Μαρία Σολωμού: «Την τηλεόραση την έχω κόψει από το 2009... Τα τελευταία χρόνια δεν έχω προτάσεις»
Η Μαρία Σολωμού μιλά ανοιχτά για την πορεία της στην τηλεόραση και το θέατρο, αλλά και για τον τρόπο που βλέπει τον σημερινό κόσμο των media.
Από την εποχή των έντονων lifestyle εκπομπών μέχρι τη σημερινή «ανθρωποφαγία» της τηλεόρασης, η ίδια έχει επιλέξει συνειδητά να αποστασιοποιηθεί και να παρακολουθεί τα γεγονότα μόνο μέσα από όσα θεωρεί σημαντικά.
Μαρία Σολωμού: «Θα έπρεπε να μου ρίξει τρία φάσκελα, μου στοίχισε πάρα πολύ ψυχολογικά»
Στη συνέντευξη, μιλά για τις ταμπέλες που της αποδόθηκαν, την εξέλιξή της από εμπορική ηθοποιό σε podcaster, και για την ελευθερία που απολαμβάνει σήμερα να κινείται μεταξύ διαφορετικών δημιουργικών πεδίων – πάντα με την ίδια αφοσίωση και πάθος για την υποκριτική.
Έχεις ζήσει την τηλεόραση σε όλες τις φάσεις της, από το έντονο lifestyle, το κυνηγητό, μέχρι την πρόσφατη ανθρωποφαγία.
Λυπάμαι που το λέω, δεν παρακολουθώ. Οτιδήποτε γίνεται και θεωρείται σημαντικό θα ανέβει στα social και θα το δω εκεί. Επιλέγω αν θα το δω ή θα το σπρώξω και θα ρωτήσω κάποιους ανθρώπους που ξέρω ότι ασχολούνται και εμπιστεύομαι, να μου πουν τα τεκταινόμενα.
Την τηλεόραση την έχω κόψει από το 2009. Έχουμε μεγαλώσει σε σπίτια που η τηλεόραση ήταν μονίμως ανοιχτή, η ζωή ήταν γύρω από την τηλεόραση, το πώς θα στήσουμε το σαλόνι για να «κοιτάζει» στην οθόνη. Κάποια στιγμή μπήκα σε αυτή την τηλεόραση και μπορώ να σου πω ότι δεν είδα ποτέ τίποτα δικό μου. Με σταματούν να μου πουν για τους «Singles» και τους κοιτάζω άναυδη, ούτε ξέρω. Θυμάμαι δύο-τρία επεισόδια και έχω παίξει τρεις σεζόν.
Προτάσεις για τηλεόραση έχεις;
Τα τελευταία χρόνια όχι. Όταν είχα πρωτοξεκινήσει, ήμουν… εμπορικιά και δεν μπορούσα να κάνω ποιοτικό θέατρο ή το ποιοτικό θέατρο που έκανα σε κάτι υπόγεια δεν το έβλεπε κανείς και δεν ήξερε κανείς ότι έπαιζα και θέατρο. Ζήσαμε αυτή την περίοδο το 2000 – το οποίο ήταν φρικτό – και τότε έλεγα ότι δεν υπάρχει εμπορικό και ποιοτικό. Εμένα πάντα μου είχαν ταμπέλα από την πρώτη στιγμή που βγήκα. Τότε χρεώθηκα ως εμπορική, για να φτάσουμε στο σημείο έπειτα από 15 χρόνια να έρθουν κάποια σίριαλ με αμιγώς θεατρικούς ηθοποιούς να σκίζουν οι άνθρωποι και να φύγει αυτή η ρετσινιά.
Από τότε το έλεγα εγώ, αλλά εμένα ποιος με ακούει όταν μιλάω; Κανείς. Περνούν τα χρόνια και λένε «έχει δίκιο». Τώρα που υπάρχει η μανία με τα podcast, να πούμε ότι όταν ξεκίνησα εγώ ήταν άλλα δύο. Και δεν το έκανα για να αλλάξω επάγγελμα, αλλά για να δω πώς θα πάει για πλάκα. Και μπορεί να ειπώθηκε ότι «δεν παίζει η Σολωμού πια, είναι podcaster». Τι λέτε, καλέ; Ποιος μου αφαιρεί το δικαίωμα με τόσο που έχω δουλέψει στη ζωή μου; Ο ηθοποιός είναι για πάντα ηθοποιός και ας λένε ό,τι θέλουν.
Εγώ θέλω να μπορώ να κάνω κωμωδία αν θέλω στην τηλεόραση και κλασικό δράμα αν θέλω στο θέατρο, να κάνω podcast και όταν κλείσει και ο κύκλος με τους ανθρώπους που θέλω να συνομιλήσω μπορεί και να το σταματήσω και αυτό και να βρω κάτι άλλο.
Συνειδητοποίησα ότι δεν είμαι ένα πράγμα. Κανείς δεν είναι. Ακόμα δεν ξέρω τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω. Θα δούμε.
Πηγή: Real
