Σόνια Θεοδωρίδου: «Ήμουν καθαρίστρια αλλά και η Ελληνίδα που πήρε την υποτροφία Κάλλας»
Η διεθνώς καταξιωμένη σοπράνο αποκαλύπτει σε συνέντευξή της πώς στήριζε την οικογένειά της ενώ σπούδαζε στην Κολωνία και γιατί εκείνη η περίοδος ήταν για την ίδια «ο Παράδεισός μου».
Πριν φτάσει στις μεγάλες σκηνές της Ευρώπης και γίνει μία από τις Ελληνίδες σοπράνο με διεθνή πορεία, η Σόνια Θεοδωρίδου έζησε μια καθημερινότητα γεμάτη αγώνα. Στην Κολωνία, όπου βρέθηκε με την υποτροφία «Μαρία Κάλλας», δεν αφοσιώθηκε μόνο στις σπουδές της. Παράλληλα εργαζόταν για να στηρίξει την οικογένειά της και την αδελφή της, η οποία σπούδαζε ιατρική στην Πολωνία.
Σόνια Θεοδωρίδου: Νύχτα τρόμου για την Ελληνίδα υψίφωνο μετά από σοβαρό τροχαίο έξω από το σπίτι της
Μιλώντας στον δημοσιογράφο Γιάννη Βίτσα, στο vidcast «People» της Espresso, η Σόνια Θεοδωρίδου περιγράφει εκείνη την περίοδο της ζωής της, όταν βρέθηκε να ισορροπεί ανάμεσα στην απαιτητική εκπαίδευση μιας υποτρόφου της Μαρίας Κάλλας και στη δουλειά της καθαρίστριας στη φοιτητική εστία.
«Για τις σπουδές μου στην Κολωνία είχα την υποτροφία Μαρία Κάλλας. Επειδή είχα την οικογένειά μου που έπρεπε να στηρίξω και την αδελφή μου που σπούδαζε ιατρική στην Πολωνία καθάριζα την φοιτητική εστία. Ήμουν καθαρίστρια αλλά και η Ελληνίδα που πήρε την υποτροφία Κάλλας. Δηλαδή ήμουν δακτυλοδεικτούμενη.»
Η ίδια, ωστόσο, δεν θυμάται εκείνα τα χρόνια με πίκρα. Αντίθετα, περιγράφει τη σχολή ως τον χώρο όπου αισθάνθηκε ότι είχε επιτέλους βρεθεί ακριβώς εκεί όπου ονειρευόταν.
«Η σχολή ήταν ο Παράδεισός μου. Βρέθηκα στο περιβάλλον που ευχόμουν να είμαι. Να φανταστείς ότι στα τρία μέτρα ήταν το σπίτι μου. Η φοιτητική εστία ήταν απέναντι η ακαδημία. Καθημερινά στις επτά παρά το πρωί περίμενα να ανοίξει η πόρτα και να τρέξω στη βιβλιοθήκη της σχολής. Ήταν τέλεια. Πιο τέλεια δε γίνονταν. Απλώς ήταν μία εποχή που επιτέλους έγινα αυτό που επιθυμούσα.»
Η ιστορία αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη δύναμη αν σκεφτεί κανείς την πορεία που ακολούθησε. Από τη φοιτητική εστία της Κολωνίας και τη δουλειά της καθαρίστριας, η Θεοδωρίδου βρέθηκε στην Όπερα της Φρανκφούρτης, όπου, όπως περιγράφει η ίδια, έγινε η νεότερη σολίστ.
Η αρχή, όμως, είχε γίνει πολύ νωρίτερα, όταν σε ηλικία μόλις τεσσάρων ή πέντε ετών άκουσε τη Μαρία Κάλλας στο ραδιόφωνο και αποφάσισε ότι αυτό ήταν το μέλλον που ήθελε για τον εαυτό της:
«Τεσσάρων -πέντε χρονών άκουσα τη Μαρία Κάλλας στο ραδιόφωνο το έδειξα και είπα «Εγώ έτσι θα γίνω». Αυτό το «Έτσι θα γίνω» στην κυριολεξία με σημάδεψε.»
Η ίδια είχε ήδη από παιδί πάρει την απόφαση να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο. Και, όπως αποδεικνύει η διαδρομή της, χρειάστηκε όχι μόνο φωνή και ταλέντο, αλλά και δουλειά, επιμονή και δύναμη για να μετατρέψει εκείνη την παιδική φράση σε πραγματικότητα.
