Κατερίνα Βρανά: «Η όρασή μου δεν έχει επιστρέφει τελείως - ιδίως το βράδυ, δεν βλέπω σχεδόν καθόλου»

Η Κατερίνα Βρανά, με αφορμή την παράσταση, μίλησε στο περιοδικό Hello και αναφέρθηκε στο πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε και τις ημέρες που ήταν σε κώμα.

Σε αυτό που σας συνέβη, βιώσατε κάποια στιγμή που λυπηθήκατε τον εαυτό σας;

Όχι. Δεν τον λυπήθηκα επειδή φταίω σε ένα ποσοστό κι εγώ για αυτό. Το σώμα μου έδινε σημάδια επί ένα χρόνο και τα αγνόησα όλα. Εντέλει, για αυτό που έτυχε να γίνει στη Μαλαισία, είτε από κάποιο μικρόβιο είτε από κάποιο φαγητό, ξέρω ότι είμαι 90% υπεύθυνη. Απλώς, λέω «πάρ’ τα τώρα, καλά να πάθεις».

Πάθατε διάτρηση εντέρου και οι γιατροί σάς έβαλαν σε τεχνητό κώμα για να σας σώσουν.

Έπαθα σηπτικό σοκ, από το οποίο πολύ συχνά πεθαίνεις.

Υπάρχουν, έστω και διάσπαρτες, στη μνήμη σας οι στιγμές που ήσαστε σε κώμα;

Θυμάμαι τα πάντα.

Καταλαβαίνατε δηλαδή τι συνέβαινε;

Ναι! Η αίσθηση ήταν σαν να κοιμάσαι και να είναι ανοιχτή μια τηλεόραση, σαν να ακούς τους διαλόγους μιας ταινίας και τελικά τους ενσωματώνεις στο υποσυνείδητό σου ενώ ονειρεύεσαι. Οπότε, όταν ξύπνησα, τα θυμόμουν όλα. Ήταν σαν ένα πολύ ζωντανό όνειρο. Βέβαια, δεν είχα καταλάβει τη σοβαρότητα της κατάστασης, δεν είχα αντιληφθεί τι είχα πάθει.

Πότε το αντιληφθήκατε;

Όταν ξύπνησα και μου το είπαν.

Αισθανθήκατε ότι εκείνες οι δύο εβδομάδες ήταν ένα μικρό ή ένα μεγάλο θαύμα;

Δεν το έχω δει ως θαύμα ποτέ. Το έχω δει ως πολύ καλό αποτέλεσμα των γιατρών, που οφείλεται και στο ότι το σώμα μου είχε την κράση να το αντέξει. Βέβαια, από την άλλη, το θαύμα είναι ότι έγινε εκεί όπου έγινε και υπήρχε τυχαία ένα καταπληκτικό νοσοκομείο στο οποίο με πρόλαβαν στο τσακ.

Επομένως, καταλήγετε ότι είναι θαύμα.

Είναι πολλά γύρω από αυτό που ήταν θαύμα. Η πόλη που μου συνέβη στη Μαλαισία λέγεται Μαλάκα! Δεν είναι φοβερό; Δηλαδή, να πας να πεθάνεις σε ένα μέρος που λέγεται Μαλάκα; Νομίζω πως εκεί είναι λίγο το θαύμα. Για μένα, ήταν φοβερή ένδειξη για το «Όχι, ρε! Θα τη γλιτώσεις. Κι από αυτό θα βγάλεις κάτι».

Περάσατε δύσκολα οικονομικά εκείνο το διάστημα;

Ναι. Ακόμη περνάω πού και πού γιατί είναι τεράστια τα έξοδα. Χρειάζομαι βοηθό κυρίως επειδή η όρασή μου δεν έχει επιστρέφει τελείως - ιδίως το βράδυ, δεν βλέπω σχεδόν καθόλου. Πολύ συχνά δεν μπορώ να υπολογίσω αποστάσεις και δεν βλέπω λακκούβες στο δρόμο. Αν οδηγήσω μόνη μου το αμαξίδιο, μπορεί να γίνω πιο ανάπηρη. Χρειάζομαι δύο γυναίκες δύο οκτάωρα, το πρωί και το βράδυ, κι αυτό είναι πολυέξοδο, συν οι φυσικοθεραπείες και οι λογοθεραπείες. Χαίρομαι πάρα πολύ που τα βγάζω πέρα με τη δουλειά μου. Δυστυχώς, δεν μπορώ να βάλω τίποτα στην άκρη ακόμη, αλλά ευελπιστώ να γίνω φίρμα και να βγάζω μύρια για να έχω καλά γεράματα! (γέλια), είπε η Κατερίνα Βρανά.

Διαβάστε επίσης:

Κατερίνα Βρανά: «Ήθελα να αποδείξω πως η αναπηρία έχει μία “γκλαμουριά”»

Βρανά: Καταγγέλλει για απαράδεκτη εξυπηρέτηση το αεροδρόμιο Κωνσταντινούπολης: Έπρεπε να κάτσω κάτω

Κατερίνα Βρανά: «Έχω κλάψει τόσο πολύ... Δύο φορές που πήγα να πεθάνω, φοβήθηκα πάρα πολύ»