Έλλη Τρίγγου: Θα ήθελα να πιώ ένα κρασί με την Καρέζη και να την ακούω να μου αφηγείται ιστορίες
Η Τζένη Καρέζη παραμένει μια από τις πιο σημαντικές μορφές του ελληνικού κινηματογράφου και θεάτρου, με ερμηνείες που συνεχίζουν να εμπνέουν νέες γενιές ηθοποιών.
Σε αυτή τη συνέντευξη η Έλλη Τρίγγου μοιράζεται την προσωπική της σχέση με την ταινία «Λόλα», την προσέγγιση του ρόλου και τη σκέψη γύρω από τον κόσμο της Τρούμπας, αποκαλύπτοντας στιγμές που η ηρωίδα γίνεται κατανοητή όχι μόνο ως χαρακτήρας, αλλά και ως γυναίκα.
Έλλη Τρίγγου: «Έφτυσα αίμα, δουλειά ατελείωτη με τον εαυτό μου και συνεχίζεται»
Σας έχει επηρεάσει και σε ποιον βαθμό το βάρος της ερμηνείας της Τζένης Καρέζη στην κινηματογραφική «Λόλα»;
Η σχέση μου με τη θρυλική αυτή ταινία τελείωσε σχετικά σύντομα. Δηλαδή, την είδα μια φορά για να την ξαναθυμηθώ και αυτό ήταν. Ο σκηνοθέτης μάς ξεκαθάρισε από την αρχή ότι δεν θα επιχειρήσουμε να κάνουμε κάποια μίμηση. Θα εμπνευστούμε από το υλικό της φυσικά, αλλά θα φτιάξουμε μια παράσταση σημερινή, σύγχρονη αλλά και ταυτόχρονα άχρονη.

Για ποιους λόγους φαντάζεστε ότι θα ήθελε να σας γνωρίσει η Τζένη Καρέζη και για ποιους λόγους θα θέλατε να τη γνωρίσετε εσείς, αν γινόταν;
Θα ήθελα να πιω ένα κρασί με την Τζένη Καρέζη και να την ακούω να μου αφηγείται ποιητικές, επαναστατικές ιστορίες από την περίοδο που έκαναν πρόβες για το «Μεγάλο μας τσίρκο», για τις απαγορευμένες παραστάσεις μέχρι και το κατέβασμα του έργου από τη χούντα και τη σύλληψή τους. Αυτά τα γεγονότα έχουν γραφτεί στην Ιστορία της χώρας και του θεάτρου. Εκείνη ίσως θα ενδιαφερόταν να μάθει πώς είναι να ασκείς το επάγγελμα του ηθοποιού το 2025 στην Ελλάδα.
Υπήρξε κάποια στιγμή κατά την πρόβα ή και πριν, όταν μελετούσατε τον ρόλο, που κατανοήσατε τη Λόλα όχι μόνο ως ηρωίδα αλλά ως γυναίκα;
Κάθε στιγμή.

Διαβάζω πως, παλαιότερα, είχατε αναφερθεί στην έννοια της φροντίδας και της «μαμαδίστικης» πλευράς σας. Αυτή η πλευρά βοήθησε ή συγκρούστηκε με τη σκληρότητα του κόσμου της Τρούμπας;
Ο υπόκοσμος έχει τους δικούς του νόμους, κώδικες ηθικής πολύ αυστηρούς και σίγουρα γοητευτικούς, γι’ αυτό μελετάμε τέτοια έργα και τέτοιους κόσμους ξανά και ξανά. Οι άνθρωποι που ζουν εκτός κοινωνικού πλαισίου είναι κατά κανόνα άτομα πολύ τραυματισμένα. Το σκοτάδι και η παρανομία είναι το καταφύγιό τους, μια αλλοπρόσαλλη μορφή κοινότητας και οικογένειας. Όλο αυτό το σύστημα εμπεριέχει αδιανόητη σκληρότητα αλλά και διάχυτη τρυφερότητα. Οι σεξεργάτριες της Τρούμπας και όλου του κόσμου έχουν προσφέρει στοργή και παρηγοριά στους πιο αδίστακτους ανθρώπους με έναν τρόπο ξεκάθαρα μητρικό.
Πηγή Gala
Έλλη Τρίγγου: «Έχω συνηθίσει την αναγνωρισιμότητα, δεν είναι σημαντικό...»
Τρίγγου: Συμβαίνει ο κακός χαμός και το να ασχοληθούμε με το αν έβγαλα εγώ το μαγιό μου είναι λυπηρό
Έλλη Τρίγγου: Η τέχνη φέρνει ιστορίες στο προσκήνιο για να τις θυμόμαστε και να τις μελετάμε