Βασίλης Μπισμπίκης- Λένα Κιτσοπούλου: «Θυμώνουν οι άνθρωποι- Έρχονται άγρια πράγματα»
Βασίλης Μπισμπίκης- Λένα Κιτσοπούλου: Οι δύο πρωταγωνιστές στον «Ζωσμένο» του Εντουαρντ Μποντ, που συνεργάζονται για πρώτη φορά στο θεατρικό σανίδι.
Ο Βασίλης Μπισμπίκης και η Λένα Κιτσοπούλου μιλούν για τη θεατρική τους συνάντηση σε ένα σύγχρονο δράμα γύρω από τον βίαιο και τρυφερό κόσμο των εφήβων, των γονιών τους και της κοινωνίας.

Γιατί μας ελκύει η βία;
Β.ΜΠ.: «Μας εξιτάρει, όπως και στον κινηματογράφο. Τα ένστικτα είναι που μας εξιτάρουν. Όλοι έχουμε μέσα μας βία, μπορούμε εν δυνάμει να γίνουμε και δολοφόνοι. Οι συνθήκες επηρεάζουν τα πράγματα. Όταν μια κοινωνία είναι σε ταπείνωση, σε ανισότητα, όταν δεν υπάρχει δικαιοσύνη, αρχίζει και γεμίζει οργή. Θυμώνουν οι άνθρωποι. Και σήμερα πιστεύω ότι είμαστε έτσι. Έρχονται άγρια πράγματα».
Λ.Κ.: «Ο καθένας μας βγάζει με άλλον τρόπο τη βία στη σκηνή. Μου αρέσει να συνδιαλέγομαι με τη βία, είναι μέρος της ζωής μου. Δεν μπορώ να φανταστώ κάτι ήπιο, ανώδυνο. Βλέπουμε συχνά πράγματα εύπεπτα, ωραία, όπου είναι όλα καλά. Γιατί να μη δούμε την αλήθεια, που δεν είναι καθόλου ευχάριστη ούτε στην κοινωνία που ζούμε, ούτε στις πολιτικές που βιώνουμε, ούτε στο υπαρξιακό μας σύμπαν; Μου αρέσει να ταράζομαι και να ταράζω. Να μπορώ να περάσω αυτό που νιώθω - την ομορφιά, τη βία, τη σκληράδα. Ολα μού αρέσει να φαίνονται».

Χειροτερεύει η κατάσταση;
Β.ΜΠ.: «Ο λόγος που ανεβάζω τον “Σωσμένο” είναι γιατί με απασχολεί αυτό που γίνεται σήμερα με τους νέους. Γιατί έχει εκτοξευθεί αυτή η άσκοπη βία; Πάντα υπήρχε, αλλά όχι έτσι. Κι εμείς, παιδιά, στα πάρκα πλακωνόμασταν. Παίζαμε ξύλο αλλά την επομένη τα βρίσκαμε. Δεν βγάζαμε όπλα, μαχαίρια. Τι σημαίνει τώρα αυτό; Πρώτα-πρώτα αφορά την οικογένεια. Κάπως δεν μεγαλώνουμε καλά τα παιδιά μας, και μιλάω για τη δική μου γενιά γονέων - λέγαμε ότι θα γίνουμε καλύτεροι. Κι όμως τα παιδιά δεν έχουν σύνδεση με τους γονείς. Μπορεί να είναι όλα μια χαρά στο σπίτι, αλλά λόγω των δυσκολιών για την επιβίωση να λείπουν, και αυτό έχει αντίκτυπο στο παιδί, που προσπαθεί να ανήκει κάπου. Οπότε μπαίνει σε παρέες σε κάποιες από αυτές το θέμα είναι ποιος θα κάνει το χειρότερο. Κι αν δεν είναι η βία στη φύση σου, αναγκάζεσαι να κάνεις κάτι για να υπάρξεις. Τρέλα, παράνοια. Εκτός από την οικογένεια, είναι και η κοινωνία, η φτώχεια, η ανισότητα. Η εικόνα της ωραίας ζωής στο Instagram αποπροσανατολίζει το παιδί».

Λ.Κ.: «Δεν νομίζω ότι αλλάζει πραγματικά κάτι στην ανθρωπότητα, απλώς τα μαθαίνουμε πιο γρήγορα, με πολλή εικόνα. Αν διαβάσεις τους αρχαίους, δεις ταινίες εποχής, γυρίσεις πίσω στους μεσαίωνες, θα καταλάβεις δυστυχώς ότι αυτά τα πράγματα γίνονταν και θα γίνονται. Μιλάμε για εκπαιδευτικά συστήματα και ξεχνάμε τη βία που υπήρχε στα σχολεία, το ξύλο».
Β.ΜΠ.: «Βέβαια φταίμε κι εμείς που τα δίνουμε όλα στα παιδιά μας. Δεν τα αφήνουμε να φάνε ταπεινώσεις, αναιρέσεις, τα θεωρούν όλα εύκολα. Εγώ που είμαι χωρισμένος και έχω τον γιο μου τρεις μέρες την εβδομάδα, αισθάνομαι ενοχές. Πιάνω τον εαυτό μου να θέλει να του πάρει ένα δώρο για να καλύψει την απουσία. Ενώ δεν χρειάζεται. Χρόνο χρειάζεται», είπαν οι ηθοποιοί στο ΒΗΜagazino.
Διαβάστε επίσης:
Καφετζόπουλος: «Η Επίδαυρος δεν κινδυνεύει από την Κιτσοπούλου, αλλά από την υπερβολική χρήση»
Βασίλης Μπισμπίκης: Ο όρος του Mega για τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε νέα σειρά–Αλλάζει την εικόνα του
Βασίλης Μπισμπίκης: «Πέρασα κοµµάτι σκληρής αλητείας. Αδέσποτος, ουσίες, δεν τελείωσα το σχολείο»