Κώστας Λειβαδάς: Τα τραγούδια είναι αρρώστια που σώζει ζωές

Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά στην ελληνική μουσική σκηνή και 40 χρόνων παρουσίας και προσφοράς της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θάνος Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.

Τσαλιγοπούλου & Λειβαδάς ενώνουν ξανά τις φωνές τους – To νέο τους τραγούδι ανήμερα της γιορτής τους

Το ταίριασμα αυτό ξεκίνησε στην Πάτρα τον περασμένο Μάιο, όπου ερμηνευτές, φίλοι και συνεργάτες χρόνων του Κώστα Λειβαδά ερμηνεύουν κομμάτια που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο μας έχουν αγγίξει. Μέσα από τους επτά προσωπικούς του δίσκους, τη μελοποιημένη ποίηση, soundtracks για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο και μουσική για το χοροθέατρο. Όπως μεταξύ άλλων είναι τα «Πιάσε με», «Μοίρα μου έγινες», «Εγώ σ’ αγάπησα εδώ», μέχρι τα «Κάθε μπαλκόνι έχει άλλη θέα», «Σαν να μη πέρασε μια μέρα», «Τα παιδιά των δρόμων».

Στην πρώτη συναυλία (30/1) συμμετέχουν οι Μελίνα Ασλανίδου, Ανδριάνα Μπάμπαλη, Γρηγόρης Κλιούμης, Ρένος Χαραλαμπίδης και στη δεύτερη (31/1) οι Ελένη Τσαλιγοπούλου, Ανδριάνα Μπάμπαλη, Γρηγόρης Κλιούμης, Ρένος Χαραλαμπίδης. Στο πιάνο και στο τραγούδι ο Κώστας Λειβαδάς. Τη συναυλία διευθύνει ο Αναστάσιος Συμεωνίδης, ενώ συμπράττουν οι μουσικοί Μιχάλης Καλκάνης (κόντρα μπάσο) και Βαγγέλης Καλαμάρας (τύμπανα).

Τριάντα χρόνια δημιουργίας, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του Κώστα Λειβαδά, δεν είναι λίγα. Υπάρχουν όμορφες και λιγότερο όμορφες στιγμές, αλλά το σημαντικό είναι να βρίσκεις το κουράγιο και τη δύναμη να συνεχίζεις. «Τα τραγούδια είναι αρρώστια που σώζει ζωές». Όπως συμβαίνει με τον τιμώμενο συνθέτη, τραγουδοποιό, ερμηνευτή, στιχουργό, ο οποίος μιλώντας στο «Β» αναρωτιέται και ο ίδιος πώς συνεχίζει, προσθέτοντας ότι «σε αυτά τα χρόνια είναι και χρόνια προετοιμασίας και ζυμώσεων, συνειδητών και όχι, που προηγήθηκαν μέχρι να φτάσει μία ημερομηνία-ορόσημο στην οποία κυκλοφόρησες το πρώτο σου τραγούδι ή τον πρώτο σου δίσκο ή έκανες το πρώτο σου live, που και στην περίπτωσή μου προηγήθηκε των δισκογραφικών ιστοριών. Ε, είναι αρρώστια τα τραγούδια, δεν λέει ο Ελευθερίου; Αρρώστια που ταυτόχρονα, με τη βοήθεια της τύχης και της οριοθέτησής σου, σώζει ζωές, και τη δική σου μαζί, αν δουλέψεις μέσα σου για αυτό».

Σημειώνει επίσης: «Πάντοτε έγραφα κάτι, κάθε μέρα, πάντα η ανάγκη έκφρασης, η ανάγκη θεραπείας, η ανάγκη να μοιραστείς τη μουσική με τους φίλους, τους συνεργάτες, τους συγγενείς, σε όλα τα πλάτη και μήκη. Όσο αφιλόξενο και αν είναι το τοπίο κάθε τόσο, σίγουρα η χαρά και η αγάπη που γεννούν τα τραγούδια και ανταλλάσσεις με τον κόσμο, αυτή η δραπέτευση από τα βάσανα και τη σκληρότητα της ζωής, έστω για όσο διαρκεί μία ηχογράφηση, μία συναυλία ή και μία μόνο ακρόαση, είναι το παν, μία μικρή αιωνιότητα. Και θα είναι πάντα το βασικό κίνητρο και καύσιμο, από ένα σημείο και μετά, μέσα από τη διαδρομή».

Πολλά τραγούδια του Κώστα Λειβαδά είναι βιωματικά/αυτοβιογραφικά, αλλά πολύ εύστοχα επισημαίνει ότι δεν αρκεί μόνο αυτό. «Ακόμα και αν έχεις δανειστεί το βίωμα του διπλανού σου ή οι χαρακτήρες που πλάθεις έχουν κάτι και από σένα, αλλά τους δίνεις και το βήμα για πράγματα που δεν θα τολμούσες ποτέ εσύ. Χρειάζεται πάντα ένα τρίτο μαγικό στοιχείο που έρχεται από την ποιητική διάσταση για να αντέξει κάτι στον χρόνο και στους μεγάλους σεισμούς. Καμιά φορά μαθαίνεις τι ήταν, καμιά φορά όχι. Ίσως και να μη χρειάζεται να ξέρεις, γιατί είναι πολύ εύθραυστο και δεν είναι για πολλά-πολλά. Είναι αυτό που λέμε ένα κι ένα ίσον τρία».

Σε σημείο της συνέντευξης αναρωτιέται: «Όταν είσαι τόσα πολλά χρόνια πιστός στους ίδιους φίλους, πράγμα σπάνιο στη ζωή και σχεδόν απίθανο στη σκηνή, είναι και λίγο σαν να έχεις με το μέρος σου το ποτάμι του χρόνου, δεν νομίζεις; Μπορεί και τα 30 χρόνια να μοιάζουν 30 μέρες…».

Ίσως γι’ αυτό στην ερώτηση ποιο είναι το μεγαλύτερο παράσημό του όλα αυτά τα χρόνια, μεταξύ άλλων, απαντά: «Μπορεί να ζόρισα το παιδί μέσα μου πολύ κάποιες στιγμές, αλλά δεν υποκρίθηκα στους ακροατές μου ούτε δευτερόλεπτο ότι είμαι κάποιος άλλος στη ζωή μου. Τόσο πολύ που φοβάμαι ότι ακόμα και στα τραγούδια και από σκηνής, λίγες φορές πήραν από μένα την ιερή ψευδαίσθηση που προϋποθέτει το θέαμα. Ενισχύθηκε η πίστη μου στην ομορφιά της καθημερινότητας και των ταξιδιών, η ροπή μου από τη δύναμη της αλήθειας και επαγγελματικά, πάνω απ’ όλα, τα τραγούδια μου πήραν πάρα πολλή αγάπη και παράταση ζωής από τους ακροατές τους. Είμαι καθημερινά ευγνώμων για αυτό».

Πηγή Το Βήμα

Λειβαδάς-Τα τετράγωνα των αστέρων: Η περιπέτεια με την Τσαλιγοπούλου, το αλκοτέστ & το Τζιβαέρι

Κώστας Λειβαδάς: «Οι τηλεπερσόνες επιβάλλονται των αληθινών αξιών»

Κώστας Λειβαδάς: Τι αποκάλυψε για την ιστορία του τραγουδιού «Για να σε συναντήσω»