Νίκος Συρίγος: «Τι θυμάσαι από τον δεκάχρονο εαυτό σου;»
Χάνοντας την επαφή με το παιδί μέσα σου, χάνεις την επαφή και με το παιδί σου. Παγιδεύεσαι, φυλακίζεσαι στον κόσμο των μεγάλων.
Σε λίγες μέρες ανοίγουν τα σχολεία… Η Εύα είναι μεγάλη πια. Το αντιμετωπίζει ως ανάμνηση. Η Έλενα τα έχει βάψει μαύρα. Πρέπει να μπει πάλι σε αυτή τη ρουτίνα για 9 μήνες. Ζόρια. Προσπαθώ να της δώσω κουράγιο. Με όλα αυτά τα «μπαμπαδίστικα», τα κλασσικά, τα χιλιοειπωμένα. Δεν πιάνουν.
Σκέφτομαι ότι με τον covid, τα τελευταία δυο χρόνια, τα παιδιά πήγαιναν σχολείο (όταν πήγαιναν) σαν… χειρουργοί. Απολυμασμένοι, αποστειρωμένοι, από… γενικώς. Και κυρίως κρατώντας αποστάσεις. Από όλους. Το μόνο θετικό σε αυτή την ιστορία. Η απόσταση από τα αγόρια! Πάμε όμως παρακάτω γιατί δεν είναι αυτό το θέμα…
Διαβάστε περισσότερα στο Mothersblog.gr
