Νίκος Κουτελιδάκης: Δεν έχω κάποιο κόμπλεξ. Ξέρω ποιος είμαι. Ξέρω τι έχω κάνει…

Το 1973 πια, ο Κουτελιδάκης κάνει αυτόνομα το ντεμπούτο του με τη μικρού μήκους ταινία «Η τελευταία πρόβα» (για τον προπαγανδιστικό μηχανισμό της στρατιωτικής χούντας μέσα σε ένα σχολείο) και τιμάται με το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη στο 14ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. «Είμαι γέννημα θρέμμα του σινεμά.

Μανούσος Μανουσάκης- Νίκος Κουτελιδάκης: Επιστρέφει τελικά «Το ελληνικό διήγημα»;

Η πορεία μου, πάντως, συνέπεσε με μια κομβική και μεταβατική στιγμή: τη σαρωτική έλευση της τηλεόρασης. Και είναι γεγονός, συγκριτικά με άλλους σκηνοθέτες της γενιάς μου, προηγήθηκα στην τηλεόραση έναντι των περισσότερων». Αναφέρεται ιδίως στην τηλεοπτική σειρά «Η κυρία Ντορεμί» του 1983, στην ΕΡΤ, βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Λιλίκας Νάκου, και την ανακαλεί με περηφάνια.

«Όμως, θέλω να σταθώ εδώ και στην έναρξη της συνεργασίας μου με το ΜEGA, το νεοσύστατο τότε κανάλι. Πρέπει να πάμε πίσω 35 χρόνια και πλέον. Ήταν η σειρά “Οι αυθαίρετοι”, την περίοδο 1989-91, μια σειρά που ξεπέρασε τα εξήντα επεισόδια, σημείωσε τεράστια επιτυχία και άφησε ισχυρό αποτύπωμα στα τηλεοπτικά πράγματα, πρόσφερε ακόμα και ατάκες καθημερινές. Νιώθω μια συγκίνηση γιατί τη θεωρώ και κάπως προφητική σε ορισμένα επίπεδα. Εκείνη η πολυκατοικία, εκείνες οι δύο οικογένειες, αντίπαλες πολιτικά, Νέα Δημοκρατία και ΠαΣοΚ, μπόρεσαν να εκφράσουν όλον τον ανταγωνισμό, με την κακή έννοια, που έχει διαμορφωθεί στο κράτος και στην κοινωνία μας».

Ο Νίκος Κουτελιδάκης έχει τις ατομικές απογοητεύσεις του και τις συλλογικές ματαιώσεις του, όπως κάθε άνθρωπος και κάθε πολίτης, αλλά δεν επεκτείνεται. Και δεν γκρινιάζει. Επικεντρώνεται στο μείζον, στο ουσιαστικό.

«Τι με χαρακτηρίζει σε γενικές γραμμές; Τις έχω προσέξει, την εικόνα και την αισθητική μου, είτε στον κινηματογράφο είτε στην τηλεόραση, σε ό,τι κι αν έχω κάνει μέχρι σήμερα. Και τις έχω προσέξει στον αντίποδα της μόδας που έχει κυριαρχήσει κατά καιρούς. Ανέκαθεν ήμουν με το ένα πόδι στον εμπορικό κινηματογράφο και με το άλλο πόδι στον καλλιτεχνικό. Θα έλεγα ότι, ως προς αυτό, είμαι ένα ενσυνείδητο εκκρεμές. Δεν έχω κάποιο κόμπλεξ. Ξέρω ποιος είμαι. Ξέρω τι έχω κάνει. Ξέρω, επίσης, πότε τα πράγματα χάνουν τελείως την όποια δημιουργικότητά τους και πότε γίνονται απλώς και μόνο για κατανάλωση. Και αυτό, πολύ συγκεκριμένα, αν και το καταλαβαίνω, έχω προσπαθήσει να το αποφύγω. Νομίζω πως τα έχω καταφέρει» τονίζει.

Πηγή Βήμα

H Ελένη Ζιώγα στο gossip-tv:«Είναι τόσο οδυνηρό που σκεφτόμουν πώς θα το αντιμετωπίσει ο θεατής»