Βρανά: «Η όρασή μου ακόμα & τώρα είναι ό,τι να 'ναι. Συνεχίζω να αλληθωρίζω & να μη βλέπω απέναντι»
Η Κατερίνα Βρανά μιλά με αυθορμητισμό για τις προσωπικές της εμπειρίες, από το πώς αντιμετωπίζει τον σεξισμό στον χώρο της κωμωδίας ως γυναίκα, μέχρι τη διαχείριση των καθημερινών δυσκολιών και των απρόβλεπτων περιστάσεων της ζωής της.
Με χιούμορ και ζωντάνια, αναφέρεται στην αναπηρία της, στα προβλήματα που αντιμετωπίζει και στις μικρές χαρές που κάνουν τη ζωή της πιο ανάλαφρα.
Κατερίνα Βρανά – H παγκόσμια επιτυχία, η δύναμη ψυχής και το απόλυτο παράδειγμα ζωής

Η συνέντευξη αποκαλύπτει μια γυναίκα που ξέρει να παίρνει τη ζωή με ελαφρότητα, χωρίς να χάνει την αυθεντικότητά της, και που ακόμα και σε δύσκολες στιγμές βρίσκει τρόπους να απολαμβάνει και να ενθουσιάζεται.
G.: Για να περάσουμε στα επόμενα, να ρωτήσω εκ των προτέρων αν υπάρχουν άβολες ερωτήσεις για εσάς;
Κ. ΒΡ.: Όχι πολύ.
G.: Δηλαδή έχετε νιώσει άβολα σε συνέντευξη;
Κ. ΒΡ.: Δεν ήταν ακριβώς άβολο, αλλά σίγουρα δεν ξέρω τι να απαντήσω όταν με ρωτάνε πώς είναι να κάνω stand up comedy ως γυναίκα. Και τους απαντώ ότι, πραγματικά, τα πάντα τα κάνω ως γυναίκα. Δεν έχω κάνει κάτι ως άντρας. Και μεταξύ μας, δεν πρέπει να έχω πέος για να κάνω stand up comedy. Θα με διευκόλυνε μόνο στην τουαλέτα κάτι τέτοιο (γέλια). Τα προβλήματα που αντιμετωπίζω ως γυναίκα τα αντιμετωπίζω και στο stand up comedy, δεν έχει κάτι παραπάνω το επάγγελμά μου από το επάγγελμα μιας φιλολόγου. Πόσο μάλλον σε μια χώρα όπως η Ελλάδα όπου, δυστυχώς, είμαστε συντηρητικοί και όλοι κουβαλάμε σεξισμό. Ακόμα και οι γυναίκες.
G.: Αλήθεια; Σε ποια θέματα;
Κ. ΒΡ.: Για παράδειγμα, στο «πώς θα έπρεπε να είναι μια γυναίκα». Ακούς να σου λένε με χαμηλωμένη τη φωνή «έλα τώρα», «δεν είναι ωραία να φέρεσαι έτσι, κορίτσι πράμα, γυναίκα πράμα». Προσωπικά, με βοήθησε πάρα πολύ το γεγονός ότι έζησα δύο δεκαετίες της ζωής μου στην Αγγλία. Αλλά σου παίρνει χρόνο να τα βγάλεις όλα αυτά τα στερεότυπα από μέσα σου.
G.: Τέτοιου είδους δυσκολίες συναντήσατε στην προ Μαλαισίας ή μετά Μαλαισία εποχή;
Κ. ΒΡ.: Δεν ξέρω αν βιώνω λιγότερο ή περισσότερο σεξισμό ή κάποια άλλη μορφή μπούλινγκ, αν και σε γενικές γραμμές, λόγω αναπηρίας, ο κόσμος δεν λέει πολλά. Ήμουν πολύ ζεν. Δεν είχα να απαντήσω σε μέιλ, δεν είχα να απαντήσω σε τηλεφωνήματα, δεν είχα να πάω σε ραντεβού, δεν είχα να κάνω τίποτα. Ήμουν το απόλυτο άγαλμα. Αλλωστε, τους μεγάλους πόνους τούς πέρασα ενώ ήμουν αναίσθητη, δεν κατάλαβα τίποτα. Το χαίρομαι. Το δύσκολο το βίωσα μετά, στο πώς θα ξαναμπώ στην καθημερινότητα, πώς θα ανέβω στη σκηνή, πώς θα είναι η όρασή μου, η οποία ακόμα και τώρα είναι ό,τι να 'ναι. Συνεχίζω να αλληθωρίζω και να μη βλέπω καθαρά απέναντί μου.
G.: Τότε θα χρειαστεί να σας ενημερώσω ότι είμαι μοντέλο, δεν είμαι δημοσιογράφος κανονικά.
Κ. ΒΡ.: (γέλια) Ναι, βρε παιδί μου, και ήθελα να σας το πω, τυφλώθηκα όταν σας είδα!
G.: Το γνωστό «γιατί σε μένα;» δεν το είπατε;
Κ. ΒΡ.: Το μόνο που είπα ήταν γιατί δεν πήγα νωρίτερα στους γιατρούς ενώ είχα τα σημάδια.
G.: Ωραία, δεν στενοχωρηθήκατε με την έννοια που εμείς φανταζόμαστε, έχετε αυτή τη στάση ζωής. Ας το γενικεύσουμε λοιπόν: για κάποιον άντρα δεν έχετε στενοχωρηθεί ποτέ; Ποιο είναι το χειρότερο για εσάς;
Κ. ΒΡ.: Μπα, το χειρότερό μου είναι τα φορολογικά. Καλύτερα σκοτώστε με παρά να μου πείτε να μιλήσουμε για ΦΠΑ. Με τσακίζουν εντελώς. Τι νομίσατε; Ακούω να λένε όταν μαθαίνουν λεπτομέρειες από την περιπέτειά μου: «Αχ... κι εμείς γκρινιάζουμε για τα μικρά». Μα κι εγώ γκρινιάζω για τα μικρά! Τα μικρά είναι που μου τη σπάνε!
G.: Από την προ Μαλαισίας ζωή, τι σας έχει λείψει περισσότερο;
Κ. ΒΡ.: Το να χορεύω! Λάτρευα να χορεύω.
Πηγή: Gala.