γερμανικής μουσικής σκηνής υιοθέτησε το καλλιτεχνικό όνομα Βίκυ Λέανδρος, παίρνοντας το επώνυμο του πατέρα της. Εκείνος, παρότι είχε σπουδάσει νομικά και είχε φιλοδοξίες να ακολουθήσει πολιτική καριέρα στην Ελλάδα, επέλεξε τελικά τη μουσική. Έγινε τραγουδιστής και δημιουργός και, κυρίως, έγινε ο άνθρωπος που πίστεψε από νωρίς στο ταλέντο της κόρης του.
Mε τον πατέρα της Λεό Λέανδρος.
Η Βίκυ από μικρή ηλικία έκανε μαθήματα τραγουδιού, μπαλέτου και κιθάρας. Η καλλιτεχνική της εκπαίδευση δεν άργησε να μετατραπεί σε επαγγελματική πορεία. Το 1965 κυκλοφόρησε το πρώτο της single, «Messer, Gabel, Schere, Licht», το οποίο κατάφερε να μπει στα γερμανικά charts και να της ανοίξει τον δρόμο για το πρώτο της συμβόλαιο με τη Philips.
Η μεγάλη στιγμή, όμως, ήρθε δύο χρόνια αργότερα. Το 1967, σε ηλικία μόλις 17 ετών, εκπροσώπησε το Λουξεμβούργο στη Eurovision με το «L’Amour Est Bleu».
Μπορεί να κατέκτησε την τέταρτη θέση, όμως το τραγούδι εξελίχθηκε σε τεράστια διεθνή επιτυχία. Η ορχηστρική εκδοχή του Πολ Μοριά έφτασε μέχρι την κορυφή του αμερικανικού Billboard, όπου παρέμεινε για πέντε εβδομάδες. Μέσα σε λίγους μήνες, το όνομα της νεαρής Ελληνίδας τραγουδίστριας είχε ξεπεράσει τα ευρωπαϊκά σύνορα.
Η Βίκυ, ωστόσο, δεν είχε πει ακόμη την τελευταία της λέξη στη Eurovision.
Πέντε χρόνια αργότερα, το 1972, επέστρεψε στον διαγωνισμό, και πάλι για λογαριασμό του Λουξεμβούργου, αυτή τη φορά με το «Après toi». Το τραγούδι, σε σύνθεση του πατέρα της με το ψευδώνυμο Mario Panas, κέρδισε τον διαγωνισμό και έγινε ένα από τα μεγαλύτερα τραγούδια στην ιστορία της Eurovision.
Η επιτυχία ήταν παγκόσμια. Το «Après toi» κυκλοφόρησε σε πολλές γλώσσες, μεταξύ των οποίων ελληνικά, γερμανικά, αγγλικά, ιταλικά, ισπανικά και ιαπωνικά, και πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Η Βίκυ Λέανδρος είχε πλέον κατακτήσει όχι μόνο την Ευρώπη, αλλά και το διεθνές κοινό.
Η επιτυχία της Eurovision δεν αποτέλεσε, ωστόσο, το τέλος αλλά την αφετηρία για μια ακόμη μεγαλύτερη πορεία. Η Βίκυ συνέχισε να ηχογραφεί τραγούδια σε διαφορετικές γλώσσες, γεγονός που της επέτρεψε να επικοινωνεί με κοινά διαφορετικών χωρών και πολιτισμών. Έδωσε συναυλίες στη Νότια Αφρική, την Ασία, τη Λατινική Αμερική, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, μεταφέροντας τη φωνή και την ιδιαίτερη ερμηνεία της πολύ πέρα από τα ευρωπαϊκά σύνορα.
Το 1974 ήρθε ακόμη μία μεγάλη επιτυχία, το «Theo, wir fahr’n nach Lodz», που έγινε το μεγαλύτερο hit της στη Γερμανία. Το τραγούδι ανέβηκε στο Νο1 των charts και παρέμεινε για 18 εβδομάδες στο Top 10. Η επιτυχία του ήταν τέτοια ώστε η Βίκυ το ηχογράφησε και σε άλλες γλώσσες, αποδεικνύοντας για ακόμη μία φορά την ικανότητά της να προσαρμόζει τη μουσική της σε διαφορετικά ακροατήρια.
Έναν χρόνο αργότερα, το «Ich liebe das Leben» έγινε επίσης τεράστια επιτυχία και παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια του γερμανικού Schlager. Είναι ένα τραγούδι που, όπως και η ίδια η καλλιτέχνις, συνδέθηκε με τη χαρά της ζωής και την αισιοδοξία, παραμένοντας ζωντανό μέσα στον χρόνο.
Η Βίκυ Λέανδρος, όμως, δεν περιορίστηκε ποτέ στη μουσική. Όπως και ο πατέρας της, ασχολήθηκε και με την πολιτική και τα κοινά. Το 2006 ανέλαβε καθήκοντα αντιδημάρχου και συμβούλου Πολιτισμού στον Πειραιά, ενώ στο παρελθόν είχε δεχθεί προτάσεις για πολιτική δραστηριοποίηση και στη Γερμανία. Η πολιτιστική δημιουργία και η προσφορά στην κοινωνία αποτέλεσαν ένα ακόμη κεφάλαιο μιας ζωής που δεν χωρούσε εύκολα σε μία μόνο ιδιότητα.
Παράλληλα, η προσωπική της ζωή είχε τις δικές της δύσκολες σελίδες. Ο πρώτος της γάμος έληξε το 1984, ενώ η ίδια χρειάστηκε να δώσει μια σκληρή δικαστική μάχη για την επιμέλεια του γιου της, όταν ο πατέρας του τον πήρε στην Ελλάδα χωρίς τη συγκατάθεσή της. Η ίδια έχει χαρακτηρίσει εκείνη την περίοδο ως μία από τις πιο σκοτεινές στιγμές της ζωής της, μια δοκιμασία που την ανάγκασε να παλέψει για το παιδί της.
Αργότερα παντρεύτηκε τον βαρόνο Έννο φον Ρούφιν, με τον οποίο απέκτησε δύο κόρες. Ο γάμος τους ολοκληρώθηκε το 2005, όμως η οικογένεια παρέμεινε πάντοτε σημαντικό κομμάτι της ζωής της.
Και η Eurovision; Η σχέση της με τον διαγωνισμό παρέμεινε ζωντανή. Το 2006, σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά την πρώτη της εμφάνιση, επιχείρησε να διεκδικήσει για τρίτη φορά τη συμμετοχή της, αυτή τη φορά εκπροσωπώντας τη Γερμανία. Στον εθνικό τελικό έφτασε μέχρι την τρίτη θέση, χωρίς τελικά να επιστρέψει στη σκηνή της Eurovision.
Η ίδια, πάντως, ουδέποτε έκρυψε την αγάπη της για τον διαγωνισμό που σημάδεψε την καριέρα της. Για τη Βίκυ Λέανδρος, η Eurovision υπήρξε κάτι πολύ περισσότερο από έναν μουσικό διαγωνισμό. Ήταν η πόρτα που άνοιξε για να γνωρίσει ο κόσμος τη φωνή της και να της προσφέρει μια καριέρα που άντεξε στον χρόνο. Γι' αυτό και στον φετινό διαγωνισμό την είδαμε να τραγουδάει στη σκηνή της Eurovision ως επίτιμη καλεσμένη του φαντασμαγορικού σόου που είχαν ετοιμάσει οι διοργανωτές.
.jpg?t=azai_TMgI0XBg_FFdTD-OQ)
Instagram / vickyleandros.official
Σήμερα, στα 77 της χρόνια, η Βίκυ Λέανδρος παραμένει μια ξεχωριστή παρουσία. Μια καλλιτέχνις που κατάφερε να τραγουδήσει για την αγάπη σε πολλές γλώσσες και να κάνει τη φωνή της να ακουστεί σε κάθε γωνιά του κόσμου.
Από την Κέρκυρα στο Αμβούργο. Από τη Βασιλική Παπαθανασίου στη Βίκυ Λέανδρος. Από το «L’Amour Est Bleu» στο «Après toi». Από τη Eurovision στις μεγάλες διεθνείς σκηνές. Από τις προσωπικές δοκιμασίες στις μεγάλες νίκες.
Η ζωή της Βίκυς Λέανδρος μοιάζει με ένα τραγούδι που δεν τελειώνει ποτέ. Ένα τραγούδι που αλλάζει γλώσσες, χώρες και εποχές, αλλά κρατά πάντα την ίδια μελωδία: εκείνη μιας γυναίκας που κατάφερε να κάνει το ελληνικό της όνομα γνωστό σε ολόκληρο τον κόσμο.
